Veel mensen verlangen naar politieke oplossingen voor hun problemen. Met andere woorden: ze willen dat de overheid anderen dwingt om te doen wat zij willen.
Mensen met een zeker moreel inzicht beseffen echter dat dit alleen maar tot nog meer problemen kan leiden. Slimme actoren, met name degenen met een machiavellistische ethiek, gebruiken de overheid als instrument. Ze geven er echter de voorkeur aan om achter de schermen te opereren, schrijft Doug Casey.
Ze weten dat het effectiever en aanzienlijk veiliger is om achter de schermen aan de touwtjes van de marionet te trekken. Soms treden ze in de schijnwerpers, afhankelijk van de omstandigheden en de mate van hun persoonlijke narcisme. Maar uiteindelijk draait het bij hen slechts om twee dingen: macht en geld. Men noemt hen de “Deep State”.
Zodra zich in een land een stevig verankerde “Deep State” heeft ontwikkeld, kan deze alleen nog door een revolutie of een dictatuur worden uitgeroeid. En dat waarschijnlijk ook alleen in een klein land.
De Amerikaanse “Deep State” is een machtig informeel netwerk dat de meeste instellingen controleert. In het nieuws zul je er niets over lezen, omdat hij het nieuws controleert. Politici zullen er niet over praten of zelfs maar toegeven dat hij bestaat. Dat zou hetzelfde zijn als wanneer een gangster in het nieuws van 18.00 uur over moord en beroving zou praten. Je zou kunnen zeggen dat de “Deep State” verborgen is, maar hij is verborgen in het volle zicht van het publiek.
De “Deep State” is betrokken bij bijna alles wat er momenteel aan negatiefs gebeurt. Het is essentieel om te weten waar het hier eigenlijk om gaat.
De staat
De “Deep State” maakt gebruik van de staat zelf en verschuilt zich erachter.
Hoewel de essentie van de staat bestaat uit dwang, is de mens geleerd om ervan te houden en deze te respecteren. De meeste mensen bekijken de staat door de geromantiseerde bril van een handboek maatschappijleer uit de basisschool. Ze geloven dat het ermee te maken heeft dat “wij, het volk” een figuur à la Jimmy Stewart kiezen die ons vertegenwoordigt. Dit ideaal is altijd al een schadelijke fictie geweest, omdat het een van nature kwaadaardige en destructieve instelling, die op geweld is gebaseerd, idealiseert, vergoelijkt en legitimeert. Zoals Mao ooit zei: politieke macht komt uit de loop van een geweer.
De “Deep State”
De “Deep State” controleert de staat, d. w.z. de regering. Hij is zo oud als de geschiedenis zelf. De term “Deep State” stamt echter oorspronkelijk uit Turkije, wat passend is, aangezien dit land de erfgenaam is van de volkomen corrupte Byzantijnse en Ottomaanse rijken. En geheel in byzantijnse stijl heeft onze “Deep State” zich ingewurmd in het gehele weefsel van wat ooit Amerika was. Zijn tentakels reiken van Washington tot in elke uithoek van de burgermaatschappij. Net als uitgezaaide kanker is hij niet meer zo gemakkelijk uit te roeien.
In veel opzichten neemt Washington een andere stad met een “Deep State” als voorbeeld: het oude Rome. Zo beschreef een vrijdenker uit het Victoriaanse tijdperk, Winwood Reade, het treffend:
”Rome leefde van zijn kapitaal, totdat de ondergang het recht in de ogen staarde. IJver is de enige ware bron van rijkdom, en in Rome was er geen ijver. Overdag was de weg naar Ostia overvol met karren en muilezeldrijvers die zijde en specerijen uit het Oosten, marmer uit Klein-Azië, hout uit het Atlasgebergte en graan uit Afrika en Egypte naar de grote stad vervoerden; en de karren brachten niets anders dan ladingen mest terug. Dat was hun retourvracht.”
De “Deep State” controleert het politieke en economische wezen van de VS. Dat gaat veel verder dan de constatering dat er geen echt verschil bestaat tussen de linkervleugel en de rechtervleugel van de Demopublican-partij. Iedereen met een beetje gezond verstand (dat wil zeggen: iedereen behalve de gemiddelde kiezer) weet dat de Republikeinen weliswaar beweren in economische vrijheid te geloven (wat ze echter niet doen), maar zeker niet in sociale vrijheid geloven. En de Democraten beweren in sociale vrijheid te geloven (wat ze echter niet doen), maar geloven zeker niet in economische vrijheid.
Dat beschrijft natuurlijk de traditionele Republikeinen en Democraten. Beide partijen zijn echter uitgezaaid. MAGA heeft de Republikeinen van het oude stempel versplinterd, en verschillende stromingen van radicale socialisten hebben de traditionele Democraten uit elkaar gehaald. De VS zelf zijn verworden van een vrij homogeen land tot een multicultureel binnenlands imperium, op weg naar zoiets als een burgeroorlog. Maar dat is een ander onderwerp.
Wie is de Deep State?
De Amerikaanse Deep State is een reële, maar informele structuur die is ontstaan om niet alleen van de staat te profiteren, maar deze ook te controleren.
De Deep State heeft een eigen leven, net als de regering zelf. Binnen de regering bestaat hij uit hooggeplaatste medewerkers van een tiental praetoriaanse instanties, zoals de FBI, de CIA en de NSA. Daartoe behoren hooggeplaatste generaals, admiraals en andere militairen. Daarnaast zijn er ervaren congresleden en senatoren, evenals de hoofden van belangrijke toezichthoudende instanties.
Maar de “Deep State” is veel omvangrijker dan alleen de regering. Hij omvat de topmensen van grote concerns, die allemaal een belangrijke rol spelen bij het verkopen van producten aan de staat en het ondersteunen ervan. Silicon Valley hoort daar zeker bij, hoewel deze mensen vroeger tenminste nog gevoel voor humor hadden, zoals blijkt uit hun inmiddels afgeschafte motto “Don’t Be Evil”.
Ook de topmensen van de Fed en de topmensen van de grote banken, makelaars en verzekeraars behoren hiertoe. Daarnaast zijn er de rectoren en vele professoren aan topuniversiteiten, die fungeren als wervingscentra voor de Deep State. Natuurlijk ook vooraanstaande mediafiguren en veel vaste gasten bij evenementen zoals het WEF, de Bohemian Grove en de Council on Foreign Relations. Zij belichamen de status quo, bijeengehouden door macht, geld en propaganda.
In totaal schat ik dat deze mensen enkele duizenden tellen. Je zou de structuur van de “Deep State” kunnen vergelijken met een enorme hondenmeute. De mensen die ik zojuist heb beschreven, zijn de “Top Dogs”.
Maar er zijn nog honderdduizenden anderen die weliswaar niet in het centrum staan, maar rechtstreeks van hen afhankelijk zijn, over aanzienlijke invloed beschikken en de “Deep State” steunen, omdat deze hen steunt. Hiertoe behoren veel van de rijken, met name degenen die dankzij hun connecties met de staat rijk zijn geworden. De 1,5 miljoen mensen die beschikken over een ‘Top Secret’-veiligheidsmachtiging (dat is een schokkend, maar juist cijfer), evenals de topfiguren van de georganiseerde misdaad, met name de illegale drugshandel, die zonder de staat nauwelijks zou bestaan. Daarbij komen nog personen uit het middenkader bij politie en leger, in bedrijven en niet-gouvernementele organisaties.
Dat zijn degenen die men “leidhonden” zou kunnen noemen.
Daarnaast zijn er ontelbare miljoenen die erop aangewezen zijn dat alles blijft zoals het is, zoals de meer dan 50 % van de Amerikanen die netto-ontvangers zijn van overheidsuitkeringen – de 70 miljoen in de sociale zekerheid, de 90 miljoen in Medicaid, de 50 miljoen met voedselbonnen, de vele miljoenen in honderden andere programma’s, de 23 miljoen overheidsmedewerkers en het grootste deel van hun gezinnen. In feite moeten we ook de vele miljoenen heel gewone mensen meerekenen die maar net rondkomen.
Je zou deze groep mensen, die de overgrote meerderheid van de bevolking uitmaakt, kunnen omschrijven als “geslagen honden” . Ze houden van hun baas en zijn tegelijkertijd bang voor hem; ze doen wat hen wordt opgedragen, rollen op hun rug en plassen in hun broek wanneer ze worden geconfronteerd met een “leidhond” of een “jachthond” die vindt dat ze uit de pas lopen. Deze drie soorten honden vormen de overgrote meerderheid van de Amerikaanse bevolking. Ik vertrouw erop dat u daar niet toe behoort. Ik beschouw mezelf in dit verband als een “Lone Wolf“ en hoop dat u dat ook bent. Helaas zijn honden echter vijanden van wolven en hebben ze de neiging om op hen te jagen.
De “Deep State” is destructief, maar voor de mensen die er deel van uitmaken is hij geweldig. En zoals bij elk levend organisme luidt zijn hoogste richtlijn: overleven! Hij overleeft door de fictie te indoctrineren dat hij zowel goed als noodzakelijk is – wat een leugen is. Hij is een parasiet die het belachelijke idee verspreidt dat iedereen ten koste van de samenleving kan leven.
Is het een samenzwering, aangevoerd door een man die een witte kat aait? Ik denk het niet. Het is al moeilijk genoeg om een groep vrienden het eens te laten worden over welke film ze gaan kijken, laat staan een bende machtsbeluste schurken die erop uit zijn om ieders leven te controleren. Maar aan de andere kant kennen de “Top Dogs“ elkaar allemaal, hebben ze dezelfde scholen bezocht, zijn ze lid van dezelfde clubs, gaan ze met elkaar om en hebben ze – wat het belangrijkst is – gemeenschappelijke belangen, waarden en wereldbeelden.
De Amerikaanse ”Deep State” draait om de Beltway in Washington. Hij zuigt de rijkdom van Amerika weg in de vorm van belastinginkomsten. Een groot deel van deze rijkdom wordt daar opgeslokt door nutteloze monden. En vervolgens exporteert hij zaken die de “Deep State” versterken, waaronder oorlogen, fiatgeld en destructief beleid. Dat is simpelweg onhoudbaar, want uit een stad vol parasieten kan niets van waarde voortkomen.
EEN OPLOSSING?
Veel Amerikanen geloven nog steeds dat Donald Trump een oplossing is voor de problemen van de VS.
Ze beschouwen hem nog steeds als een buitenbeentje dat de “Deep State” zal vernietigen. Dat is begrijpelijk, want hoewel hij morele of filosofische principes ontbeert, is hij in ieder geval een cultureel conservatief die verlangt dat het land weer lijkt op de gelukkige dagen van weleer, toen mama, appeltaart en Chevrolets belangrijker waren dan diversiteit, rechtvaardigheid en inclusie.
Velen van ons geloofden hem toen hij zei dat hij de inkomstenbelasting zou afschaffen, de VS nooit in buitenlandse oorlogen zou betrekken en in het algemeen de overheidsapparaat zou inkrimpen. Deze hoop is net zo dood als de nobele DOGE van Elon Musk.
Trump is een nationalist, een traditionalist en economisch georiënteerd. Maar dat was Mussolini ook, die eveneens voorstander was van grootschalige staatsinmenging in de economie. De meeste Amerikanen realiseren zich niet dat de Amerikaanse regering onder Trump belangen heeft verworven in meer dan een dozijn bedrijven, terwijl er nog veel meer in de pijplijn zitten.
Helaas draagt dit bij aan de verdere versterking van de “Deep State”
Trump heeft zich – bijna onvermijdelijk – omringd met spelers van de “Deep State” – zoals minister van Handel Lutnick, minister van Financiën Bessent en Fed-voorzitter Warsh. Zij zijn allemaal bewoners van de moerassen en riolen in en rond de Washington Beltway, op Wall Street, in de wetenschap en in de media.
Trump is niet van plan overheidsinstanties af te schaffen (hoewel het mooi is om te zien wat er met USAID is gebeurd) of veel overheidsmedewerkers te ontslaan. Hij beschouwt deze zaken als middelen, als handlangers om te doen wat hem op dat moment te binnen schiet.
Zijn gebrek aan morele ruggengraat garandeert dat hij, in plaats van te proberen de staat af te schaffen (à la Milei uit Argentinië of Ron Paul), deze gewoon zal gebruiken op een manier die hij rechtvaardig acht. Het bewijs hiervan zijn de biljoenen aan nieuwe overheidsuitgaven en tekorten die hij tot nu toe heeft goedgekeurd.
De komende twee jaar zal hij nog eens biljoenen uitgeven. En dat alles zal de “Deep State” voeden.
Positief is echter dat Trumps retoriek en daden, hoewel ze over het algemeen verschrikkelijk zijn, minder verwerpelijk zijn dan die van Kamala. Kamala en de mensen achter haar zouden overuren hebben gemaakt om de VS te collectiviseren.
Minder positief is daarentegen dat ik vermoed dat de Democraten de tussentijdse verkiezingen in november zullen winnen. Ze zullen Trump uit zijn ambt zetten en hem in het nauw drijven vanwege zijn talrijke wetsovertredingen en grootschalige fraude. Ze zullen de controle over het staatsapparaat heroveren en die niet meer uit handen geven.
Het maakt de “Deep State” echter eigenlijk niet uit wie er aan de macht is. Hoewel ze momenteel de voorkeur geven aan de Democraten, omdat Trump een onvoorspelbare factor is geworden. Hij is volkomen onvoorspelbaar geworden – behalve als het om zijn eigen portemonnee en een bepaald buitenlands land gaat. De “Deep State” en het establishment zullen nog rijker en gelukkiger worden als de Democraten de macht overnemen, terwijl de gemiddelde Amerikaan steeds dieper wegzakt in het moeras van wanhoop.
Daar zullen ze naartoe werken. En daar kun je op wedden.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Denk dat het in de EU niet veel anders is😩