2026 is het jaar waarin de door de staat goedgekeurde massale slachting van gehandicapten, armen, zwakken, ouderen, werklozen en ongewensten wereldwijd wordt.
Ze noemen het door een arts begeleide zelfdoding en het is al beschikbaar in een aantal landen (met name Canada en Nederland), maar het verspreidt zich snel en zoals al het andere slechte dat gebeurt, is het wereldwijd. Het verzetten tegen deze sinistere, verachtelijke en kwaadaardige nieuwe beweging is een van de moeilijkste uitdagingen waar we in 2026 voor staan, schrijft Dr. Coleman.
In Groot-Brittannië dringen voorstanders van euthanasie al maanden aan op nieuwe wetgeving die de massamoord op zwakken en onschuldigen zal legaliseren. Het lijkt erop dat de slechteriken net zo wanhopig zijn om de wetgeving inzake ‘dood door een arts’ erdoor te drukken als ik al vreesde. Het wetsvoorstel, ongetwijfeld een van de slechtst opgestelde, misleidende en gevaarlijke wetsvoorstellen die ooit in het Britse parlement zijn ingediend, is nipt aangenomen door een groep onwetende parlementsleden – van wie de meesten geen flauw idee hadden waarvoor ze stemden – en ligt nu bij het Hogerhuis, waar de tijd die aan het wetsvoorstel wordt besteed exponentieel lijkt toe te nemen om er zeker van te zijn dat het wordt aangenomen.
En als het wetsvoorstel ergens wordt tegengehouden, zal er naar mijn vermoeden nog een stemming volgen, en nog een stemming – net zoals kiezers die bij de stembus het ‘verkeerde’ antwoord kiezen, tegenwoordig wordt gevraagd om het opnieuw te proberen totdat ze het juiste antwoord geven (vooral als de stemming op enigerlei wijze van invloed is op de Europese Unie).
De voorstanders van deze gevaarlijke wetgeving, die artsen toestaat om patiënten te doden die ervan overtuigd zijn dat de dood hun enige uitweg is, zullen zeggen dat ze euthanasie alleen zullen aanbieden aan een klein aantal patiënten die vreselijke pijn lijden en wanhopig willen sterven.
En sommige naïeve en onwetende campagnevoerders denken misschien dat dat ook zal gebeuren.
Maar in elk land waar door een arts begeleide zelfdoding legaal is gemaakt, zijn de regels over wie gedood mag worden snel veranderd – waarbij de parameters zijn uitgebreid en de oorspronkelijke beperkingen terzijde zijn geschoven.
Wat begint als een ogenschijnlijk goedbedoelde dienst voor een klein aantal mensen, wordt al snel niets minder dan de massamoord op mensen die door de samenzweerders en hun slaven worden beschouwd als een nutteloze last voor de samenleving.
Kijk naar Canada – nu een van ’s werelds toonaangevende centra voor moord door artsen.
Toen de Canadezen in 2016 voor het eerst door een arts begeleide zelfdoding legaliseerden, waren er allerlei beperkingen aan wie in aanmerking kwam voor het programma voor ‘door een arts begeleide zelfdoding’.
Ze schaften de beperkingen, die als hinderlijk werden beschouwd, snel af en vandaag de dag is meer dan één op de twintig sterfgevallen in Canada een door een arts begeleide zelfdoding. In sommige delen van Canada ligt het aantal officieel geregistreerde sterfgevallen als ‘door een arts begeleide zelfdoding’ rond de 8%.
In 2024 werden 16.499 mensen opzettelijk door artsen gedood, hoewel het werkelijke aantal veel hoger ligt, omdat de officiële Canadese statistieken en sommige provincies het opzettelijk doden van patiënten door artsen niet als doodsoorzaak registreren, maar in plaats daarvan de onderliggende aandoening vermelden die als excuus voor de moord werd gebruikt. Dood door Canada is nu al een van (zo niet de) grootste doodsoorzaak in Canada. Het is zeker de grootste doodsoorzaak onder degenen die door de samenzweerders zo luchtig worden afgedaan als de ‘nutteloze eters’.
Je kunt dus vermoedelijk sterven door armoede of werkloosheid.
Dit is natuurlijk het omgekeerde van de truc die ze gebruikten om het aantal mensen dat aan covid stierf op te krikken. Iedereen die positief testte op PCR (algemeen beschouwd als de meest willekeurige en volstrekt nutteloze medische test in de geschiedenis) werd geregistreerd als gestorven aan covid, zelfs als ze door een bus waren aangereden of door een gek doodgeslagen. In Canada werd, om de totalen laag te houden (en vergeet niet dat in 2024 het officiële aantal sterfgevallen door artsen nog steeds 16.499 bedroeg), iedereen geregistreerd als overleden aan astma of kiespijn, zelfs als men stierf terwijl een arts een spuit vol gif in een ader injecteerde.
Het Canadese programma voor dood door arts begon in 2016 en de wetgeving vereiste dat de dood redelijkerwijs te voorzien was. (Dat krijg je als er advocaten bij betrokken zijn. Is de dood van iedereen niet redelijkerwijs te voorzien? We gaan uiteindelijk allemaal dood. Zelfs de samenzweerders.) In 2025 waren er 60.301 officiële sterfgevallen door arts, maar het werkelijke aantal ligt veel hoger.
In 2021, slechts vijf jaar na de start van euthanasie, begonnen Canadezen mensen te doden die geen redelijkerwijs te verwachten dood hadden, maar wel wat zij een ernstige en ongeneeslijke medische aandoening noemden. De advocaten raakten erbij betrokken en euthanasie werd beschikbaar voor iedereen met een ernstige ziekte of een ongeneeslijke aandoening.
In Canada wordt u dus gedood als u diabetes of een hartaandoening heeft of gehandicapt bent. Of als u het gevoel heeft dat u uw onafhankelijkheid bent kwijtgeraakt. Vooral arme of eenzame mensen lopen het risico te worden gedood. Canadezen worden door artsen gedwongen om te kiezen voor het beëindigen van hun leven. Veel van de mensen die in Canada worden gedood, zijn jong en in goede gezondheid. Eén patiënt kreeg toestemming voor ‘dood door arts’ vanwege gehoorverlies.
Christine Gauthier, een voormalig lid van het Canadese leger die in 1989 bij een trainingsongeval haar rug had verwond en die voor Canada deelnam aan de Paralympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro, had een rolstoelhelling nodig in haar huis. Ze probeerde al vijf jaar om die helling te krijgen. De maatschappelijk werker die haar te woord stond, bood haar medisch begeleide dood aan (de Canadese versie van euthanasie staat bekend als MAID) en bood aan om de apparatuur te leveren. De minister van Veteranenzaken, Lawrence MacAulay, onthulde later dat ten minste vier andere Canadese militaire veteranen medisch begeleide dood was aangeboden. Hij voegde eraan toe dat een veteranendienstmedewerker was geschorst.
Kathrin Mentler, een 37-jarige studente counseling, ging naar het Vancouver General Hospital voor hulp bij haar slopende gevoelens van depressie en hopeloosheid. De medewerker die haar te woord stond, vertelde haar dat er een tekort aan psychiaters was. “Heb je MAID overwogen?”, werd haar gevraagd. De arts die dit bizarre en ongepaste aanbod deed, zei dat een overdosis thuis tot hersenbeschadiging kon leiden, terwijl een door de staat toegediende MAID-dood comfortabeler zou zijn. Een woordvoerder van Vancouver Coastal Health zei dat het ziekenhuis de protocollen had gevolgd.
Een 61-jarige vrouw genaamd Donna Duncan leed aan depressies na een hersenschudding die ze had opgelopen bij een auto-ongeluk. Haar werd door arts de dood aangeboden als alternatief voor behandeling, en zij ging hiermee akkoord. De dochters van mevrouw Duncan, Alicia en Christie, vroegen later om een onderzoek, omdat zij vonden dat hun moeder vanwege haar psychische problemen geen dood had mogen worden aangeboden. Het politieonderzoek leidde niet tot arrestaties.
Alan Nichols, een 61-jarige Canadees, werd in 2019 gedood door een dodelijke injectie. Zijn gezondheidsprobleem was gehoorverlies. Zijn broer zei later dat de heer Nichols ‘in feite ter dood was gebracht’. Geen enkel medisch personeel nam contact op met zijn familieleden ‘uit respect voor de vertrouwelijkheid van de patiënt’.
Een niet bij naam genoemde veteraan van de Canadese strijdkrachten die aan PTSS leed, kreeg te horen dat hij kon kiezen voor medisch begeleide dood. Familieleden zeiden dat de veteraan zich verraden voelde en dat het aanbod zijn herstel had verstoord.
Roger Foley lijdt aan een degeneratieve hersenaandoening en kreeg zo vaak euthanasie aangeboden dat hij het ziekenhuispersoneel begon op te nemen. In een opname vertelde een ethicus van het ziekenhuis aan Foley dat zijn zorg het ziekenhuis ‘meer dan 1500 dollar per dag’ kostte en vroeg hij of hij ‘interesse had in hulp bij sterven’.
Nadat de 71-jarige Marilynn Leskun na een val uit haar rolstoel was opgenomen in het Abbotsford Regional Hospital, bleef haar man bijna 24 uur per dag bij haar. Ze waren 50 jaar samen geweest. Later vertelde hij dat het medisch personeel hem ‘onder druk zette’ en ‘lastigviel’ om zijn vrouw te laten sterven en vervolgens voorstelde om haar te laten euthanaseren. De heer Leskun zei dat het personeel hem gedurende een periode van acht dagen vijf keer had gevraagd om toestemming te geven voor een DNR-verklaring voor zijn vrouw. Hij maakte hiertegen sterk bezwaar, waarop een arts hem vroeg om toestemming te geven voor euthanasie van zijn vrouw. De arts zei: ‘Weet u, ik heb een voorschrift voor medisch begeleide zelfdoding geschreven.’ De heer Leskun zei ‘nee’. Uiteindelijk, uitgeput door wat er gebeurde, stemde de heer Leskun toch in met een DNR-verklaring. De verpleegkundige antwoordde: “Oh, dat is prima. De arts heeft al een DNR-verklaring afgegeven.” De arts had de DNR-verklaring tegen de wil van de heer Leskun afgegeven. Mevrouw Leskun stierf kort daarna. De heer Leskun zei dat hij geloofde dat MAID wordt aangeboden “wanneer het systeem vindt dat er te veel kosten en inspanningen mee gemoeid zijn. Ik geloof dat het systeem gemotiveerd is om dit soort mensen naar medisch begeleide sterven te leiden.” Hij voegde eraan toe dat het hem leek alsof MAID werd gepromoot als een nobele keuze – ‘goed voor de samenleving, voor iedereen, voor jezelf, het is het meest nobele wat je kunt doen’.
Sheila Elson bracht haar dochter naar de spoedeisende hulp van een ziekenhuis in Newfoundland. Zonder dat zij daar om had gevraagd, vertelde de arts mevrouw Elson dat haar 25-jarige dochter, die hersenverlamming en spina bifida heeft, een goede kandidaat was voor euthanasie. Toen het aanbod werd afgewezen, zei de arts dat het egoïstisch zou zijn om het vriendelijke aanbod van de staat om haar dochter te doden niet aan te nemen.
Lisa Pauli was het grootste deel van haar leven anorexia geweest. Haar psychiater verzekerde haar dat wanneer de wetgeving in Canada wordt uitgebreid, zij waarschijnlijk in aanmerking zal komen om door een arts te worden gedood – omdat zij een eetstoornis heeft.
Sophia, die van een arbeidsongeschiktheidsuitkering leefde en geen betaalbare woning had kunnen vinden, maakte een einde aan haar leven op grond van de Canadese wetgeving inzake hulp bij zelfdoding. “De regering ziet mij als vervangbaar afval, een zeurpiet, nutteloos en vervelend”, zei ze nadat zij en haar vrienden tevergeefs hadden gepleit voor betere leefomstandigheden. Een tweede vrouw, Denise, heeft ook een aanvraag ingediend om haar leven te beëindigen omdat ze moeite heeft om rond te komen van haar arbeidsongeschiktheidsuitkering en geen geschikte woning kan vinden. Beide vrouwen konden niet werken en ontvingen 1.169 dollar per maand – ver onder de armoedegrens.
Toen in 2016 de Canadese ‘regeling voor hulp bij zelfdoding’ werd ingevoerd, ontstond de vrees dat kwetsbare groepen het doelwit zouden worden. (Ik vind het nauwelijks te geloven, maar de criteria voor MAID werden herzien nadat het Hooggerechtshof van het land had geoordeeld dat de vorige wet, die mensen met een handicap uitsloot van de regeling voor hulp bij zelfdoding, ongrondwettelijk was. Je kunt er altijd op rekenen dat advocaten en rechters het verkeerde doen, nietwaar?)
Ik zou nog wel even door kunnen gaan. Maar u snapt het wel. Het echt alarmerende is dat 73% van de Canadezen het eens is met de manier waarop ‘dood door een arts’ wordt geregeld. Slechts 16% van de Canadezen is ertegen. Maar liefst 27% van de Canadezen vindt dat MAID moet worden uitgebreid naar mensen die niet ziek zijn, maar wel arm. En 28% van de Canadezen zou ‘dood door een arts’ aanbieden aan daklozen. Slechts 20% zou MAID aan iedereen aanbieden, om welke reden dan ook. Meer dan de helft van de Canadezen zei dat mensen die (om financiële of andere redenen) niet de behandeling konden krijgen die ze nodig hadden, ‘dood door arts’ aangeboden zou moeten worden.
In theorie zou dood door arts alleen aangeboden mogen worden aan mensen met ongeneeslijke problemen. Maar wie weet wat ongeneeslijk is en wat niet? Misschien is er wel een remedie in aantocht. Het probleem van de patiënt kan zonder behandeling verdwijnen (zoals bij veel gezondheidsproblemen het geval is). De diagnose kan verkeerd zijn (zoals diagnoses vaak zijn). De arts is zich er misschien niet van bewust dat er een remedie beschikbaar is. Een beschikbare remedie kan als te duur worden beschouwd.
In maart 2027 zal Canada beginnen met het doden van mensen met een psychische aandoening. En ze zullen ook kinderen doden. Een pressiegroep heeft al een boekje uitgebracht met de titel ‘Children’s Activity Book for Assisted Dying’ (Activiteitenboek voor kinderen voor hulp bij sterven). Meer dan een kwart van de Canadezen wil dat ‘dood door een arts’ wordt aangeboden aan daklozen. Tot op zekere hoogte is dat al het geval.
Eigenlijk is het niet echt nodig om artsen toe te staan depressieve en angstige mensen te doden, omdat ze, zoals u wellicht niet zal verbazen, een manier hebben gevonden om de lastige wet te omzeilen die momenteel geesteszieken beschermt tegen dood door arts.
Artsen gebruiken elke lichamelijke aandoening als excuus om de patiënt in te schrijven voor ‘dood door arts’. Artritis, astma, eczeem, menopauzale problemen – alles is goed. Als het even tegenzit, schrijven ze je waarschijnlijk in voor indigestie of roos.
Zo werkt het.
Een vrouw komt langs bij haar dokter en vertelt hem weer een deel van haar levensverhaal. Haar man heeft geen werk, de wasmachine is kapot en ze heeft moeite om rond te komen.
‘Wat vervelend voor je’, zegt haar dokter slijmerig. ‘Wil je nog wat pillen of wil je liever sterven? We hebben deze week een speciale aanbieding voor door arts veroorzaakte dood.’
‘Oké, dan probeer ik de dood door arts maar eens’, zegt de vrouw, in de veronderstelling dat ze altijd nog terug kan naar de pillen als het niet werkt.
‘Prima’, zegt de dokter. ‘Ik kan je pas in 2027 de dood door arts geven voor je depressie, maar je hebt toch last van je knie?’
`Ja, dokter. Ik krijg vreselijke pijn als ik in koud weer naar de bus moet rennen.‘
`Dan is het goed,’ zegt haar dokter. `We kunnen uw slechte knie gebruiken als uw ticket voor het dood door arts . Komt donderdag u goed uit?‘
`Donderdag is prima.’
`Geweldig. U hoeft geen koffer of extra kleding mee te nemen en u hoeft niemand te vertellen waar u heen gaat, maar als u een mooie urn heeft die u niet gebruikt, neem die dan mee. We bellen uw man om hem te laten weten wat er is gebeurd. Hij kan u ophalen. In de urn.’
En dat is het vrolijke einde van dit verhaal.
Het zal u waarschijnlijk niet verbazen dat hetzelfde gebeurt in andere landen. In Nederland werd een gezonde 17-jarige met psychische problemen gedood. (Het is overigens vermeldenswaard dat negen op de tien mensen die een zelfmoordpoging doen en falen, blij zijn dat ze gefaald hebben – ze herontdekken hun levensvreugde.) Onderzoekers ontdekten dat veel patiënten die werden gedood autistisch waren of leermoeilijkheden hadden. In België is toestemming van de ouders vereist voor kinderen jonger dan 15 jaar. In Californië wordt druk uitgeoefend om iedereen met dementie te doden.
Hier is een kleine uitdaging voor Kim Leadbeater MP, de Britse politicus die het Britse wetsvoorstel voor euthanasie door artsen heeft gesteund.
Ik wed om 10.000 pond dat binnen vijf jaar (tegen het einde van 2030) uw wetsvoorstel (als het door het Lagerhuis en het Hogerhuis is aangenomen) zal zijn gewijzigd en dat uw regeling voor ‘dood door arts’ voor meer mensen beschikbaar zal zijn dan in uw oorspronkelijke wetsvoorstel was beloofd.
Het is een redelijke gok dat geesteszieken, ouderen en gehandicapten zullen worden gedood. En de armen en de allerjongsten.
Dat is overal elders gebeurd. Waarom zou Groot-Brittannië anders zijn?
Net als politici, makelaars en vaccinverkopers liegen de mensen die voorstander zijn van euthanasie altijd over wat ze aanbieden.
Het is bijvoorbeeld een handige mythe (handig voor de voorstanders van euthanasie) dat door een arts begeleide zelfdoding (ook bekend als euthanasie) pijnloos en waardig is.
O jee, dat is een flinke leugen. Het is vergelijkbaar met ‘dit doet helemaal geen pijn’, ‘als je hier komt wonen, zul je merken dat de buren heel aardig zijn’ en ‘deze belastingverhogingen zijn in uw voordeel’.
Er is voldoende bewijs dat aantonen dat dood door arts noch pijnloos, noch waardig is. Euthanasie biedt niet de pijnloze, vredige dood die voorstanders beweren dat het is. Het probleem is dat er, afgezien van het neerschieten met Dirty Harry’s Magnum, geen perfecte manier is voor de overheid om mensen te doden.
Er zijn geen gestandaardiseerde methoden voor euthanasie en als gevolg daarvan zijn er vaak gevallen van langdurige en pijnlijke sterfgevallen. Er lijkt een hoge incidentie te zijn van braken, ontwaken uit coma en verlenging van het stervensproces (bij sommige personen duurt het tot zeven dagen voordat ze overlijden). Het mengen van medicijnen heeft geleid tot traumatische sterfgevallen.
Er bestaat veel onduidelijkheid over wat er moet gebeuren als een eerste poging tot euthanasie mislukt. Moet de patiënt worden verteld dat hij of zij een tweede keer toestemming moet geven? Of een derde keer? Wat moet er gebeuren als een patiënt halfbewusteloos is en niet is overleden? Moet hij dan in leven worden gehouden?
Uit een in Nederland uitgevoerd onderzoek bleek dat in 21 van de 114 gevallen de patiënt niet zo snel stierf als verwacht of weer bij bewustzijn kwam en de arts hem voor de tweede keer moest ‘doden’.
Wat gebeurt er als de arts of verpleegkundige die de euthanasie uitvoert het gebouw heeft verlaten – wat waarschijnlijk is als het overlijden meerdere dagen duurt?
Wat gebeurt er als een arts of verpleegkundige geen infuus in een ader kan aanbrengen? (Dit komt vaak voor bij oudere patiënten, wier aderen kwetsbaar of beschadigd kunnen zijn.)
Dezelfde medicijnen die worden gebruikt om ter dood veroordeelde gevangenen te doden, worden soms ook gebruikt om patiënten te doden die toestemming hebben gegeven voor euthanasie. Er zijn echter aanwijzingen dat het doden van gevangenen niet altijd soepel verloopt en langer kan duren dan verwacht. (Dodelijke injecties werden geïntroduceerd als een humanere methode dan de gaskamer of de elektrische stoel. Er zijn echter geen aanwijzingen dat dit ook zo is.)
Een van de medicijnen die worden gebruikt bij het geautoriseerde doden van patiënten is propofol, dat bij normale dosering kan prikken wanneer het door een ader stroomt. Niemand weet welk effect het heeft wanneer het in grote doses wordt toegediend bij euthanasie. Deskundigen vrezen dat euthanasie kan aanvoelen als verdrinking. Als er verlammende medicijnen worden gebruikt, lijkt de patiënt kalm, vredig en rustig, maar dat zegt niets over wat de patiënt ervaart.
Wanneer dodelijke medicijnen oraal worden toegediend, kan het overlijden tot tien uur duren. Als er geen arts of verpleegkundige beschikbaar is met een infuusset, kan het leed voor patiënten en familieleden aanzienlijk zijn.
Er worden geen monitoren gebruikt wanneer een patiënt wordt gedood. Dit betekent dat er geen bewijs is van wat er gebeurt en dat het overlijden alleen kan worden vastgesteld door een arts of verpleegkundige die de polsslag voelt. Er worden geen pogingen ondernomen om de hersen- of hartreactie te monitoren.
Uit autopsies op geëxecuteerde Amerikaanse gevangenen blijkt dat er vocht in de longen is opgehoopt. Dit is zeer schokkend, omdat de patiënt in feite verdrinkt in zijn eigen afscheidingen.
Deskundigen vrezen dat patiënten die worden gedood ondraaglijke fysieke of psychische pijn lijden.
In België hoorden de familieleden van een 36-jarige vrouw geschreeuw toen zij zogenaamd werd geëuthanaseerd. Uit een autopsie bleek dat de vrouw met een kussen was verstikt nadat de medicijnen haar niet hadden gedood.
Een bejaarde, demente vrouw in België werd geëuthanaseerd nadat haar familie had besloten dat zij moest worden gedood. Omdat werd beweerd dat de vrouw niet begreep wat er gebeurde, deed de arts haar kalmeringsmiddelen in haar koffie – terwijl ze met haar familie zat te praten. Vervolgens gaf de arts haar nog een kalmeringsmiddel via een injectie. De vrouw stond toen op. Familieleden hielden haar vast terwijl de arts haar een injectie gaf en haar doodde. Later verklaarden de rechters in de rechtbank dat ‘gezien de ernstige dementie van de patiënte, de arts haar wens tot euthanasie niet hoefde te verifiëren’. ‘ (Ik vind het moeilijk te begrijpen hoe deze dood als euthanasie kan worden omschreven.)
Een schot zou sneller en waarschijnlijk minder pijnlijk zijn dan medicijnen. Waarom onderschrijven voorstanders van euthanasie niet het idee dat artsen patiënten gewoon moeten neerschieten? Patiënten zouden, net als verpleegster Edith Cavell, op een stoel kunnen worden gezet en in een rommelige binnenplaats kunnen worden neergeschoten. Dat zou sneller en zekerder zijn dan elke andere manier om iemand te doden. Een vuurpeloton zou kunnen bestaan uit artsen en verpleegkundigen – uiteraard tegen een speciale vergoeding voor deze gelegenheid.
In meer dan de helft van de gevallen waarin personen in Oregon, VS, aan euthanasie werden onderworpen, is er geen verslag van of er al dan niet complicaties waren.
Complicaties die tijdens euthanasie zijn geregistreerd, zijn onder meer: moeite met het vinden van een ader, spasmen, spiertrekkingen, misselijkheid, braken, tachycardie, zweten, hijgen. Eén geval van euthanasie mislukte omdat de arts het verkeerde medicijn had voorgeschreven. Een andere poging werd uitgesteld toen de arts weg moest om een tweede partij dodelijke medicijnen te halen.
Het innemen van dodelijke medicijnen via de mond kan traumatisch zijn. Het is niet ongebruikelijk dat patiënten vele uren nodig hebben om te sterven. Eén patiënt had 104 uur nodig om te sterven. Eén patiënt raakte 25 minuten na het innemen van dodelijke medicatie bewusteloos, maar werd 65 uur later weer wakker en kwam weer bij bewustzijn.
Uit een rapport bleek dat dodelijke injecties in de overgrote meerderheid van de gevallen ernstige pijn en ernstige ademnood veroorzaakten, gepaard gaande met gevoelens van verdrinking, verstikking, paniek en angst. Het is medisch vrijwel zeker dat de meeste, zo niet alle gevangenen ondraaglijk lijden zullen ondergaan, waaronder gevoelens van verdrinking en verstikking door pentobarbital. Een onderzoek van meer dan 200 autopsierapporten na executies in negen Amerikaanse staten toonde aan dat er sprake was van longoedeem in de longen (wat waarschijnlijk een gevoel van verdrinking of verstikking veroorzaakt)
Midazolam, dat bij executies wordt gebruikt, heeft tekenen van pijn veroorzaakt, waaronder hijgen, stikken en hoesten, waarbij patiënten tegen hun fixatiebanden aan beukten.
Er zijn aanwijzingen dat sommige mensen die voor hulp bij zelfdoding kiezen, hun dodelijke dosis medicijnen uitbraken voordat deze kan worden opgenomen.
U moet geen moment geloven in de schandalige pogingen van de voorstanders van het wetsvoorstel om het morele hoogstandpunt in te nemen. Geen enkel parlement keurt wetsvoorstellen goed om mensen te helpen. Politici hebben opzettelijk ons voedsel, onze gezondheidszorg, ons water, onze steden, onze dorpen, ons platteland en onze reputatie vernietigd. En dit parlement en dit wetsvoorstel zijn niet anders. Iedereen die denkt dat het wetsvoorstel van Leadbeater is gepromoot en aangenomen om mensen te helpen, is jammerlijk, bijna crimineel, misleid.
Hoeveel van de psychopathische parlementsleden die hebben gestemd om de zwakken, de zachtaardigen, de eenzamen en de depressieven te doden, hebben dat gedaan omdat ze een promotie in de partij of een mooie baan bij de overheid in het vooruitzicht kregen? Hoeveel van de psychopathische parlementsleden die voor dit wetsvoorstel hebben gestemd, wisten eigenlijk waarvoor ze stemden?
Er was weinig of geen publiek debat over deze kwestie. Net zoals er geen debat is geweest over covid, over vaccins of over de opwarming van de aarde. Sommigen van degenen die het wetsvoorstel van Leadbeater ‘verkochten’, beweerden ten onrechte dat euthanasie (in al zijn vormen) altijd snel en pijnloos is. Dat is het niet. Het is geen daad van vriendelijkheid.
De staatsambtenaren die een behoorlijk debat over belangrijke kwesties weigeren toe te staan, werken voor de samenzweerders wier bestaan wordt ontkend als niets meer dan nachtmerries die zijn gecreëerd door zogenaamde complottheoretici.
Binnen een paar jaar nadat het wetsvoorstel van Leadbeater wet is geworden, zullen de clausules die erin zijn opgenomen om onschuldigen, naïevelingen en ongelukkigen te beschermen, worden geschrapt.
Dat is wat er altijd gebeurt. Kijk maar naar Canada als u me niet gelooft. Dit is een eugenetica-programma.
Het Britse wetsvoorstel voor euthanasie is aangenomen om de ontvolking te bevorderen. Overal ter wereld worden wetsvoorstellen voor euthanasie gepromoot om de zwakken en kwetsbaren te helpen doden. Tegelijkertijd sluiten overal hospices hun deuren. Het is veel goedkoper om de zwakken en de mensen die de samenzweerders ‘nutteloze eters’ noemen, af te slachten. Een land kan miljarden besparen door zieken, armen en zwakken te doden. En natuurlijk levert het doden van ouderen ook miljarden op, omdat er dan geen pensioenen hoeven te worden betaald. Tijdens de covid-fraude van 2020 pochte de Britse regering dat het doden van duizenden gepensioneerden miljarden ponden had bespaard.
Als u denkt dat ik overdrijf over wat er gebeurt, denk dan eens aan het Liverpool Care Pathway. Dat is verboden, maar wordt nog steeds gebruikt. Ouderen krijgen geen eten en drinken meer als artsen en verpleegkundigen besluiten hen te doden. Sterven van dorst en honger is pijnlijk. Maar dat is wat er elk jaar met duizenden ouderen gebeurt. Degenen die huilen en niet snel genoeg sterven, worden gedood met een dodelijke injectie van midazolam en morfine – populair geworden tijdens de covid-lockdowns, toen artsen en verpleegkundigen te horen kregen dat het open seizoen was om ouderen te doden. Niemand is gearresteerd voor de moorden tijdens de lockdown, maar duizenden artsen en verpleegkundigen hadden gearresteerd, aangeklaagd en gevangengezet moeten worden.
Kijk eens hoe de ‘Do Not Resuscitate’-verklaringen zich hebben verspreid.
DNR-verklaringen werden ingevoerd om ervoor te zorgen dat mensen die bijna dood waren, vredig konden sterven. Maar tegenwoordig worden DNR-verklaringen geplakt op de medische dossiers van jonge mensen die een operatie nodig hebben of die op een of andere manier geestelijk ziek zijn. Kijk het maar na als je me niet gelooft.
En natuurlijk heeft de Verenigde Naties de regels gewijzigd om de massale moord op 70-plussers toe te staan.
Ouderen doen er in onze samenleving niet zo toe. Als je een uniform draagt, kun je vrijwel doen wat je wilt met hen. Als je gewoon een misdadiger bent, krijg je misschien zes maanden gevangenisstraf als je er een vermoordt.
En nu hebben parlementsleden het jachtseizoen geopend op niet alleen ouderen, maar ook zieken, gehandicapten, depressieve mensen, armen en werklozen.
De campagne tegen zieken en kwetsbaren is wereldwijd. In Amerika zijn er nieuwe regels die artsen van Veteranenzaken toestaan om Democraten en ongehuwde veteranen te weigeren. (Kijk het maar na als je het ongeloofwaardig vindt.)
De meeste artsen keuren wetsvoorstellen zoals datgene dat de parlementsleden zojuist hebben aangenomen af. Zij vinden het gewoonweg verkeerd om politici en rechtbanken zich met de geneeskunde te laten bemoeien. Kijk maar eens naar de puinhoop die politici en rechters van alles maken.
Maar een parlement dat grotendeels bestaat uit oplichters, dieven en leugenaars heeft overweldigend bewijs genegeerd en wetgeving aangenomen die de staat het recht geeft om te doden. (Er zitten meestal wel parlementsleden in de gevangenis of in afwachting van hun proces.)
Vergeet niet dat Adolf Hitler een euthanasieprogramma had. Hij heeft het stopgezet en opgegeven omdat hij het verkeerd vond. Het is een eyeopener om te weten dat Britse parlementsleden lagere morele waarden hebben dan de nazipartij.
Alle landen die momenteel euthanasiewetten hebben (en laten we alsjeblieft niet doen alsof dit geen euthanasie is – het is duidelijk gewoon dat) hebben dezelfde problemen. Goede artsen willen niet betrokken zijn bij regelingen voor door artsen veroorzaakte sterfte. Er is nooit enige vereiste dat de arts of technicus die de moord pleegt, enige expertise moet hebben. Hoeveel krijgen artsen betaald om mensen te doden die ze niet kennen? Hoeveel artsen zullen de moord plegen voor het geld? Hebben de artsen daarna therapie nodig? Of zal de NHS gewoon psychopaten inhuren om de moord te plegen? Het is gebruikelijk dat de arts die is aangewezen om de moord te plegen, de tweede arts mag kiezen. En als de tweede arts het niet eens is met wat er gebeurt, kan de eerste arts zijn aangestelde ‘assistent’ ontslaan en iemand anders kiezen. De vraag naar euthanasie zal toenemen naarmate de medische zorg verslechtert en de wachtlijsten langer worden – twee dingen die zich zeer snel voltrekken. Miljoenen patiënten in het Verenigd Koninkrijk zullen sterven voordat ze de behandeling krijgen die ze nodig hebben. Wordt dit opzettelijk gedaan om hen te dwingen voor euthanasie te kiezen? Miljoenen mensen worden verteerd door angst en voelen zich hopeloos over de toekomst. Is hen gewoon doden de juiste oplossing? Misschien moeten we het probleem bij de bron aanpakken door euthanasie uitsluitend aan te bieden aan samenzweerders, politici en mainstream propagandisten. De arts die wordt betaald om de moord te plegen, is niet verplicht om met de huisarts of specialist van het slachtoffer te praten. Wat nog verbazingwekkender is, is dat de moordende arts volgens mij niet verplicht is om met de familie of partners van het slachtoffer te praten of hen zelfs maar op de hoogte te stellen. Familieleden komen er pas achter dat hun geliefde door de staat is vermoord. ‘Mijn zoon is vandaag niet thuisgekomen van school.’ ‘O, nee, hij komt niet meer thuis. Hij heeft zich aangemeld voor het euthanasieprogramma van de school en dus heeft de conciërge van de school hem na de aardrijkskundeles vermoord. Hij was behoorlijk van streek omdat Elspeth Windjammer niet met hem uit wilde gaan en hij een 5 had gehaald voor zijn examen mediastudies. Je kunt zijn lichaam ophalen in het mortuarium van de school.‘ ‘Waarom heeft niemand mij dit verteld?’ ‘Oh, volgens de officiële vertrouwelijkheidsregels mogen we ouders niet vertellen wanneer hun kinderen voor euthanasie kiezen.‘ Velen zullen sterven omdat ze het gevoel hebben dat ze een ‘last’ zijn.
Wetsvoorstellen voor dood door arts zijn schaamteloos grove, ontvolkingswetgeving die is ontworpen om de krankzinnige samenzweerders tevreden te stellen die geloven dat er te veel mensen leven – en dat de wereldbevolking moet worden teruggebracht tot 500 miljoen. Ik kan u één ding beloven: als u niet helpt om deze kwaadaardige wet tegen te houden, zult u spijt krijgen van uw passiviteit. Als ze u of een dierbare naar de Leadbeater Death Room slepen, zullen uw laatste woorden zijn: ‘Ik had mijn mond open moeten doen toen ik de kans had.’
En er is nog een andere reden waarom de gevestigde orde zo enthousiast is over euthanasie: het levert een groot aantal organen op voor gebruik. Als mensen op natuurlijke wijze sterven, zullen hun organen achteruitgaan en gaan rotten, maar als ze op het juiste moment worden geselecteerd, kunnen hun organen in goede staat worden geoogst – wanneer ze nodig zijn. Orgaandonatie begon als optioneel en vrijwillig, maar is nu de standaard geworden, waarbij burgers zich moeten afmelden om hun organen af te staan – mogelijk terwijl ze die nog graag zouden willen gebruiken.
Het is niet zonder ironie dat patiënten die worden aangemoedigd om te sterven, zelf gered zouden kunnen worden als ze belangrijk genoeg zouden worden geacht om als orgaanontvangers in plaats van als orgaandonoren te worden behandeld.
Artsen is verteld om orgaandonatie voor te stellen als, zo niet een stimulans, dan toch een soort ‘troost’ voor het verlies van het eigen leven.
Aangezien orgaantransplantaties extreem duur zijn en de gezondheidszorg bezuinigt, is het onvermijdelijk dat de organen van patiënten die door de staat zijn vermoord, worden gereserveerd voor politici, hoge ambtenaren en miljardairs.
Oh, en nog iets: organen kunnen alleen worden verwijderd en gebruikt voor transplantatie als de donor nog in leven is. Je kunt geen organen verwijderen van iemand die is omgekomen bij een auto-ongeluk. Maar je kunt zoveel organen nemen als je kunt dragen van een slachtoffer van euthanasie.
En de gekte is niet te overtreffen. Ik heb gehoord dat mensen in Duitsland zich niet mogen aanmelden voor ‘Death by Doctor’ (dood door arts) tenzij ze volledig zijn ingeënt tegen covid. (Eigenlijk is iedereen die volledig is ingeënt tegen covid duidelijk gek en daarom een ongeschikte kandidaat voor euthanasie.)
Uit Schotland komt het nieuws dat er plannen zijn om de wet op euthanasie aan te passen, zodat iedereen die iemand probeert te overtuigen om niet te sterven, als crimineel wordt beschouwd. Alleen al het proberen te beïnvloeden van iemand die euthanasie overweegt, wordt een strafbaar feit. Ik vraag me af welke aardige, vriendelijke persoon dat heeft bedacht.
De hele wereldwijde euthanasiebeweging is crimineel en meer dan krankzinnig. En de honderden mensen die dit promoten, zijn meer dan kwaadaardig.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Gelukkig houd mijn arts van mij.
Ken haar al 32 jaar. Topvrouw
in ziekenhuizen beginnen gesprekken over euthanasie standaard bij +/- 70 plussers.
de belonigsstructuren van ziekenhuizen door zorgverzekeraars zijn hier ondoorzichtig. zeer lastig informatie te vinden als buitenstaander. het is mijn vrees dat ziekenhuizen een beloning krijgen bij het verdwijnen ouderen.
na veel graafwerk heb ik wel kunnen vinden dat voor huisartsen een doelmatig werken beloningsstructuur bestaat. wat is doelmatig werken? zo min mogelijk doen en geen patiënten doorsturen naar specialist, geeft bonussen aan huisartsen.
hoe de zorg met geld wordt aangestuurd is zeer geheimzinnig,
een keer een kamerlid gesproken over beloningsstructuren zorgverzekeraars, totaal blanco. kamerleden zijn er totaal onbekend mee.
Paranoïde of niet. Je vragen zijn
A: vergezocht.
B ongegrond.
C: Ik weet hoe het systeem werkt.
Zo is mijn vader in 2022 weggewerkt.
Dat is de werkelijkheid.
Wen er aan.
Snap niets van al dat onnodig gepruts. Als een huisdier wordt weggeholpen is er toch ook nooit enig probleem ? Spuitje en weg en heel vredig !
Wat niet wil zeggen dat ik achter de Canada’aanpak sta.. ! In de Romeinse tijd schijnt een keizer ooit een filosofenschool verboden te hebben die de mensen voorhield dat je beter uit het leven kon stappen als je vaker ongelukkig dan gelukkig was… Toch nog niet zo gek gedacht..En die daar tegen zijn, zijn dat ook niet altijd uit menslievende redenen…
Toen gingen er teveel, die mogelijk toch ook nog als soldaat of slaaf/uitgebuitene ‘nut’ hadden kunnen hebben.. Speelt nu ook evengoed nog…
Ik kan je verzekeren. Het is ook bij huisdieren niet altijd een fluitje van een cent.
Bedankt: Dit was de enige nuttige informatie. Van de mens weet ik genoeg; dat is het ware ongedierte.
Ik voel aan alles dat de zwakkeren door de hele mensheid worden genegeerd.
Je kan een samenleving het best beoordelen in hoe ze met de zwakkeren omgaan. De westerse wereld wil alleen maar geld verdienen aan zwakkeren. En als het geld alleen kan worden verdient aan hoe erg de zwakkeren lijden, dan gaat het hele systeem de zwakkeren laten lijden.
Egoïsme is de pandemie, narcisme is de ziekte. Geldzucht, en dus geld, is de bron van al het kwaad op aarde.
Niet mee eens dat de zwakkeren door de hele mensheid worden genegeerd, in tegendeel zelfs.
De mensen worden geregeerd door de zwakkeren.
De mensen laten zich regeren door de zwakkeren.
Wie zal in een onschuldig potje voetbal een figuur als, wat tegenwoordig een minister moet voorstellen in zijn team accepteren?!
Een Mark Rutte.
Wie zou een sexclub bezoeken waar een Ursula von der Leyen de madam is of een Kaja Kallas.
Misschien mannen die beseffen dat ze te zwak zijn om man te zijn!
Een oude buurvrouw is er niet meer, omdat haar doorlig plekken niet goed zijn verzorgd.
Had ze voor mij gekozen dan was dat niet gebeurd.
Niet dat ik nu zo’ machtig mens ben, maar dat zijn dingen die ik niet accepteer!
De laatste revalidatie arts die er op stond dat ik Botox in liet spuiten.
Die van niks wilde weten van mijn ervaring daarmee.
Die er op stond dat ik Botox in liet spuiten en anders me niet verder wilde zien.
Aan mij heeft hij geen cent meer verdiend, en waarschijnlijk ben ik gezonder en fitter als zijn patiënten.
@Jroam…
De mensen waar jij op doelt zijn minderheden die hun wil aan de massa opleggen, dat zijn niet de zwakkeren.
Zwakkeren zijn de (chronisch) zieken, de gehandicapten, de mensen met een beperking. De zwakkeren zijn afhankelijk.
De minderheden die door de elites worden gesteund om de hele mensheid op zijn knieën te krijgen, zijn niet de zwakkeren. Je hebt gelijk dar deze minderheden de punt van de speer zijn waarmee de elites ons in de hoek drijven.
Maar minderheden zijn dus niet de zwakkeren. Zwakkeren zijn een melkkoe in deze wereld, iedereen wil geld verdienen aan zwakkeren. Ze helpen die zwakkeren niet, ze willen die zwakkeren oneindig uitmelken via subsidies, zorgbudgetten, waardeloze hulpverleners, medicijnen, behandelingen. Genezen en helpen doen ze niet, maar rekeningen schrijven is een dagtaak. Ik ben zelf zo’n zwakkere en ik kan je uit ervaring zeggen dat zwakkeren een melkkoe zijn waar ze niks om geven.
De bekende minderheden daarentegen… die worden op handen gedragen en overal gebruikt om chaos te creëren.
Ik voel aan alles dat de zwakkeren door de hele mensheid worden genegeerd.
Weggecijferd. en als 1ste geëlimineerd.
Op papier is alles zo mooi geregeld.
Daar houden de BoBo’s van.
Als de ‘stukken’ kloppen, einde vergadering.
Er moet wat veranderen
Ik mag geen oproer kraaien van mijn moeder.
Maar ik sluit mij bij de geleerden zodra de kans zich voordoet!
geleerden= gelegerden
De scheten wappers,
Rare manier om hun verdienmodel om zeep te helpen. Dode mensen leveren alleen voor de begrafenisondernemer een laatste keer een inkomen op.
Dus moeten ze de mensen zieker maken, de vogelgriep is al in de maak.
Hun plan is groter dan hun verdienmodel.
Het verdienmodel is slechts het middel om hun doel mee te bereiken. Ze hebben het verdienmodel niet meer nodig, daarom mogen wij allemaal creperen. Ze hebben hun doel bereikt en nu lopen wij in de weg, dus mogen wij dood.
De mensen die dit doen leven buiten het financiële systeem waar wij in gevangen zitten. Het is alsof de boer dmv genetische manipulatie eindelijk een kip heeft uitgevonden die alle natuurlijke kippen overbodig maakt, dus de boer ruimt de natuurlijke kippen op. Die natuurlijke kippen denken dat de boer dit nooit zou doen omdat de boer dan het verdienmodel kapot maakt. Maar de boer heeft al een nieuw systeem klaarstaan en de natuurlijke kippen zijn overbodig.
spaar je de moeite Theme.
párels voor de zwijnen
Bingo!!!
@Matt
In Nederland, wat te denken van de erfbelasting? voor de gemeenten een verdienmodel voor een 2 m2 graf voor een algemeen graf of familiegraf met een looptijd, geen aow of pensioengeld doorbetaling.
Hier is heel goed over nagedacht
Vergeet de nabestaanden belasting niet Matt de baby boomers hebben behoorlijk dikke bankrekeningen… Daar zijn ze op uit.
Als ik deze reacties lees, zijn jullie dus voorstander van euthanasie, tenminste uitgevoerd op personen die jullie niet mogen. Ik lees nergens een bewijs dat jullie ertegen zijn, wel begrip voor hun doen.
Stelletje moordenaars!
Aannames. Ga zo door, chauvinistisch varken!
Jaloers, vieze jud?
zéér straf artikel alweer op FN..ben zelf 76 en op weg naar 77…ik dood zelf iemand die mij wil doden..het is hier niet zo erg als in Canada én Nederland ze zeggen daar zelf Opgeruimd staat netjes..nu in België zie je het ook afglijden, je moet voorzichtig zijn..zelf’s de Marrokanen en Turken hier Nooit gedacht dat die zo volgzaam zijn..Schaap geworden na te lang in het westen te vertoeven…ba..
Persoonlijk ken ik enkele mensen die dankbaar gebruik gemaakt hebben van de mogelijkheid, oa mijn buurman, enkele jaren geleden, die zelf nog afscheid kwam nemen voor het zou gebeuren. Ik zei , maar allez M jij staat hier nu met mij te praten, je kan toch nog een tijdje verder ? Neen tis goed geweest zei hij, ik heb nu erg veel last(had longkanker) ik wens de totale aftakeling niet af te wachten en zo geschiede. ….Ik vind het goed dat die mogelijkheid bestaat .
Al die horrorverhalen hierboven, wat de verborgen agenda is weet ik niet , maar ik geloof er ni veel van ….Jij wel?
Nog een maandje dan ben ik 85. Mijn instincten vertellen mij dat ik ook een ruitertje op mijn dossier heb. Ik heb 4 jaar geleden een ernstig ongeluk gehad in lijn 21 van het van het Amsterdamse GVD, zoals ik het sedert noem. De chauffeur knalde, met volle vaart op een verhoogde tramhalte waardoor ik met mijn hond door de bus donderde Na vijf maanden in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht ik, kreupel en vele makkes, naar huis. Het gvd nam geen verantwoording. Bij de politie werd ik ook met een kluitje in het riet gestuurd. Het soort van vragen die mij, door het medisch personeel gesteld worden doet mij het ernstige vrezen. Vooral het woord geriatrie komt geregeld op tafel en ook de vraag in hoever mijzelf kan verzorgen. Buiten eenmaal per week twee uur een werkster en dagelijkse controle of ik, de onbetrouwbare farmacie producten inneem. Ik kan mijn vrees niet ontkennen door de wijze van de vragen die mij gesteld worden. Ik herken mij in uw artikel. Al 50 jaar niet meer betrouwbare land geeft mij geen reden om gerust te zijn. Het is niet leuk m iedere dag te moeten vezen voor mijn leven. Gedankt kanker regering dat jullie het zover heb laten en geen zicht op verbetering van dat Haagse zooitje. Bedankt dat ik mijn gal heb mogen spugen.
Joop Groenhart
december 16, 2025 Bij 19:39
Respect voor Uw leeftijd en dat U dit durfde delen. De vragen bij leven, over leven gaan echt te ver.
Geen respect voor leven…
We zullen zien
@Joop Groenhart…
Ik voel en ik herken wat je beschrijft.
Het is niet makkelijk in deze wereld, ik zit ook in een brakke onplezierige levens situatie. Ik heb zelf erg veel aan meditatie, wellicht kan dat jou ook helpen.
Dankjewel voor je bericht op FN. Ik brand deze dagen een kaars voor iedereen op aarde, en ik zal een gebedje specifiek voor jou doen.
🙏❤
@Joop Groenhart
Wat sterk van u dat u dit wilt delen.
Laat u niet intimideren u bent de baas over u eigen lichaam en niemand anders.
Hopelijk weet u al de wegen naar instanties mocht u zorg nodig hebben,
lieve groet
@Joop Goedhart
Uiteraard de zorg die u bij u zelf vindt passen.
