Plunderaars tegen producenten: er zijn slechts twee manieren om de westerse wereld te redden

De afgelopen weken heb ik de migratiestroom in de Spaanse enclave Ceuta nauwlettend gevolgd en aantekeningen gemaakt over het optreden van de extreem liberale Spaanse regering. Een van de belangrijkste aspecten van deze gebeurtenissen is dat Europese politici zich snel tot de media wendden om de “optiek” van de crisis te bekritiseren – maar niet de migranten zelf.

Met andere woorden: de linkse politici vonden het niet leuk dat de situatie hen in een slecht daglicht stelde, maar ze hebben zich nooit uitgesproken tegen het uitgangspunt van massale immigratie uit de Derde Wereld. In feite zet de Spaanse premier Pedro Sánchez zich al sinds 2018 enthousiast in voor een beleid van open grenzen. De belangrijkste reden waarom de migranten allemaal tegelijk naar Ceuta stroomden, was dat het Spaanse Hooggerechtshof slechts enkele dagen eerder had beslist dat migranten die over zee aankomen, niet onmiddellijk mogen worden uitgezet, schrijft Brandon Smith.

Het is een scène die we de afgelopen jaren keer op keer hebben meegemaakt. De multiculturalisten zetten de aanzet voor een migratiestroom naar Europa in gang en doen vervolgens alsof ze geschokt zijn wanneer het daadwerkelijk gebeurt.

Ze ensceneren deze gebeurtenissen door de basisregel van de westerse beschaving te overtreden: laat de poorten nooit openstaan, want de barbaren zullen dit beschouwen als een uitnodiging tot plundering. Net als hyena’s die rond een gewond dier cirkelen, worden ze onweerstaanbaar aangetrokken door de geur van een gemakkelijke prooi.

De enige reden waarom de Europese elites überhaupt weerstand hebben geboden tegen het incident in Ceuta, was dat de migranten, zodra ze het strand betraden, onmiddellijk begonnen met plunderen, brandstichting en aanvallen op de lokale bevolking. Als de barbaarse horde zich een paar weken rustig had gehouden, zouden journalisten en politici dit als een humanitaire crisis hebben bestempeld en de migranten hebben overladen met lof voor hun “moed”.

En ja, ik heb al die complottheorieën gehoord waarin wordt beweerd dat de VS en Israël aan de touwtjes trekken om de invasie te vergemakkelijken, en ik beschouw deze theorieën als volslagen onzin die op geen enkel concreet bewijs berust. Als de regering-Trump bijvoorbeeld daadwerkelijk zou willen dat migranten Spanje binnenvallen, zou ze alleen maar achterover hoeven te leunen en de Spaanse regering gewoon haar gang laten gaan, zoals ze dat al jaren doet.

De neergang van de westerse wereld wordt bevorderd door progressieven, maar deze elitairen maken slechts gebruik van de krachten van een eeuwigdurend conflict dat al millennia lang woedt.

Dat betekent: zelfs als er geen globalisten zouden zijn, zou het Westen nog steeds blootstaan aan het voortdurende gevaar van plundering door de Derde Wereld. De elites maken slechts misbruik van een probleem dat van nature al bestaat. De wortel van dit conflict ligt in de dominantie van twee verschillende groepen mensen die niet in staat zijn om naast elkaar te bestaan…

Plundercultuur versus producentencultuur

Ik heb onlangs de nieuwste onthullende reportage van Sargon of Akkad bekeken over een klein stadje in Zuid-Afrika genaamd Orania. Het is een stad die uitsluitend door blanken wordt bewoond en die door Afrikanen midden in de woestijn is gesticht om zich te beschermen tegen de uiterst gewelddadige zwarte bevolking – een bevolking die zich heeft georganiseerd rond de ideologie van het raciale communisme. De video biedt een uitstekend overzicht van de stad en de controverses eromheen, en ik raad ten zeerste aan om hem in zijn geheel te bekijken.

De details over Orania doen me denken aan een artikel dat ik vorig jaar heb gepubliceerd onder de titel “De Derde Wereld jaagt eeuwig achter de blanke man aan“. Het concept van culturele scheiding is naar mijn mening de sleutel tot bijna elk probleem waarmee we in deze tijd worden geconfronteerd. Het zou wel eens de sleutel kunnen zijn tot het begrijpen van elk conflict sinds het begin van de menselijke geschiedenis.

In wezen ben ik van mening dat er twee soorten mensen op de wereld zijn: er zijn mensen die produceren, creëren en een functionerende beschaving in stand houden. En dan zijn er parasieten en plunderaars; mensen wier enige overlevingsstrategie erin bestaat de rijkdom en hulpbronnen van producerende samenlevingen te plunderen.

