Amerika was nooit het probleem

De Verenigde Staten waren nooit het Imperium.

De Rocky Mountains waren nooit het Imperium. De Niagara-watervallen waren nooit het Imperium. De Everglades waren nooit het Imperium. De kronkelende rivieren Mississippi, Missouri en Ohio waren nooit het Imperium. De Grote Meren waren nooit het Imperium, schrijft Kit Knightly.

Het Imperium was nooit Los Angeles of New York. Alaska, Texas of Hawaï.

Het Imperium was nooit de Onafhankelijkheidsverklaring, de Stars and Stripes of de Grondwet.

Geen van de ongeveer 340 miljoen mensen – die een normaal leven leiden en gewoon hun gang willen gaan en gelukkig willen zijn, net als iedereen – was ooit het Imperium.

Amerika was nooit het probleem.

En het probleem was nooit Amerika.

Raytheon was nooit Amerika. Pfizer evenmin, noch Boeing, noch Lockheed Martin, noch Halliburton.

Het Pentagon was nooit Amerika. Evenmin als de drieletterige monsters van de CIA, de NSA of het DHS.

De politici – die hun eed aan de grondwet bijna onmiddellijk na het afleggen ervan braken – waren nooit Amerika. De lobbyisten en profiteurs die hen betaalden, waren nooit Amerika.

De Federal Reserve was nooit Amerika, Wall Street was nooit Amerika. De gigantische bedrijfsgiganten die de helft van de wereld bezitten en economieën in de knoop brengen met verzonnen geld, waren nooit Amerika.

En geen van hen zal de prijs betalen voor wat ze in die naam hebben gedaan.

Amerika was nooit het Imperium, het was slechts de plek waar het Imperium een tijdje verbleef.

Het had eerder andere thuisbasissen, en het zal er in de toekomst nog meer hebben. Een heremietkreeft die zijn schaal afwerpt naarmate hij groeit.

De natie van de Verenigde Staten – hoe je het begrip ‘natie’ ook definieert – was net zo goed een slachtoffer als ieder van ons.

Als een ‘natie’ een kwestie van geografie is, dan zijn de hulpbronnen van de Verenigde Staten net zo goed geplunderd, het water vergiftigd en de lucht vervuild als waar ook ter wereld.

Als een ‘natie’ een verzameling wetten is, dan is de grondwet van de Verenigde Staten afgebroken, verscheurd en uitgescheten.

Als een ‘natie’ een verzameling gedeelde tradities is, dan zag de Verenigde Staten niet alleen haar drieling van tradities – kansen, vrijheid en democratie – afgeslacht worden, maar was ze ook getuige van hoe hun verminkte lijken decennium na decennium werden opgehangen in een macabere poppenkast.

En ten slotte, als een natie wordt gedefinieerd door haar volk, nou, dan is het volk van de Verenigde Staten afgeslacht in bedrijfsoorlogen, ziek gemaakt door giftig voedsel, vergiftigd met gevaarlijke medicijnen, verarmd door bergen schulden, opgesloten in particuliere gevangenissen, geïndoctrineerd door het openbaar onderwijs en gehersenspoeld door medeplichtige media.

Misdaad en geweld, drugs en depressie, onwetendheid en hopeloosheid.

Amerika mag dan de naam zijn die ze gebruikten, Amerika mag dan de vlag zijn die ze zwaaiden, maar geen van de imperiale veroveraars geeft echt om naam of vlag, en geen van hun oorlogsbuit is ooit ver genoeg doorgesijpeld om Amerika rijk te maken aan goud, geestkracht of veiligheid.

Het was verleden week de 250e verjaardag van de Verenigde Staten. Misschien halen ze de 260 niet.

Als, zoals onvermijdelijk lijkt, de Verenigde Staten in de komende jaren zullen instorten tot een quasi-mislukte staat, waarbij haat en verdeeldheid overkoken in afscheiding en burgeroorlog, zullen er wereldwijd velen zijn die vuurwerk afsteken en de overwinning uitroepen.

Voor sommigen zal het aanvoelen als een wereldwijde 4 juli, een wereldwijde onafhankelijkheidsdag. Sommigen zullen er een karmisch evenwicht in zien, anderen zullen bitter lachen om gekwetste slachtoffers die monsterlijk zijn geworden in hun behoefte aan wraak.

Velen zullen klappen. Velen zullen juichen.

Ik zal niet tot hen behoren.

In plaats daarvan zal ik rouwen om een land dat gesticht is door briljante mannen met prachtige ideeën. Een natie die groot had kunnen zijn, maar dat niet is geworden.

Er zal ons worden verteld dat de schurk verslagen is, dat de vijand niet meer bestaat. Misschien zal de geschiedenis voor de tweede keer ten einde komen. De champagnekurken zullen knallen en een “nieuw tijdperk van globalistische verlichting“ zal aanbreken, waarbij de “gevaarlijke ideeën“ van vrijheid, individualisme en kansen naar de vuilnisbelt van de geschiedenis worden verwezen.

De feesten zullen tot diep in de nacht duren.

En terwijl de zon opkomt boven de gebroken overblijfselen van Amerika, dat in zijn doodstrijd tegen zichzelf tekeergaat, zal er niets zijn veranderd behalve het masker dat de echte heersers van de wereld kiezen te dragen.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Het opstandige imperium

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: