En toen kwamen ze voor James O’Brien… en ik lachte omdat het James O’Brien was

Het lijkt erop dat James O’Brien zichzelf in de problemen heeft gewerkt. Hij deelde onlangs een anekdote van een luisteraar over hoe diens Joodse vrouw naar een sabbatschool werd gestuurd, waar ze werd geleerd om alle Palestijnen te haten. Haar werd verteld dat ze kakkerlakken zijn die verpletterd moeten worden — taal die niet veel verschilt van die van sommige Israëlische politici. O’Brien suggereerde dat deze houding mogelijk deel van het probleem is, en daar had hij gelijk in.

Het verhaal klonk absoluut geloofwaardig, met gegevens die aantonen dat 82% van de Israëlische joden gelooft dat er geen onschuldigen zijn in Gaza, maar het is natuurlijk antisemitisch om te wijzen op wat zionisten echt van Palestijnen vinden. We moeten doen alsof zionisten houden van de mensen die ze uitmoorden.

De verrassend gewaagde stap van O’Brien had voorspelbare gevolgen. O’Brien kreeg een storm van kritiek over zich heen en hij bracht een slappe verontschuldiging uit die bij lange na niet voldoende was voor zijn critici.

O’Briens critici willen bloed zien. Ze willen dat hij van de buis wordt gehaald. Ik weet niet of u zich ervan bewust bent, maar u kunt in het Verenigd Koninkrijk geen journalistiek bedrijven tenzij u de goedkeuring hebt van Stephen Pollard, die oproept tot het ontslag van O’Brien.

Zionisten hebben een lange en trotse geschiedenis van het ontslaan van journalisten die de waarheid over Israël vertellen, en James O’Brien is nu in hun vizier. Het enige wat ik daarop kan zeggen is: “Ach ja, wat maakt het ook uit.”

O’Brien heeft jarenlang goede sier gemaakt bij zionisten door Jeremy Corbyn en zijn aanhangers af te schilderen als antisemieten. Als journalist is het een lucratieve bezigheid om de linkerzijde van binnenuit aan te vallen. Sterker nog, het is eigenlijk de enige manier om openlijk links te zijn binnen de Britse journalistiek. Je rol als linkse journalist is om datgene waarin je zou moeten geloven te delegitimeren, terwijl je de schijn van diversiteit in stand houdt. Je taak is om te zeggen: “Het is prima om links te zijn, maar niet zoals die linkse mensen. Die zijn allemaal doorgedraaid.”

Ik herinner me dat ik merkte dat ik door James O’Brien was geblokkeerd in een tijd dat ik nog niet veel van hem wist. Later verklaarde hij dat hij een tool had gebruikt om supporters van Jeremy Corbyn massaal te blokkeren. Het is een beetje vreemd om te beweren dat je links bent en vervolgens iedereen aan de linkerkant te blokkeren, nietwaar?

O’Brien is natuurlijk niet links, hij is een centrist, maar iedereen links van Trump wordt in de bedrijfsmedia als links beschouwd. O’Brien besloot dat Corbyn en zijn aanhangers “gekken” waren omdat ze jaren eerder dan hij gelijk hadden over Israël.

Verstandige politiek betekent dat je niet zo snel gelijk hebt over een kwestie dat centristen zich ongemakkelijk gaan voelen. Pas als centristen veilig over een kwestie kunnen praten zonder te worden ontslagen, wordt het acceptabel. En James O’Brien dacht dat de situatie in Gaza dat acceptabiliteitspunt had bereikt.

Ter verdediging van O’Brien moet gezegd worden dat hij niet zo monsterlijk is als sommige van zijn collega’s in de bedrijfsmedia en ik twijfel er niet aan dat de situatie in Gaza aan zijn geweten heeft geknaagd, maar hij heeft berekend dat hij niet kan verdedigen wat Israël doet en dat hij het daarom op een aanvaardbare manier aan de kaak moet stellen.

De aanvaardbare manier voor O’Brien om de gruwelen in Gaza aan de kaak te stellen was door te zeggen: “Ja, het is verschrikkelijk, maar al die Corbyn-aanhangers die dit vanaf het begin aan de kaak hebben gesteld, zijn nog steeds antisemieten.”

O’Brien kon het niet laten om er nog een schepje bovenop te doen. Het was een wanhopige poging om niet alleen de goedkeuring van zijn werkgever LBC te winnen, maar ook die van aanhangers van genocide in het algemeen. Het was zijn manier om te zeggen: “Kijk, ik bekritiseer Israël op een niet-antisemitische manier, want ik haal uit naar alle mensen die jullie niet mogen.”

O’Brien ging nog verder en gooide zijn collega Sangita Myska voor de bus toen zij bij LBC werd ontslagen omdat zij Israël tijdens een interview ter verantwoording had geroepen. O’Brien toonde minachting toen hij volhield dat Myska was ontslagen vanwege slechte kijkcijfers en dat iedereen die iets anders beweerde antisemitisch was. Myska kon zich niet verdedigen vanwege een geheimhoudingsverklaring.

O’Brien leert nu een harde les. Hij leert dat er geen acceptabele manier is om Israël te bekritiseren. Hoezeer je ook toegeeft aan zionisten en hun goedkeuring probeert te krijgen, zodra ze iedereen hebben uitgeschakeld, zullen ze hun nuttige idioten ook uit de weg ruimen.

O’Brien heeft twee opties: hij kan een uiterst kruiperige verontschuldiging afgeven, beloven nooit meer de waarheid te spreken en hopen dat hij zijn baan mag behouden. Of hij kan LBC verlaten en hopen dat hij het kan maken in onafhankelijke media zoals Mehdi Hasan. Als hij voor het laatste kiest en plotseling begint te praten als een vrijheidsstrijder uit Gaza, trap daar dan geen moment in. Deze man is een complete en volslagen bedrieger.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Tucker Carlsons woordenstrijd over Epstein – met de voormalige premier van Israël

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: