We hebben het argument al bijna ons hele leven gehoord: “Er bestaat geen blanke cultuur.” Het is misschien wel het meest voorkomende raciale refrein, omdat het sociaal gezien het meest aanvaardbaar is om dit te herhalen. Als iemand zou zeggen: “Zwarte cultuur bestaat niet, omdat zwarte mensen allemaal afkomstig zijn uit verschillende stammen…”, dan zou die persoon door de ‘woke’-mob als een racist worden afgeschilderd. Als het echter om de blanke cultuur gaat, worden dergelijke beweringen juist toegejuicht.
De vraag is: waarom is het oké om de blanke cultuur te bagatelliseren of te kleineren, terwijl elke andere cultuur wordt verafgood? En bovendien: als de blanke cultuur niet bestaat, waarom proberen ‘woke’ minderheidsgroepen dan voortdurend de blanke geschiedenis en prestaties te kapen? schrijft Brandon Smith.
Ik wil deze kwestie wat dieper onderzoeken, vooral vanwege de eindeloze aanvallen op de westerse beschaving door de linkse deconstructie van onze populairste figuren en mythologieën. Deze keer hebben de Hollywood-elites Homeros’ De Odyssee, een Oudgriekse klassieker die diep geworteld is in de westerse geschiedenis (de blanke geschiedenis), als hun slachtoffer gekozen.
Hollywood heeft voor deze film ALLE registers opengetrokken en ik vermoed dat dit komt omdat ze wanhopig zijn. Ze snakken naar een ‘woke’-overwinning. Ze hebben de afgelopen jaren honderden mislukkingen gekend, zowel in film als op televisie, en het begint erop te lijken dat ‘Get Woke, Go Broke’ de dominante kracht in het publieke discours aan het worden is. De linkse krachten kunnen dit niet verdragen.
Als reactie daarop heeft Hollywood de kaarten in zijn voordeel geschud – ze hebben Christopher Nolan aangetrokken, een van de weinige regisseurs in de industrie die nog steeds een vast publiek van ‘simps’ heeft dat zijn films gaat bekijken, ongeacht de kwaliteit ervan. De distributeurs hebben zich gericht op de verkoop van IMAX-kaartjes aan een rijkere klantenkring, waardoor de totale opbrengst aan de kassa kunstmatig wordt opgeblazen.
De media hebben non-stop invloed uitgeoefend en de film al maanden van tevoren massaal gepromoot. Er zijn ook aanwijzingen dat Rotten Tomatoes de publieksscore voor deze film opnieuw manipuleert door de meeste negatieve recensies af te wijzen (dit hebben ze in de loop der jaren bij meerdere ‘woke’ -films gedaan).
Het is hilarisch dat journalisten The Odyssey nu al uitroepen tot het “bewijs” dat ‘Get Woke, Go Broke’ een misvatting is. Op het moment dat ik dit schrijf, heeft de film nog geen cent winst opgeleverd. Wat ik echter het meest interessant vind, is dat deze activistische journalisten de uitdrukking ‘Get Woke, Go Broke’ daadwerkelijk in hun taalgebruik hanteren. Het is een indirecte bekentenis van hun agenda.
Ze noemen onze beweging specifiek als hun vijand en verklaren ons “verslagen” omdat The Odyssey naar verwachting geld zal opleveren. Daarmee geven ze impliciet toe dat wij een bedreiging voor hen vormen, en dat The Odyssey een ‘woke’-project is dat bedoeld is om “ons het zwijgen op te leggen”. Maar waarom is dit van belang?
Het is belangrijk om te begrijpen dat linkse mensen denken als kinderen. Zij geloven dat het hebben van een “meerderheid” hetzelfde is als gelijk hebben; voor hen staat een meerderheid gelijk aan macht. Als The Odyssey een kassucces wordt, denken zij dat dit bewijst dat zij de dominante politieke beweging zijn.
Het maakt hen niet uit of hun vermeende meerderheid in werkelijkheid een kunstmatige beweging is; als zij het publiek kunnen laten geloven dat politiek links een maatschappelijk mandaat heeft, zal dit hen de controle over de cultuur opleveren. Met andere woorden: ze proberen een consensus te creëren.
De film The Odyssey is een duidelijk salvo dat rechtstreeks gericht is tegen conservatieven en de westerse geschiedenis. Het is een multiculturele karikatuur, een belachelijke film vol historische onjuistheden en gebaseerd op een deconstructionistische vertaling geschreven door een feministische academica uit Oxford (Emily Wilson). De film ondermijnt expliciet de heldhaftigheid van het verhaal en maakt van Odysseus een gebroken man, die lijdt aan “trauma” en PTSS vanwege zijn spijt over de oorlog en zijn “kolonialistische” gedrag.
Maar de valse toevoegingen aan de mythologie interesseren mij minder dan de redenen waarom ze zijn opgenomen.
De deconstructie van Odysseus doet me denken aan wat Kathleen Kennedy en haar vrienden bij Disney met Luke Skywalker hebben gedaan in “The Last Jedi”. Ze namen een briljante, moedige en morele man en veranderden hem in een gebroken, chagrijnig en nihilistisch klein kreng – het tegenovergestelde van zijn oorspronkelijke karakter. Dit was geen vergissing, dit was volkomen opzettelijk.
Blanke mensen mogen geen gedurfde, wijze en zelfverzekerde helden hebben. We worden geacht spijt te hebben van onze geschiedenis en onze prestaties. We mogen zulke dingen niet vieren, want dat zou ons kunnen inspireren om vandaag de dag moedig, wijs en zelfverzekerd te zijn.
De qua etniciteit herschikte cast van The Odyssey, met zwarte acteurs, Latino’s, Aziaten en andere mensen (waaronder een transgender Ellen Page die een mannelijke Griekse krijger speelt) die in het tijdperk van Homerus nooit zouden hebben geleefd, is het gebruikelijke aanvalspunt voor het ‘woke’ Hollywood, maar het is niet de enige aanval. Als een hoofdpersoon blank is, zoals in de film van Nolan, moet hij worden afgebroken en zwak worden gemaakt. Hij moet worden afgebeeld als beschaamd en wanhopig op zoek naar verlossing, die hij natuurlijk alleen zal krijgen door progressieve idealen te omarmen.
Het laatste wat Hollywood wil, is een blanke held afbeelden die zich niet verontschuldigt voor zijn daden en waarden.
Dit is de onderliggende ‘woke’-boodschap die de boel echt vergiftigt als het om The Odyssey gaat. De acteurs uit minderheidsgroepen dienen vooral als schild tegen kritiek. Als iemand klaagt over Afrikaanse, Spaanse of Aziatische acteurs in een Grieks epos, kunnen de media de ‘racisme’-kaart trekken en de kwestie zonder meer afdoen. Ze beweren dat we het gewoon vervelend vinden om minderheden in films te zien.
Maar het zijn niet de minderheden in films waar we een probleem mee hebben; het is het opdringen van ‘woke’-propaganda. Dit is de echte misdaad. Als Christopher Nolan een film zou maken gebaseerd op het Afrikaanse “Epos van Liyongo” uit de 9e eeuw en hij de Swahili-personages zou vervangen door blanke acteurs in een poging de Afrikaanse geschiedenis te kapen, zou links collectief door het lint gaan en schreeuwen om “culturele toe-eigening”. De dubbele moraal is overduidelijk.
Zal Odyssey winst opleveren? Mogelijk. De film kende een sterk eerste weekend, maar gecorrigeerd voor inflatie haalde hij niet eens de top vijftig op de lijst van kaskrakers in het openingsweekend. De film moet ongeveer 700 miljoen dollar opbrengen om break-even te draaien, nog afgezien van de 20% van de bruto-opbrengsten die volgens zijn contract naar Christopher Nolan gaan.
Ik betwijfel of de studio veel geld zal verdienen aan deze film, maar Hollywood zal het toch als een overwinning bestempelen. Ten eerste omdat geen enkele ‘woke’-film in jaren een vergelijkbaar momentum heeft gehad. En ten tweede omdat politiek links op zijn laatste benen loopt en een zeer publieke overwinning nodig heeft om hun gewoonte te rechtvaardigen om steeds weer op mislukkingen in te zetten.
Ieder weldenkend en intelligent mens zou erop wijzen dat één “succesvolle” film geen compensatie vormt voor het kerkhof vol met ‘woke’-kassaflops. Voor de activistische menigte maakt dit niet uit. Zij denken dat één overwinning al hun eerdere verliezen zal uitwissen.
Bovendien is The Odyssey bedoeld als voortzetting van de lange marxistische mars naar een multicultureel Westen en het einde van de blanke geschiedenis zoals wij die kennen.
Het epische gedicht van Homerus werd ongeveer 2800 jaar geleden geschreven en is een van de oudste bewaard gebleven literaire werken in de geschiedenis van de mensheid. Het staat symbool voor de ongelooflijke prestaties van de westerse wereld; het maakt deel uit van de bron waaruit het moderne Westen is voortgekomen.
Ten tijde van het ontstaan van De Odyssee was de mediterrane bevolking volgens genetische gegevens overwegend Kaukasisch. Dit geldt ook voor Noord-Afrika, dat volgens moderne maatstaven overwegend Kaukasisch en grotendeels ‘blank’ was. Opgemerkt moet worden dat er pas vele eeuwen later in noordelijke mate Sub-Sahara-Afrikanen in Noord-Afrika of het Middellandse Zeegebied voorkwamen, omdat reizen door de woestijnen van Centraal-Afrika hun migratie naar het noorden duizenden jaren lang onmogelijk maakte.
Ook de aanwezigheid van Arabieren was beperkt en zij bevolkten de regio pas in grote aantallen na de invasie van de islamitische horden, lang nadat Homerus had geleefd.
Talrijke afbeeldingen van de oude Grieken en Macedoniërs, waaronder aardewerk, muurschilderingen en andere bewaard gebleven kunstwerken, tonen mensen met een lichte huid, vaak met blauwe ogen en in sommige gevallen blond haar, enzovoort. Met andere woorden: ze waren blank – in verschillende tinten wit, maar nog steeds blank.
Alleen al het benadrukken van dit historische en wetenschappelijke feit zal onmiddellijk de ‘woke’-menigte en hun academische bondgenoten in rep en roer brengen. Je zult worden overspoeld met een stortvloed aan uitzonderingen en een aantal vermoeiende denkoefeningen over waarom de mensen van deze vroege beschavingen niet echt blank waren. Onthoud: “blanke cultuur bestaat niet”, er bestaan alleen andere culturen.
Veel te veel critici en historische complotdenkers denken daadwerkelijk dat de bevolkingssamenstelling van Noord-Afrika en het Middellandse Zeegebied in de tijd van Homerus dezelfde was als die van Noord-Afrika en het Middellandse Zeegebied vandaag de dag. Ze weten niets van de grote migratiegolven in de Middeleeuwen of de invasie van de moslims. Met deze mensen is geen zinvolle discussie mogelijk, omdat hun uitgangspunt is gebaseerd op pure onwetendheid.
Daarnaast is er nog een andere groep oneerlijke mensen (woke-linksen) die het als hun plicht zien om de blanke geschiedenis te ondermijnen en te herschrijven alsof deze nooit heeft bestaan. Ze spelen vaak in op de minderwaardigheidscomplexen van minderheidsgroepen door te beweren dat de blanke geschiedenis in feite HUN geschiedenis is. Blanke mensen zouden prestaties van andere beschavingen gewoon hebben “gestolen” en deze in de loop van de tijd hebben vervangen.
Dit maakt deel uit van het narratief dat ten grondslag ligt aan de discussie over Christopher Nolans sombere verfilming van The Odyssey. Het is een ‘woke’-verhandeling, een magische talisman die bedoeld is om weer een stukje westers erfgoed een bruin tintje te geven en te feminiseren. Het maakt deel uit van een grotere agenda om blanke mensen te laten vergeten wie we zijn, of ons op zijn minst te laten schamen voor wie we zijn.
Het einddoel? Zoals ik al zei: het gaat om de multiculturele overname van de westerse wereld. Alles vloeit voort uit dit complot. De ‘woke’ heruitgaven van Hollywood zijn erin geworteld. Het massale immigratiebeleid van linkse regeringen drijft de agenda voort. De deconstructie van onze geschiedenis op openbare scholen en hogescholen is bedoeld om kinderen te indoctrineren, zodat ze nooit de waarheid te weten komen.
Totdat we op een dag om ons heen kijken en alles wat ons maakt tot wie we zijn, verdwenen is: van meritocratie tot republikeinisme, van christendom tot kritisch denken, van innovatie tot ondernemerschap, van individuele vrijheid tot vrije markten, van eigendom tot verantwoordelijkheid, en ja, kolonialisme (het verbeteren van helse oorden in de derde wereld waar mensen niet in staat zijn hun eigen omgeving te verbeteren, zodat ze niet veranderen in plunderaars die onze landen proberen binnen te vallen).
Dit alles vervangen door een socialistisch vagevuur waarin iedereen even zielig, hopeloos en nutteloos is.
De hele samenzwering is inmiddels behoorlijk doorzichtig en grimmig saai geworden. Gelukkig zal één waardeloze film de overweldigende trend niet veranderen, namelijk de langzame maar gestage neergang van de linkse waanzin. Niets van wat ze doen blijft voor ons verborgen. We zien het allemaal, en op de lange termijn zullen ze verliezen. Het is onvermijdelijk.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Go Woke, Go Broke: Jaguar-verkoop keldert door ‘woke’ rebranding
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
ik hoef die bagger uit Hollywood niet te zien.
Zonde van mijn tijd.
Vooral de reden met welk smerig doel dergelijke woke films überhaupt gemaakt worden is van belang.
De film is in de eerste dagen vooral een kassucces geweest omdat weinig mensen op de hoogte waren van de woke inhoud, maar dat zal nu wel gaan veranderen en woke zal snel weer broke worden.
Het Blanke ras is het ras dat overduidelijk de rijkste meest succesvolle Culturen in deze wereld heeft voortgebracht.
Het Oost Aziatische Chinees Koreaans, Japanse soort mensen komen daar al snel achteraan.
De soorten die nu veelal een grote mond hebben, hebben nauwelijks iets van belang neergezet in deze wereld of het moeten de pyramiden zijn…
Idd.
Persoonlijk merk ik dat ik steeds vaker na een paar minuten stop met kijken omdat je al ziet welke richting je als kijker geduwd wordt.
Chris Praat is een leuke acteur om naar te kijken.
De film “the tomorrow war” is een draak van een film die precies past bij de huidige aliens en ufo bangmakerij.
Ik heb hem afgekeken juist door Chris Pratt (goed gecast door de hollywood propagandaindustrie) en naderhand heb ik me geergerd om de pulp die weer onbewust over de mensen uitgestrooid wordt.
Het verheven gedeelte van het blanke ras heeft als beste misbruik gemaakt van de VOC mentaliteit dat is een ding wat zeker is, maar of het de meeste succesvolle cultuur is in deze wereld is hoogst twijfelachtig.