Hopelijk heeft u een schadevergoeding gekregen en heeft u meedenkenden die op dezelfde golflengte zitten en u kunnen helpen.
Geachte Madeloes: Ten eerste, wat heeft u een mooie naam! Wat bedoeld u met schadevergoeding. Een schop onder mijn hol is alle wat in van dat schofterige dieventuig gekregen heb.
echt bizar in wat voor wereld we leven, en wat mij het meeste verbaasd is dat het gros nog niet eens op de hoogte is, wat er allemaal gaande is. eu zombie staat !
Als ik de huisdokter wil bereiken moet ik meestal eerst 20 minuten ‘in de wacht’ voordat ik iemand spreken kan die dan verteld dat ik over twee weken bij een verpleegster kan komen. Dus ik vrees dat als ik zoiets al zou willen, dat dat niet zou gaan.
Maar dit is een onderwerp dat taboe behoort te zijn, meen ik. Wat mensen willen en bespreken met een dokter die zelfs dát lijden wil verlichten moeten ze vooral zelf weten, maar erover discussiëren doen ze maar in de groep die daarvoor is. Maar het beste is het een taboe onderwerp en vooral niet bespreekbaar door de domsten op aarde die daar ook weer ‘wetten’ over willen maken. De wet is dat de politiek zich niet met de dokter bemoeit. Ze maken al genoeg kapot, laat de mensen zelf weten wat ze willen.
De hele medische wereld daar deugt ook geen moer meer van; als e ooit iets van gedeugd heeft.
Ik lees allemaal seculiere en menselijke reacties, waar met God nog gebod rekening wordt gehouden. Het is God die leven geeft en neemt en daar heeft de mens vanaf te blijven. De autonome mens acht zich verheven en is zichzelf tot een god geworden die over leven en dood kan beslissen. Elk gezag van de Schepper wordt ontkent en de mens is uit op zijn eigen ondergang is zedeloosheid en wetteloosheid
Amen.
Tja, de zich “uitverkorenen” noemenden, houden altijd graag grote opruiming kom zich heen.
Zie ook de Georgia Guide Stones –
opgeblazen omdat de tekst TE duidelijk was.
Piet Bijsterveld: De uitverkorenen doen dit omdat zij grotere jachtvelden willen. Jacht is immers oefening in krijg.
Met wereldwijd bedoelen ze het westen. Want in de Islamitische wereld bestaat geen euthanasie. En denk niet gelijk aan het midden oosten of Afrika, maar ook een land als Indonesië of andere landen inAzië. In deze landen zal euthanasie never plaatsvinden. Ook in de toekomst niet!!
Als de patient de regie krijgt, en er sprake is van uitzichtloos lijden zie ik geen probleem dit te legaliseren. Als iemand persistent is met zijn/haar doodswens en dit uiteraard niet opgedrongen wordt nog wordt geadviseerd door een arts. Die euthanasiewetgeving in Nederland is een lachertje. Die gaat als andere landen verstand hebben ook nooit als voorbeeld overnemen. In Nederland is het de arts die ten allertijde de regie heeft ipv de patient. Dan Moet je helemaal geen euthanasie of hulp bij zelfdoding toestaan in een land, als de patient niet de regie krijgt.
En ik vind ook dat dit enkel een mogelijkheid moet blijven voor mensen die uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Dus niet lijden aan het leven zelf, niet voltooit leven, dementie zou ik mij als arts ook niet lenen voor euthanasie te verlenen. ER moet wel iets ernstigs zijn waardoor die persoon niks meer kan en en geen toekomst heeft, en actief fysiek/psyschich lijdt. Men moet naar iemand levensloop kijk en medische toestand, en iemand van 80jr of 77 of 90jr die fysiek op is, die is fysiek ook tot niks meer toe instaat maar door ouderdom en na een lang gelukkig leven, iemand die door een trauma of ongeval ook fysiek niks meer echt kan zonder pijn heeft mijn inziens een veel groter prioriteit dan die categorie.
Ik zou mij niet lenen hoor als arts voor verlening van euthanasie voor een 90 of 88 of 96 jarige met beginnende dementie of ouderdomsklachten. zoek het lekker uit. Uit levensloop van iemand die laat vaak al genoeg zijn of de urgentie er is die persoon te helpen, helemaal als ie er zelf om vraagt perisstent. In Nederland hebben ze nu schijt aan die groep mensen. Omdat je als patient, aanvrager bij VOORBAAT de regie niet krijgt hier. Ik neem aan dat andere landen het op een andere betere manier aanpakken als in Nederland. Nederland is een land dat moet dienen als voorbeeld voor hoe het niet moet.
Quote”Het einde van de wereld die we kenden en liefhadden komt elke dag dichterbij. En al het slechte dat gebeurt, gebeurt opzettelijk. Niets slechts gebeurt per ongeluk. En er zijn geen toevalligheden. We zijn in oorlog met onze regeringen. Het kan hen natuurlijk niets schelen, want het doel is om ongelukkig te maken, zodat de wereldbevolking met opluchting een nieuwe wereldregering zal accepteren.
Kijk maar naar wat er gebeurt, schrijft Dr. Coleman.
In wat ooit ontwikkelde, beschaafde landen werden genoemd, verslechtert de gezondheidszorg zodanig dat duizenden mensen sterven door het gebrek aan zeer eenvoudige basisgezondheidszorg.
De medische wereld wordt gecontroleerd en is eigendom van de farmaceutische industrie.
De huisartsenpraktijk is een zieke farce – gerund ten behoeve van overbetaalde, onderbezette artsen, van wie de meesten geen moer om hun patiënten geven.
Ziekenhuizen zijn tegenwoordig net zo gevaarlijk als in de middeleeuwen. Patiënten die naar het ziekenhuis gaan, hebben meer kans om door het personeel te worden gedood dan door hun ziekte, en de meeste artsen doen nu meer kwaad dan goed. Oudere patiënten die in het ziekenhuis worden opgenomen, mogen van geluk spreken als ze er weer uitkomen.
De gezondheidszorg was in de jaren zeventig zeker beter dan nu. En waarschijnlijk ook beter in de jaren vijftig.
Ik zou deze bewering graag live op de nationale televisie met elke gevestigde arts willen bespreken.
Maar leden van medische vakbonden lijken vastbesloten om de gezondheidszorg uit te roeien door hun eigen financiële belangen boven die van patiënten te stellen. Er bestaat ook een buitengewone mythe dat het terugschroeven van behandelingen op een of andere bizarre manier de denkbeeldige opwarming van de aarde zal verminderen.
Maar niemand debatteert nog over belangrijke kwesties.
Het onderwijs is ook een ramp. Leraren leren leerlingen niet hoe ze moeten denken. Ze verspreiden leugens en propaganda en verwachten dat hun leerlingen die onzin zonder meer accepteren en herkauwen. Leerlingen – zelfs die op de universiteit – weigeren inderdaad na te denken of de leugens die hen worden verteld in twijfel te trekken. Iedereen die de officiële lezing in twijfel trekt, wordt verbannen, tot zwijgen gebracht of gedemoniseerd.
Economieën worden opzettelijk vernietigd door beleid dat krankzinnig lijkt. Naïevelingen geven de schuld aan incompetentie. Maar niemand kan zo incompetent zijn als de communistische regering van Groot-Brittannië. Ze vernietigen opzettelijk de economie, ruïneren bedrijven, creëren werkloosheid en vernietigen spaargeld. Ze willen dat u blut bent. Onthoud: u zult niets bezitten en gelukkig zijn.
Goed, fatsoenlijk voedsel is net zo moeilijk te vinden als eerlijke journalisten. Het meeste voedsel dat te koop is, zit zo vol met chemicaliën en gevaarlijke toevoegingen dat het niet geschikt is voor menselijke consumptie. En toch blijven de prijzen stijgen. Boeren worden belaagd.
Ook de energieprijzen schieten omhoog. En als de energieprijzen stijgen, stijgt de prijs van alles. Het overheidsbeleid in Europa is erop gericht de energieprijzen steeds verder op te drijven. Het absurde netto-nulbeleid, dat zo geliefd is bij de volkomen krankzinnige en misleide aanhangers van de opwarming van de aarde, zal ertoe leiden dat steeds meer mensen moeten kiezen tussen eten of warm blijven. Politici in Europa zijn wanhopig op zoek naar een oorlog tegen Rusland en vastbesloten om opnieuw vrede in Oekraïne te verhinderen. Het doel? De olieprijzen nog verder opdrijven en Europa helpen ontvolken. En natuurlijk weten politici als Starmer en Macron, wier toekomst definitief achter hen ligt, dat alleen een goede, ouderwetse oorlog hun gevallen carrière nieuw leven kan inblazen. (Uiteraard zullen de politici die aandringen op oorlog zelf niet meevechten.) Door de zon te blokkeren, zullen de winters kouder worden dan ooit. De wereldwijde afkoeling zal een opzettelijk door de mens veroorzaakt probleem zijn dat miljoenen mensen het leven zal kosten.
Onze vrijheid om te zeggen of te schrijven wat we willen, is al jaren geleden verdwenen. Maar de situatie wordt steeds erger. We zijn nog maar enkele maanden verwijderd van een militair bewind in veel voormalige beschaafde landen. Iedereen die het niet eens is met zijn regering, loopt het risico in de gevangenis te belanden, alleen maar omdat hij zijn mening heeft gegeven. Het grootste deel van het internet is ontoegankelijk voor mensen die verboden waarheden durven te delen.
WEF geeft onheilspellende waarschuwing over komende voedselcrisis, beveelt “duurzamere diëten” aan
Reizen wordt steeds moeilijker. Contant geld wordt door steeds meer bedrijven verboden. We worden in een donkere hoek van de hel geduwd waar we, zoals ze ons beloofd hebben, niets zullen bezitten en gelukkig zullen zijn.
Als je depressief genoeg bent en alle hoop hebt opgegeven, zullen ze je uitnodigen in een van hun euthanasiecapsules. Je wordt dan aangemeld voor door een arts begeleide zelfdoding. Denk je echt dat het toeval is dat door een arts begeleide zelfdoding overal ter wereld wordt gelegaliseerd? Ook hierover is weer geen echt debat gevoerd.
Meer dan twintig jaar geleden schreef ik een reeks boeken over wat er met onze wereld gebeurde en waarschuwde ik voor de toekomst die ik zag aankomen.
De reeks boeken begon met ‘Rogue Nation’ (over hoe bullebakken Amerika hadden overgenomen en de controle over alles en iedereen hadden overgenomen) en ‘England Our England’ (over hoe een stel maniakken de Europese Unie hadden gecreëerd uit de puinhopen van de nazipartij en vastbesloten waren om de Tweede Wereldoorlog voort te zetten en Engeland te vernietigen) en werd vervolgd met ‘Why Everything is going to Get Worse’, ‘The Truth They Won’t Tell You’ en, in 2006, ‘Living in a Fascist Country’. Oh, en OFPIS, het enige boek van mij met een onomatopee als titel. Aangezien geen enkele mainstream uitgeverij zulke gevaarlijke anti-establishmentretoriek wilde drukken, moest ik al deze boeken zelf uitgeven. Niemand wilde ze recenseren, natuurlijk. Niemand wilde me erover interviewen, hoewel ik nog steeds een van ’s werelds best verkopende professionele auteurs was. Ik werd het zwijgen opgelegd en gedemoniseerd.
En dag na dag heb ik alles waarvoor ik had gewaarschuwd, werkelijkheid zien worden.
De wereld waarin we nu leven is precies dezelfde wereld die ik vreesde.
Engeland is gedoemd om de ergste depressie in zijn geschiedenis in te gaan. Iedereen met vaardigheden of geld is vertrokken of vertrekt. De huizenprijzen zullen met een vijfde instorten, waardoor velen met een hypotheek ‘onder water’ komen te staan. Honderdduizenden bedrijven zullen in de komende twaalf maanden hun deuren sluiten. De werkloosheid zal met miljoenen toenemen. Engeland zal misschien als eerste ten onder gaan, maar de rest van de wereld zal kort daarna volgen. De ergste depressie in de geschiedenis komt snel dichterbij. En het is een kunstmatige depressie.
Engeland is nu meer dan ooit een racistisch land, met blanke autochtonen als slachtoffers. In de meeste grote steden vormen zij een etnische minderheid. En er komen steeds meer illegale immigranten binnenstromen. Hoeveel van hen houden van onze cultuur of onze geschiedenis? De regering geeft enorme bedragen uit aan immigranten (legaal of niet) en geeft hen voorrang bij de toegang tot gezondheidszorg. Ondertussen zijn gepensioneerden die hun hele leven hebben gewerkt en belasting hebben betaald, gedoemd te kiezen tussen verwarming of eten – waarbij met name oudere gepensioneerden het laagste pensioen ontvangen dat door een regering in de G8 wordt betaald. (Om redenen die niemand heeft uitgelegd, ontvangen oudere gepensioneerden een veel lager pensioen dan nieuwe gepensioneerden en wordt van hen verwacht dat ze rondkomen van wat de gemiddelde Gen Z’er aan koffie en snacks uitgeeft. En als ze gezondheidszorg nodig hebben, kunnen ouderen net zo goed de begrafenisondernemer bellen – het resultaat zal hetzelfde zijn.
‘Maakt het uit?’ vroeg een politicus toen hem werd verteld dat de inheemse bevolking in Londen nu een minderheid is. Ja, het maakt wel degelijk uit. Het is goed om nieuwkomers te verwelkomen, maar de stroom immigranten bedreigt onze cultuur en onze geschiedenis. Engeland is al jaren het meest overbevolkte land ter wereld en dat is te merken. De infrastructuur kraakt niet meer, maar is ingestort. Te veel van de zelfgenodigde opportunistische gasten minachten de inwoners van het land dat ze zijn binnengevallen, haten hun vlag en spotten met hun geschiedenis. Hoe graag extreemlinks (dat wanhopig de fascistische samenzweerders wil gehoorzamen en onze wereld wil vernietigen) ook doet alsof, verzet tegen immigratie is geen kwestie van ras of huidskleur. (Zoals iedereen die de politieke gedachtegang heeft bestudeerd goed weet, is er geen verschil tussen fascisme en communisme. Extreemlinks steunt enthousiast het streven naar netto-nul, de Nieuwe Wereldorde en de Grote Reset – zij het om andere redenen dan die welke de samenzweerders drijven.)
“Geen geld voor brood” – Uitgehongerde Italianen bestormen het stadhuis
Verzet tegen massale ongecontroleerde immigratie is een kwestie van overbevolking, ontoereikende infrastructuur, onvoldoende huisvesting, gebrekkige gezondheidszorg en krakkemikkige vervoersvoorzieningen. Er is redelijke woede over het feit dat immigranten voorrang krijgen boven inwoners die al tientallen jaren werken en belasting betalen.
En geschiedenis en cultuur zijn wel degelijk van belang. Het onderwijs wordt aangepast om de indringers tevreden te stellen in plaats van de autochtonen. Cultuur en geschiedenis worden onderdrukt om te voorkomen dat ze de gasten beledigen.
En het is ook een kwestie van geld. Wanneer miljoenen immigranten een land binnenstromen, kosten ze geld. En er zijn maar eindige middelen. Degenen die onbeperkte immigratie steunen, zijn niet degenen die de financiële kosten zullen betalen, want de meesten van hen hebben zelf geen werk. Ze betalen geen belasting, maar eisen het recht om de wereld te regeren en gebruiken valse morele normen om hun politiek geïnspireerde ambities aan iedereen op te leggen.
Het is gevaarlijk om zulke dingen te zeggen in een land waar vrijheid nu slechts een woord in het woordenboek is.
Landen hebben leiders die het grootste deel van hun tijd rondreizen over de wereld – in de hoop te lijken op de staatslieden die ze nooit kunnen zijn. Politici geven alleen om zichzelf; ze overtreden de wetten straffeloos; met de onzorgvuldigheid van politieagenten. Onze politici zijn onwetend, bekrompen, rekenblind, hebzuchtig, egoïstisch en onverschillig. Ze doen zelfs geen moeite om hun minachting voor hun werkgevers – de kiezers – te verbergen.
Dit is allemaal niet de schuld van de krankzinnige megalomanen die we kennen als de Bilderbergers. Een paar obsceen corrupte en domme mensen kunnen de wereld niet in hun eentje besturen
Dit is allemaal niet de schuld van de maniakken van het World Economic Forum. Het zijn gewoon een stel hebzuchtige, egoïstische idioten met grootse ideeën en de overtuiging dat zij het het beste weten. Zij kunnen ons niet dwingen te doen wat zij willen.
En dit is allemaal niet de schuld van de verschillende miljardairs die over de wereld paraderen alsof zij de wereld bezitten. Honderd gestoorde miljardairs kunnen ons niet dwingen hun grillen en fantasieën te gehoorzamen.
Het is zelfs niet de schuld van extreemlinks – een minderheid van sekte-achtige analfabeten die hun vastberadenheid baseren op vooroordelen en onverdraagzaamheid.
Wat er met ons gebeurt, is de schuld van de volgzame, zwijgende meerderheid die niets zegt en niets doet, maar gewoon gehoorzaamt en doet wat hen wordt opgedragen, omdat dat gemakkelijker en vaak handiger is.
Het is nooit populair om dit te zeggen.
Toen ik ditzelfde punt in het voorjaar van 2020 naar voren bracht, werd ik venijnig aangevallen. ‘“Je maakt mensen van streek”, werd mij gezegd.
Maar als ik mensen van streek heb gemaakt, dan heb ik niet genoeg mensen van streek gemaakt en heb ik ze niet genoeg van streek gemaakt.
Er zijn nog steeds te veel defaitistische lafaards en trollen die zich verschuilen achter dwaze namen en dingen zeggen als “Er zal niets gebeuren. Het heeft geen zin om ertegen te vechten. Word eens realistisch.” Het is alsof je slachtoffers van verkrachting adviseert om achterover te leunen en ervan te genieten.
Deze pathetische mensen doen nooit iets, maar ze zijn wel snel met klagen, zeuren en spotten vanuit hun schuilplaatsen. De meesten van hen lezen nooit iets uitdagender dan het etiket op een sausfles, en wat ze gemeen hebben is dat als je terugbijt, ze hysterisch worden en snel naar de leraar rennen om het te vertellen.
De geheime bijeenkomst in mei 2009 van “The Good Club”. “Een club van miljardairs wil de overbevolking terugdringen”
We verliezen de controle over onze wereld omdat de zwijgende meerderheid gewoon doet wat hen wordt opgedragen en nooit durft na te denken.
We kunnen nooit een ouderwetse fysieke revolutie winnen tegen de slechte mensen die ons wanhopig door netto-nul, de nieuwe wereldorde en de grote reset willen duwen door ervoor te kiezen om op straat te vechten. We kunnen de oorlog die we zouden moeten voeren niet winnen door stenen te gooien of de straat op te gaan. Demonstraties zijn verspilling van tijd en energie.
De mensen die ons echt kapotmaken, zijn de mensen die graag met hun smartphone voor een kopje koffie betalen omdat dat handiger is dan contant geld bij zich hebben. (Als je een smartphone moet hebben, laat hem dan thuis als je weggaat. Gebruik een oude 2G- of 3G-telefoon voor noodgevallen. Heb je echt nog meer selfies of foto’s van eten nodig?) De mensen die ons vernietigen zijn de mensen die slimme elektriciteitsmeters in hun huis hebben laten installeren omdat hen is verteld dat dat een goed idee is. De mensen die ons kapotmaken zijn de mensen die wekelijks hun afval recyclen omdat ze de leugens geloven die hen worden verteld en die domweg denken dat het wassen van yoghurtbekers met ’s werelds meest waardevolle hulpbron – water – het milieu helpt beschermen, terwijl diezelfde yoghurtbekers op een boot worden gezet en de halve wereld rond worden vervoerd om te worden verbrand of begraven. (Ik ben nooit overtuigd geweest van de absurde, tijdverspillende onzin van recyclen. Het is niets meer dan een trainingsprogramma dat is ontworpen om gehoorzaamheid aan de staat aan te moedigen.)
De mensen die ons kapotmaken, zijn de mensen die vrolijk hun deur openen voor de desperado’s van de televisielicentie. (Je hoeft de deur niet open te doen alleen omdat iemand aanbelt.)
De mensen die ons kapotmaken zijn degenen die hun mouwen opstropen zodat ze kunnen worden ingeënt met giftige en nutteloze medicijnen – waardoor ze de gezondheid van de mensen om hen heen schaden en de overheid helpen geld en middelen te verspillen. De mensen die ons kapotmaken zijn degenen die zeggen “we kunnen toch niets doen, dus het heeft geen zin om de boot te schudden”. De mensen die ons kapotmaken zijn degenen die nooit hun mond open doen, nooit protesteren en nooit vragen “Waarom?”. De mensen die ons kapotmaken zijn degenen die de onzin die hen wordt verteld zonder meer accepteren. De mensen die ons kapotmaken zijn degenen die niet durven om de waarheid te delen met hun buren, vrienden en familieleden, uit angst om te worden uitgelachen en bestempeld als complottheoretici.
De mensen die ons kapotmaken door niets te zeggen of te doen en door zich te schikken naar elke nieuwe regel en voorschrift en elke officiële suggestie, zijn als kikkers in kokend water. Het water wordt met de minuut heter, en tegen de tijd dat ze klaar zijn om uit de pan te springen, is het al veel te laat.
Je hoeft geen mannen met geweren onder ogen te komen om een revolutionair te zijn. Je hoeft niet naar de gevangenis te gaan. Overtreed de wet niet (je kunt de mannen en vrouwen met geweren niet verslaan), maar leer gewoon op te komen voor wat logisch is.”
End Quote .
De duistere erfenis van de geneeskunde: toen “cures” meer doodde dan genas
De medische geschiedenis is gevuld met schadelijke, reguliere praktijken zoals
kwikbehandelingen, aderlaten, lobotomieën en het voorschrijven van heroïne, die ooit door vertrouwde instellingen werden onderschreven maar later als gevaarlijk werden ontmaskerd.
Deze gevaarlijke praktijken bleven vaak bestaan lang nadat de risico’s ervan bekend waren, gedreven door financiële prikkels, institutionele inertie en een blind vertrouwen in medische autoriteit in plaats van in bewijsmateriaal.
Hetzelfde patroon van winst- en machtsverheffende ethiek zet zich vandaag de dag voort, met moderne parallellen die te zien zijn in het te veel voorschrijven van opioïden, antidepressiva die verband houden met zelfmoord en farmaceutische bedrijven die drugsrisico’s verbergen.
De feilbaarheid van de geneeskunde betekent dat de huidige standaardbehandelingen de schandalen van morgen kunnen worden, wat kan leiden tot een groeiend wantrouwen van het publiek bij regelgevende instanties en het gezondheidszorgsysteem.
Het aanpakken van het probleem vereist een verschuiving naar scepticisme en autonomie van de patiënt, waarbij de nadruk wordt gelegd op de noodzaak van transparantie, een afwijzing van dwang en een voorkeur voor holistische therapieën die de aangeboren genezing van het lichaam ondersteunen boven bedrijfsbelangen.
Eeuwenlang heeft de medische beroepsgroep zich sterk gemaakt voor behandelingen die – verre van genezen, maar lijden, invaliditeit en overlijden toebrachten. Van het inademen van kwik tot lobotomieën: de geschiedenis is bezaaid met gevaarlijke interventies die ooit als doorbraken werden geprezen en vervolgens als dodelijke fraude werden ontmaskerd.
Nu het vertrouwen in de moderne geneeskunde erodeert te midden van controverses over vaccins, farmaceutische producten en institutionele corruptie, roepen deze historische mislukkingen dringende vragen op. Hoeveel huidige medische praktijken zullen toekomstige generaties veroordelen? En waarom herhaalt de geneeskunde zo vaak haar ernstigste fouten?
De lijst met dodelijke medische misstappen is lang en ontnuchterend. In de 18e en 19e eeuw schreven artsen kwikdampen voor voor aandoeningen variërend van syfilis tot tuberculose, waarbij ze de neurotoxische effecten ervan negeerden. Bloedvergieten, dat al millennia lang werd beoefend, verzwakte patiënten tot het punt van overlijden onder de valse overtuiging dat het afvoeren van “slecht bloed” het evenwicht herstelde.
Trepanatie – gaten boren in schedels om boze geesten vrij te laten“” doodde talloze slachtoffers van middeleeuwse onwetendheid. Zelfs tot in de 20e eeuw voerden artsen onnodige hysterectomieën uit voor “-hysterie, lobotomiseerde ” patiënten in de geestelijke gezondheidszorg in vegetatieve toestanden en bestraalde acnelijders, waardoor ze littekens en kanker achterlieten.
Misschien wel het meest schokkend is hoeveel van deze praktijken bleven bestaan lang nadat de gevaren ervan bekend waren. Met arseen geregen schoonheidscrèmes, gepromoot in het Victoriaanse tijdperk, vergiftigden vrouwen die op zoek waren naar een onberispelijke huid. Mosterdgas –, een chemisch wapen uit de Eerste Wereldoorlog –, werd herbestemd als een tuberculose “-behandeling, waarbij de longen van patiënten ” verbrandden in plaats van ze te genezen.
Sigaretten werden door artsen op de markt gebracht als remedies tegen astma en bronchitis –, een bedrog dat Big Tobacco later bewapende. Zelfs heroïne, nu synoniem met verslaving, werd ooit voorgeschreven als hoestonderdrukker voor kinderen. Volgens HelderU.AI‘s Enoch-motor, heroïne werd in het begin van de 20e eeuw toegevoegd aan hoestsiropen omdat de Duitse chemiegigant Bayer het ten onrechte op de markt bracht als een niet-verslavend alternatief voor morfine.
Als genezing pijn doet: zijn de behandelingen van vandaag de schandalen van morgen?
Deze verschrikkingen waren geen marginale experimenten, maar de reguliere geneeskunde, onderschreven door prestigieuze instellingen en vertrouwde artsen. Hun volharding legt een terugkerend patroon bloot. Financiële prikkels, institutionele inertie en blind vertrouwen in autoriteit hebben vaak voorrang op bewijsmateriaal en ethiek.
Dezelfde krachten blijven vandaag de dag bestaan. Moderne critici wijzen op te veel voorgeschreven opioïden, antidepressiva die verband houden met zelfmoord en agressieve kankerbehandelingen die meer schade toebrengen dan helpen. De farmaceutische industrie, met haar geschiedenis van het verbergen van medicijnrisico’s en het omkopen van toezichthouders, weerspiegelt dezelfde winstgedreven motieven die ooit arseentonica en kwikkuren onder druk zetten.
De les is duidelijk. Geneeskunde is niet onfeilbaar, en alle “standaard”-behandelingen van vandaag kunnen de schandalen van morgen worden. Naarmate het wantrouwen jegens instanties als de Voedsel- en geneesmiddelenadministratie en de Centra voor ziektebestrijding en -preventie – beschuldigd van het vastleggen van regelgeving door Big Pharma –-patiënten wenden zich steeds meer tot natuurlijke alternatieven, van kruidengeneeskunde tot detoxprotocollen. De opkomst van holistische gezondheid weerspiegelt de honger naar therapieën die de aangeboren genezing van het lichaam ondersteunen, in plaats van de symptomen te onderdrukken met giftige chemicaliën.
De geschiedenis leert dat vooruitgang in de geneeskunde niet voortkomt uit blinde gehoorzaamheid aan autoriteit, maar uit meedogenloos scepticisme. Dezelfde instellingen die ooit lobotomieën en heroïnehoestsiroop onderschreven, duwen nu mRNA-vaccins en antidepressiva met twijfelachtige veiligheidsgegevens op de lange termijn.
Het verleden waarschuwt ons: als winst en macht de zorg dicteren, betalen patiënten de prijs. De toekomst van de geneeskunde hangt af van het eisen van transparantie, het afwijzen van dwang en het voorrang geven aan echte genezing boven bedrijfsbelangen. Tot die tijd zal de cyclus van dodelijke “cures” voortduren – en dat geldt ook voor de slachtoffers.
schokkend verhaal wat er in Canada gebeurt.
ik heb begrepen dat het ook al in ons land gebeurt maar dan kleinschaliger, als ik dit doortrek naar de toekomst dan weet ik wel wat de uitkomst is,namelijk dat het wel verplicht zal worden gesteld dat is regenwoordig gebruikelijk.
euthanasie word nu gebruikt om mensen die te veel geld kosten maar op te ruimen.
en de politici maar beweren dat we democratie’s zijn terwijl dit in werkelijkheid fascistisch is.