Waarschijnlijk is de Nobelprijs voor de Vrede de meest prestigieuze prijs die iemand kan ontvangen. Niet alleen omdat vrede iets is wat de meeste mensen willen, maar ook omdat oorlog een gevaarlijkere bezigheid is. Het lijkt een beetje op gokken: je wint of je verliest. Je kunt je kansen afdekken, maar winnen is het enige wat telt. Toch betekent dit niet dat een Vredesprijs geen prijs heeft.
Om een Vredesprijs te winnen, is het niet voldoende om je simpelweg op oorlog voor te bereiden, zoals het Latijnse spreekwoord suggereert: si vis pacem, para bellum. Misschien is het echter juist op basis van dit eeuwenoude principe dat de Westfaalse Vredesprijs dit jaar aan de NAVO werd toegekend! schrijft Hans Vogel.
Kennelijk hanteert het Noorse Nobelcomité hogere en moreel verhevenere normen. In zijn huidige samenstelling bestaat het uit drie vrouwen en twee mannen, waarbij de jongste van hen als voorzitter fungeert: Jørgen Watne Frydnes (nauwelijks 42 jaar oud), die beschikt over een “masterdiploma in internationale politiek”.
Dit eerbiedwaardige orgaan heeft de Nobelprijs voor de Vrede 2026 toegekend aan mevrouw Navi Pillay, een Zuid-Afrikaanse rechtsgeleerde en voormalig rechter van het Internationaal Strafhof in Den Haag, de “Internationale Stad van Vrede en Recht”, zoals de stad zichzelf graag noemt.
Nauwelijks was de beslissing van het Noorse Nobelcomité bekendgemaakt, of er klonken al kreten van verontwaardigd protest vanuit de schurkenstaat Israël. Trumps begeleider Netanyahu verklaarde dat het comité “zijn morele kompas was kwijtgeraakt”. Komend van iemand die kennelijk niet eens de betekenis van die kwalificatie begrijpt, zou dat zelfs grappig kunnen klinken. Zionistische organisaties zoals het Simon Wiesenthal Center en de ADL in de VS sloten zich aan bij het koor van verontwaardiging. Het is niet verrassend dat ook president Donald Trump zeer ongelukkig was toen hij hoorde dat de Vredesprijs aan mevrouw Pillay was toegekend. Trump merkte op dat hij zelf veel meer recht had op de prijs, alleen al omdat hij beweerde acht oorlogen te hebben beëindigd.
Vorig jaar uitte Trump enkele indirecte kritische opmerkingen toen de Nobelprijs voor de Vrede 2025 werd toegekend aan de Venezolaanse politica uit de hogere klasse María Corina Machado Parisca. Dat was voordat de Venezolaanse president Nicolás Maduro werd ontvoerd en naar de VS werd overgebracht, en Trump heeft misschien gedacht dat zijn plannen door de beslissing van het Noorse Nobelcomité in gevaar werden gebracht. Misschien gaf hij het comité de schuld omdat het had nagelaten zijn goedkeuring te vragen, want María Corina was tenslotte een Amerikaanse pion die hard werkte om het Venezolaanse regime te ondermijnen.
Het is nauwelijks verrassend dat Trump en Netanyahu, evenals fanatieke zionisten en hondsdolle Israëlische nationalisten, woedend zijn over de Nobelprijs voor de Vrede 2026. Trump vindt dat hij recht heeft op alle mogelijke eerbewijzen en prijzen, zo is hij nu eenmaal. Maar aangezien hij erin is geslaagd zijn persoonlijke vermogen te vervijfvoudigen (van 1,5 miljard dollar naar 7,5 miljard), zou hij niet veel te klagen moeten hebben.
Ook de reactie van Netanyahu is begrijpelijk. Het Internationaal Strafhof plaatste zijn naam immers in 2024 op de lijst van gezochte personen wegens oorlogsmisdaden. Wat Netanyahu in Gaza heeft gedaan, is inderdaad werkelijk indrukwekkend. Het gebied wordt veilig gemaakt voor democratie, investeringen, speculatie of wat Netanyahu, Trump en hun handlangers ook maar in gedachten hebben. Dit is alleen mogelijk door een ware holocaust uit te voeren, die de dood van minstens 6 miljoen christelijke en islamitische Palestijnen veroorzaakt.
Aangezien de huidige holocaust echter bijna 88 jaar na de oorspronkelijke Holocaust wordt uitgevoerd, zal het uiteindelijke aantal overlevenden ervan altijd kleiner zijn dan dat van de oorspronkelijke, wat op zichzelf een geruststellende gedachte is. Dit betekent dat laatstgenoemden de concurrentie voor zullen blijven en hun numerieke superioriteit zullen behouden, terwijl zij voor altijd financiële compensatie ontvangen!
Alles bij elkaar genomen lijkt de ophef over het feit dat mevrouw Pillay de Nobelprijs voor de Vrede heeft ontvangen volkomen overdreven en misplaatst. Bij nadere beschouwing is het werkelijk een passende beloning voor iemand die een heel leven heeft gewijd aan de zaak van internationale vrede en gerechtigheid. En dat is precies waarvoor de Nobelprijs voor de Vrede bedoeld is.
In voorgaande jaren werd de prijs toegekend aan mensen die, op zijn zachtst gezegd, nogal magere kwalificaties voor een dergelijke prijs hadden.
Het blijft een raadsel waarom de prijs in 1973 werd toegekend aan Henry Kissinger, die verantwoordelijk kan worden gehouden voor honderdduizenden burgerdoden in Noord-Vietnam als gevolg van de Amerikaanse bombardementen op steden, en voor de dood van duizenden Chilenen door het regime van Pinochet, dat op bevel van Kissinger werd geïnstalleerd. Goed, Kissinger voerde vredesbesprekingen met de Noord-Vietnamezen, maar betekent dit dat zijn misdaden hem vergeven konden worden? Men moet concluderen dat Kissinger de Nobelprijs voor de Vrede beslist niet verdiende. Maar omdat Kissinger Joods was, denkt Netanyahu misschien dat ook hij in aanmerking zou kunnen komen voor een Nobelprijs voor de Vrede. Wie weet?
In 1986 kreeg Elie Wiesel, die fantastische verhalen schreef over zijn ervaringen tijdens de Holocaust, de Nobelprijs voor de Vrede toegekend “omdat hij zich uitsprak tegen geweld, onderdrukking en racisme”. Eigenlijk lijkt het erop dat Wiesel nooit werk van een zodanige literaire kwaliteit heeft geproduceerd dat hij in aanmerking zou komen voor de Nobelprijs voor Literatuur, wat waarschijnlijk de reden is waarom hij een Vredesprijs kreeg. Als zodanig was Wiesel een soort omgekeerde Winston Churchill. Kennelijk was besloten dat Churchill een Nobelprijs moest krijgen, maar aangezien hij verantwoordelijk was voor het doden van miljoenen onschuldige Duitse burgers in Keulen, Hamburg, Dresden en honderden andere steden, kon dat niet de Vredesprijs zijn. Daarom kreeg hij in 1953 de Nobelprijs voor Literatuur toegekend, “voor zijn meesterschap in historische en biografische beschrijvingen, evenals voor zijn briljante welsprekendheid bij het verdedigen van verheven menselijke waarden”.
In 2007 werd de Nobelprijs voor de Vrede toegekend aan de gladde oplichter Al Gore vanwege zijn onvermoeibare inspanningen om mensen ervan te overtuigen dat zij zelf verantwoordelijk waren voor de “opwarming van de aarde”, met smeltende ijskappen en verdwijnende Noord- en Zuidpolen. Gore voorspelde dat de kinderen van vandaag niet meer zouden weten wat sneeuw was, en iedereen kan zelf beoordelen hoe waar zijn voorspellingen waren!
Twee jaar later werd de Nobelprijs voor de Vrede in wezen op krediet toegekend aan de “neger van het Witte Huis”, president Barack Obama, voordat hij zelfs maar de kans had gekregen zichzelf te bewijzen. Al snel bleek hij even moordzuchtig te zijn als iedere andere politicus in een hoge functie, toen hij opdracht gaf tot een militaire expeditie tegen Libië, waarbij tienduizenden burgers werden gedood.
In 2012 ontving de Europese Unie de Nobelprijs voor de Vrede. Dat op zichzelf is al voldoende om iemand met stomheid te slaan, want als er ooit een kwaadaardige organisatie heeft bestaan die een spoor van dood, vernietiging en verwoesting achterlaat, dan is het wel de EU! Kennelijk heeft die Vredesprijs de niet-gekozen Europese Commissie op geen enkele manier vredelievender gemaakt: Ursula von der Leyen, het leeghoofdige, corrupte vrouwtje dat als voorzitter van de Europese Commissie optreedt, en Kaja Kallas, de hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid, lijken met elkaar te wedijveren om wie de meest oorlogszuchtige uitspraken kan doen. Het is een voortdurende vertoning van domme, gemene oorlogszucht, vermomd als vrouwelijke charme, die alleen maar uiterst weerzinwekkend kan worden genoemd.
Als Netanyahu, Trump en alle anderen die zo boos zijn dat de Nobelprijs voor de Vrede naar iemand gaat die hem misschien werkelijk verdient, zouden zij zichzelf eens moeten beheersen en zich als volwassenen moeten gedragen. Ze zouden zich moeten verheugen, aangezien de ontvanger van 2026 een vrouw “van kleur” is, waarmee wordt voldaan aan de momenteel heersende politiek correcte richtlijnen van “Diversiteit, Gelijkheid en Inclusie”.
Iedere kritiek op de beslissing van het Noorse Nobelcomité is impliciet racistisch en vrouwenhatend, zeker wanneer die afkomstig is van criminelen zoals Netanyahu, die mevrouw Pillay “antisemitisch” noemt omdat zij het aandurft zijn holocaust in Gaza aan het licht te brengen.
Het zou interessant zijn om te zien hoe Netanyahu en de zionistische fanatici zouden reageren als het Noorse Nobelcomité de Vredesprijs zou toekennen aan Norman Finkelstein of Gilad Atzmon, die beiden de prijs ruimschoots zouden verdienen.
Misschien zou dat hen voorgoed de mond snoeren, hoewel ik vrees van niet.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Het is tegenwoordig zelfs zo dat escalerende ruziezoekers met honderdduizenden slachtoffers de nobelprijs van de vrede kunnen winnen, als ze een nog grotere ruzie hebben kunnen verijdelen.