Een gemeenschap als Orania zou helemaal niet omstreden zijn als ze bestond uit zwarte isolationisten, Aziaten, Hispanics, enzovoort. Sterker nog, ze zou worden geprezen. Juist omdat de stad door blanken VOOR blanken is gesticht, wordt ze door de media behandeld als een radioactieve vlek. Hun doel? Hun westerse principes en erfgoed behouden en zich vooral beschermen tegen plunderende stammen en communisten.

Orania ziet er bijna net zo uit als elke andere kleinere plattelandsstad in Amerika: met schone straten, rustige parken, een goed onderhouden infrastructuur, zelfvoorzienende nutsbedrijven en boerderijen, veilige woonwijken en kinderen die zonder angst buiten spelen.

Het interessante zijn de reacties van de YouTubers op de stad, die ze bezoeken in de verwachting een giftig, racistisch haatfestijn aan te treffen. In plaats daarvan treffen ze een gemeenschap aan die veel beter functioneert dan welke andere plek in Zuid-Afrika dan ook – geleid door blanke, westers georiënteerde mensen die gewoon met rust gelaten willen worden om van de vruchten van hun werk te genieten.

Er zijn twee typische reacties op Orania:

1) Zwarte influencers, verrast door de vrede en de relatieve rust in de stad, vragen: “Waarom kunnen zwarte mensen zoiets niet hebben …?”

2) Zuid-Afrikaanse politici en opinieleiders vragen: “Hoe kunnen we deze mensen afnemen wat ze hebben opgebouwd, en het voor onszelf houden …?”

Het antwoord op beide vragen is voor de meeste westerlingen in de VS en Europa ongemakkelijk, maar het is een feit dat we dringend in aanmerking moeten nemen en moeten accepteren. Ze kunnen Orania niet kopiëren, omdat ze daar sociaal en in sommige gevallen genetisch niet toe in staat zijn (het gemiddelde IQ van Afrikanen ligt rond de 70). Ze kunnen het zich niet toe-eigenen, want zodra ze de controle overnemen, zal de stad ten onder gaan en instorten.

In Ceuta overspoelden meer dan 60.000 migranten de lokale infrastructuur en eisten toegang tot voedsel, banen, huisvesting en de mogelijkheid om dieper Europa binnen te dringen. Op de vraag waarom ze naar Spaans grondgebied waren gekomen, antwoordden ze allemaal min of meer hetzelfde: “We willen meer geld en een beter leven.” Ze zijn naar Europa gekomen omdat ze uit eigen kracht geen welvarende samenleving kunnen opbouwen. Hun plundermentaliteit drijft hen ertoe zich aan het Westen vast te klampen, maar daarmee veranderen ze het Westen in de Derde Wereld.

De westerse beschaving heeft twee mogelijkheden: afscheiding of kolonisatie

In recente artikelen heb ik de verschillen toegelicht die het Westen van de Derde Wereld scheiden, waaronder het ontbreken van het concept “onderhoud” in samenlevingen van de Derde Wereld. In Afrika bestaat er bijvoorbeeld geen begrip voor het idee van “onderhoud”. Ze hebben er simpelweg geen woord voor. Ze hebben woorden voor “reparatie” of “vervanging”, maar geen woord voor “onderhoud”. Het was voor mij een openbaring om dit te ontdekken.

Het verklaart alles over het conflict tussen de Derde Wereld en het Westen. Het verklaart waarom mensen uit de Derde Wereld “eeuwig achter de blanke man aanrennen”. Het verklaart waarom deze culturen zonder directe westerse investeringen, interventies of kolonisatie schijnbaar nooit vooruitgang boeken. Het verklaart waarom deze mensen met miljoenen tegelijk naar westerse landen stromen zodra de poorten openstaan.

Als je niet in staat bent om iets te behouden, kun je een systeem voor toekomstige generaties niet in stand houden. Te beginnen met de basisbehoeften zoals water, riolering, sanitaire voorzieningen, elektriciteit, voedsel, veiligheid enzovoort – er kan geen generatieoverschrijdende infrastructuur en geen generatieoverschrijdende welvaart bestaan. Je stam zal voor altijd arm aan hulpbronnen blijven en in de modder naar insecten moeten zoeken, TENZIJ je je tot plundering wendt. Je kunt de rijkdom stelen die door producerende stammen is gecreëerd, maar je kunt hun succes niet kopiëren.

Als we het onbetwistbare bestaan van de parasitaire of plunderende klasse accepteren, wordt alles duidelijk. De Derde Wereld, zoals we die vandaag de dag kennen, is geworteld in de plundercultuur, maar dit ideaal beperkt zich niet tot mensen met een donkere huidskleur. Ook in het Westen zijn er blanke socialisten en communisten, nutteloze mensen die een hele filosofie hebben ontwikkeld om het stelen van de producenten te rechtvaardigen.

Wat de Derde Wereld betreft: het Westen heeft al eeuwenlang te maken met zulke mensen. We werden door hen bijna vernietigd tijdens de islamitische invasies in het Heilige Roomse Rijk van de 7e tot de 10e eeuw, en we moesten ze nog meerdere eeuwen daarna in toom houden.

We hebben verschillende methoden geprobeerd om dit probleem op te lossen. We hebben de kruistochten geprobeerd om hen op de knieën te dwingen (effectief). We hebben kolonisatie en de invoer van westerse infrastructuur geprobeerd, zodat ze niet naar het Westen zouden komen om te stelen wat wij hebben (ook effectief).

Volgens de progressieve ideologie worden deze oplossingen echter niet langer als politiek correct beschouwd. Het is geen toeval dat het liberalisme onvermoeibaar heeft gewerkt om kolonisatie te demoniseren als een van de “grote kwaden” van de geschiedenis. Ze haten het omdat het werkt; het heeft het Westen veel veiliger gemaakt.

Dus hebben we het in plaats daarvan geprobeerd met wereldwijde subsidies. Met andere woorden: westerse regeringen betaalden miljarden (misschien zelfs biljoenen) dollars aan subsidies aan derdewereldlanden, om hen zo tevreden te stellen dat ze zouden stoppen met het binnenvallen van ons land. Dit heeft om een aantal redenen niet gewerkt.

Bovenal kunnen migranten zichzelf niet helpen. Ze zullen nooit zelfstandige en onafhankelijke producenten zijn; daarom worden ze door hun overlevingsbehoeften en hun tribale instincten gedreven om te plunderen zodra zich een kans voordoet. Politiek links begrijpt deze dynamiek en creëert kansen om migranten in te zetten als biologische wapens waarmee ze het Westen kunnen vernietigen.

De reden waarom mensen uit de Derde Wereld en linkse krachten (via democratische socialisten en andere organisaties) schijnbaar hun krachten bundelen, is dat ze dat in feite ook doen. Conservatieven wijzen vaak op de hypocrisie van progressieven, die zich voordoen als verdedigers van de individuele rechten van vrouwen en “gemarginaliseerde” groepen. Tegelijkertijd verdedigen ze agressief de invasie van mensen die juist deze groepen onderdrukken.

Ik heb dit punt zelf al vaak aan de orde gesteld, maar het is niet zo diepzinnig als conservatieven denken. Linkse mensen weten precies wat ze doen, want marxisten/socialisten/communisten en mensen uit de Derde Wereld zijn één en hetzelfde. Beide groepen zijn plunderende stammen; beide groepen zijn parasitair. Ze willen allemaal hetzelfde, namelijk zich als vampieren voeden met de hulpbronnen van de producenten. Ze sluiten zich aaneen, omdat parasieten de neiging hebben om samen te werken.

Een enkele parasitaire infectie kan het immuunsysteem van een gastheer verzwakken, wat indirect andere parasieten helpt om binnen te dringen en te gedijen. Tenminste, totdat de gastheer dood is.

Ik heb argumenten gehoord dat conservatieven moeten begrijpen waarom jongere generaties zich tot het socialisme wenden als oplossing. Er wordt beweerd dat we onvoldoende inlevingsvermogen hebben voor hun benarde situatie.

Mijn standpunt is: deze mensen zouden zich ALTIJD tot het socialisme wenden, omdat ze geboren plunderaars zijn. Ze zijn niet in staat om te functioneren in een prestatiegericht systeem – zelfs niet in een systeem dat uiterst welvarend is –, omdat ze van nature het gevoel hebben dat ze recht hebben op meer. Ze zullen altijd jaloers zijn op mensen die meer hebben.

Het idee dat we hebben verdiend wat we hebben, speelt daarbij geen rol. Het zijn barbaren. Het zijn plunderaars. Met hen valt niet redelijk te praten. Er zijn geen onderhandelingen en geen compromissen die hen tevreden zouden stellen. De enige oplossing is dat de producenten zich volledig afscheiden of de plunderaars verslaan en hen dwingen te stoppen met plunderen. Al het andere zou een zinloze halve maatregel zijn.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De Odyssee en de vermoeiende ‘woke’-oorlog tegen de blanke cultuur

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: