De regering-Trump gaat voluit pro-Israël

Als Donald Trump serieus een tweede carrière ambieert nadat hij de Verenigde Staten en een groot deel van de wereld heeft verwoest, zou hij er goed aan doen om stand-upcomedian te worden. Hij beschikt al over een enorme voorraad grappen, bestaande uit zijn bizarre improvisaties wanneer hij reageert op verslaggevers en het publiek. De meeste van zijn opmerkingen die geen regelrechte leugens zijn, zijn beledigend en/of onsamenhangend en kunnen in ieder geval beter worden beschouwd als humoristische observaties over de deplorabele staat van de politiek in Amerika dan als serieuze commentaren van een gerespecteerd staatshoofd.

Niettemin bestaat er in het af en toe semi-functionerende brein van The Donald wellicht enig besef dat hij president is om het Amerikaanse volk en de natie te dienen, ook al duurt dat gevoel niet lang en is het in wezen nep. Vorige week moest hij een uitnodiging afslaan om de bruiloft van zijn zoon Donald Jr. met de Florida-socialite Bettina Anderson bij te wonen. Hij had eerder verhinderd dat het paar in het Witte Huis zou trouwen en bevestigde vervolgens dat hij de huwelijksceremonie op de Bahama’s niet zou bijwonen. Op Truth Social schreef hij: “Hoewel ik heel graag bij mijn zoon, Don Jr., en het nieuwste lid van de Trump-familie, zijn aanstaande vrouw Bettina, had willen zijn, laten omstandigheden met betrekking tot de regering en mijn liefde voor de Verenigde Staten van Amerika dat niet toe. Ik vind het belangrijk om tijdens deze belangrijke periode in Washington DC in het Witte Huis te blijven,” schrijft Philip Giraldi.

Er werd aangenomen dat zijn inzet voor ‘goed bestuur’ iets te maken had met de manier waarop hij dat later toelichtte: “Weet je, dit is geen goed moment voor mij. Ik heb een ding dat Iran heet en andere zaken…” Of misschien had het zelfs iets te maken met de voorbereidingen voor een nieuwe ontmoeting met zijn meester, de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, die alweer op een bezoek aan Washington aanziet, vermoedelijk om een nieuw oorlogsplan voor het Midden-Oosten te verkopen. Of het zou kunnen gaan om samenwerking met zijn trouwe zionistische vastgoedexpert persoonlijke onderhandelaars schoonzoon Jared Kushner en Steve Witkoff om daadwerkelijk tot een soort regeling voor de Straat van Hormuz of een echt staakt-het-vuren te komen, wat blijkbaar in Pakistan wordt besproken met de Iraniërs, maar in plaats daarvan bleek dat hij van plan was om te gaan golfen op zijn golfbaan in Bedminster, New Jersey. Volgens één telling heeft hij 128 keer gegolfd sinds hij afgelopen januari aantrad, wat de belastingbetaler ongeveer 140 miljoen dollar aan vervoer en beveiliging heeft gekost. Naar schatting zal zijn golfspel meer dan 1 miljard dollar hebben gekost tegen de tijd dat zijn ambtstermijn afloopt.

Afgezien van het valsspelen bij het golfen, waar hij om bekend staat, lijkt Trump daadwerkelijk na te denken over wat hij na de volgende presidentsverkiezingen gaat doen, als hij geen plan bedenkt om zich opnieuw kandidaat te stellen in strijd met het tweeëntwintigste amendement van de grondwet, dat verbiedt dat één persoon meer dan twee keer tot president wordt gekozen. Hij heeft de laatste tijd echter in het buitenland gezocht naar een mooie plek om te landen waar zijn kwaliteiten op waarde worden geschat. Het is onvermijdelijk dat Israël in hem opkwam als een geschikte bestemming om staatshoofd of regeringsleider te worden, aangezien hij al als loopjongen heeft gefungeerd voor de belangen van dat land via de kanaal van Amerika’s “beste vriend en naaste bondgenoot”, premier Benjamin Netanyahu.

In zekere zin zou de Donald het ambt kunnen overnemen wanneer Netanyahu aftreedt zonder ook maar een moment te missen, aangezien hij volledig gehoorzaam is geweest aan Israël sinds hij president werd.

En wat betreft de noodzaak om daadwerkelijk joods te zijn om een dergelijke functie te bekleden: ik en vele andere waarnemers geloven inderdaad dat Trump zich in 2017 op een wel heel geschikt moment tot het jodendom heeft bekeerd. Trump bracht vorige week zelf de mogelijkheid ter sprake dat zijn toekomst in de joodse staat ligt, toen hij zijn populariteitscijfers aanhaalde, die volgens hem overweldigend positief waren in Israël. Terwijl hij sprak met de verslaggevers die zich buiten het Witte Huis hadden verzameld, zei hij: “Ik sta op dit moment op 99% in Israël. Ik zou me kandidaat kunnen stellen voor het premierschap! Misschien ga ik naar Israël nadat ik dit heb gedaan.”

Het staat vast dat Trump de marionet van Israël is, en daarom is hij populair in Israël, zelfs meer dan zijn voorganger Joe Biden, die toekeek hoe de genocide in Gaza zich ontwikkelde en groeide, terwijl hij geld, wapens en politieke steun verleende aan de joodse oorlogsmisdadigers. President Trump is nog openhartiger geweest door Netanyahu persoonlijk te ontmoeten en alles te doen wat de premier wil, en hij is zelfs veel verder gegaan dan het verachtelijke gedrag van zijn slijmerige voorganger van de Democratische Partij. Een wetsvoorstel dat momenteel de weg door het Congres baant, zou inderdaad, voor het eerst in de Amerikaanse geschiedenis, dienst in een buitenlands leger juridisch gelijkstellen aan dienst in de Amerikaanse strijdkrachten — maar alleen als dat buitenlandse leger het Israëlische is. Huisresolutie 8445, ingediend door de Republikeinse congresleden Guy Reschenthaler uit Pennsylvania en Max Miller uit Ohio, zou de bestaande wetgeving zodanig wijzigen dat Amerikanen die zich aanmelden bij de Israel Defense Force (IDF) worden behandeld “op dezelfde manier als dienst in de geüniformeerde diensten” van de VS. Naar schatting 20.000 Amerikaanse burgers die nu of in het verleden in het Israëlische leger hebben gediend, zullen naar verwachting hiervan profiteren als de wijzigingen van kracht worden, waardoor de kloof tussen Israël en de VS op het gebied van rechten en voordelen aanzienlijk en op unieke wijze wordt verkleind.

Men zou redelijkerwijs kunnen stellen dat Amerikaanse burgers die terugkeren van dienst bij het Israëlische leger juist onderzocht zouden moeten worden op betrokkenheid bij mogelijke oorlogsmisdaden. Maar gezien al die speciale behandeling voor de Joodse staat, zou Trump wel eens kunnen overwegen dat hij op de een of andere manier een logische keuze is om leider van de Israëlische regering te worden, een onderscheiding waar ten minste sommige Amerikanen bezwaar tegen zouden kunnen maken, met het argument dat hij in plaats daarvan beschuldigd zou moeten worden van verraad, gevolgd door afzetting en gevangenisstraf of deportatie. Of beide.

Op 19 mei verscherpte de regering-Trump haar greep ten gunste van Israël toen zij een juridisch document publiceerde dat bedoeld was om elke kritiek op Israël tot een daadwerkelijk federaal misdrijf te maken, waarop aanzienlijke zware gevangenisstraffen staan. Waarnemend minister van Justitie en voormalig persoonlijk advocaat van Trump, Todd Blanche, kondigde een nieuwe Sedition Act af die niet was uitgevaardigd door de steeds irrelevanter wordende instelling die het Congres is, zoals de Grondwet voorschrijft. Trumps Sedition Act is uniek omdat deze niet uitsluitend betrekking heeft op aanvallen van binnenuit op de Verenigde Staten. De wet beschermt niet alleen de Amerikaanse regering, maar ook een buitenlandse regering expliciet tegen bepaalde vormen van kritiek, en dat land is, niet verrassend, Israël. Het persbericht van het Amerikaanse ministerie van Justitie bevat het volgende: “President Trump heeft duidelijk gemaakt dat deze regering antisemitisme niet zal tolereren, en het ministerie van Justitie zet zich in om die richtlijn uit te voeren.” De richtlijn bevat een aankondiging van een “15 City National Awareness and Action Tour”-initiatief dat binnenkort door de Verenigde Staten zal reizen om antisemitisme te bestrijden, wat een bredere toewijding weerspiegelt om antisemitisme aan te pakken als onderdeel van een nationaal beleidsinitiatief dat Washington nu ook tot de aangewezen beschermer van Israël maakt, zowel in de VS als wereldwijd. Het is noodzakelijk te begrijpen dat het Amerikaanse Ministerie van Justitie, samen met het Ministerie van Oorlog en het Ministerie van Buitenlandse Zaken – waaronder het Bureau voor het monitoren en bestrijden van antisemitisme valt, geleid door speciaal gezant met ambassadeursstatus rabbijn Yehuda Kaploun – in deze inspanning al aan de kant van Israël staat.

Het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Witte Huis hebben zich ook bijzonder openlijk achter Israël geschaard met ambassadeur Mike Huckabee als Amerikaanse vertegenwoordiger in Israël. Huckabee is een uitgesproken christelijk-zionist die de belangen van Israël meer ondersteunt dan die van de Verenigde Staten. En aangezien de VS nu de werkdefinitie hanteert die is aangenomen door de International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA) met betrekking tot wat antisemitisme inhoudt, kan vrijwel elke kritiek op Israël door alle Amerikaanse federale instanties worden geïnterpreteerd als antisemitisch. Bijvoorbeeld kritiek op de genocide van Israël op Palestina en zijn bevolking; zijn inmenging in de werking en personeelsbezetting van Amerikaanse universiteiten; zijn rol bij aanwervingen en beleid met betrekking tot uitkeringen van deelstaatregeringen zoals Texas en Florida; en zijn directe inmenging in Amerikaanse verkiezingen door middel van financiering en manipulatie van de media – dit alles werd door de vingers gezien, in tegenstelling tot soortgelijk gedrag van andere landen.

Voeg daar nog de recente gerichte en berekende nederlaag van de Amerikaanse Republikeinse afgevaardigde Thomas Massie aan toe, als gevolg van 32 miljoen dollar aan financiering van groeperingen als AIPAC, om de macht van de Israël-lobby te demonstreren. De moorden door Israël op buitenlandse leiders zijn evenmin in het Amerikaanse nationale belang en Tel Aviv doodt ook Amerikanen, waaronder die 34 matrozen van de Amerikaanse marine die in juni 1967 omkwamen toen Israël samenspande met president Lyndon B. Johnson om het inlichtingenschip USS Liberty tot zinken te brengen, dat in internationale wateren in de Middellandse Zee opereerde. Israël wordt ook verdacht van de moorden op Charlie Kirk, omdat hij het aandurfde Israël te bekritiseren, evenals president John F. Kennedy, die het illegale nucleaire programma van Israël wilde stoppen. En men zou hieraan kunnen toevoegen de zeer aannemelijke overtuiging dat Israël vooraf op de hoogte was van of daadwerkelijk betrokken was bij 9/11.

Wat betreft Trumps Israël-filie: zijn grote vriend Jeffrey Epstein was onmiskenbaar een Mossad-agent die chantagemateriaal verzamelde tegen Amerikanen die invloed konden uitoefenen op het Amerikaanse buitenlandse beleid in het Midden-Oosten, een programma dat zeer succesvol lijkt te zijn geweest als het gaat om de huidige president, die de documenten in de Epstein-zaak blijft verdoezelen. Om de doofpotaffaire voort te zetten, is elke gedachte, vraag of feitelijke uitspraak die door de zionisten rondom Trump als vijandig tegenover Israël kan worden beschouwd, antisemitisme geworden en zal deze niet worden getolereerd door de Amerikaanse regering. Het is duidelijk dat het Trump-regime, in wezen een door zionisten gecontroleerde en geleide samenzwering, niet van plan is om enige accurate informatie over de Joodse staat te laten uitkomen. Als je het regime uitdaagt of bespot, word je door Trump aangevallen als “dom”, “laag IQ” of verspreider van “nepnieuws” en worden er maatregelen genomen om je de mond te snoeren, zoals bij Stephen Colbert, Thomas Massie, Marjorie Taylor Greene en zoveel anderen die zich hebben verzet tegen de Israëlische lobby en de politici die zijn omgekocht om hun immuniteit af te dwingen tegen de regels die voor iedereen gelden.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De steun voor Israël onder Amerikanen STORT IN tot slechts 33% nu het publiek eindelijk de waarheid onder ogen ziet

Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: