VS schrapt Oekraïense “vredesbesprekingen”, blijft in oorlog met Rusland

Ondanks zijn verkiezingsbelofte om het conflict in Oekraïne binnen “24 uur” op te lossen, waren de Amerikaanse president Donald Trump en de speciale belangengroepen die hij dient al vóór zijn aantreden van plan om de oorlog in Oekraïne voort te zetten – en tegelijkertijd een draai naar het oosten te maken om een soortgelijk conflict met China in de regio Azië-Pacific na te streven.

Dit werd samengevat in de door het bedrijfsleven en financiers gefinancierde beleidsdocumenten van de Heritage Foundation, getiteld “Project 2025” die in 2023 werden gepubliceerd. In hoofdstuk 4, “Department of Defense,” geschreven door Christopher Miller, voormalig ambtenaar in de regering-Trump, stond het volgende:

En dat het belangrijk was om:

De VS zal niet alleen in Oekraïne druk blijven uitoefenen, maar ook langs alle andere grenzen van Rusland, in de hoop Moskou voor extra dilemma’s en moeilijke beslissingen te plaatsen, met als uiteindelijk doel een ineenstorting van de Russische Federatie in Sovjetstijl te bespoedigen.

Slechts enkele weken na zijn aantreden, en ondanks het feit dat de regering-Trump volhield dat zij een einde aan het conflict in Oekraïne wilde maken, gaf president Trumps minister van Defensie Pete Hegseth een tegenstrijdige richtlijn aan de Europese partners van Washington in Brussel, waarin hij verklaarde:

De VS geven prioriteit aan het afschrikken van China in de Stille Oceaan, erkennen de realiteit van schaarste en maken de nodige compromissen op het gebied van middelen om ervoor te zorgen dat de afschrikking niet faalt.

Hij merkte ook op:

Om “het voortouw te nemen” drong minister Hegseth er bij Europa op aan meer uit te geven aan defensie, waaronder tot 5 % van het bbp van elk land aan de NAVO, en “dubbel in te zetten en zich opnieuw te committeren” aan “de onmiddellijke veiligheidsbehoeften van Oekraïne,” alsook de Europese defensie-industrie uit te breiden, schrijft Brian Berletic.

Nog verontrustender is dat minister Hegseth opriep tot de inzet van Europese troepen als “vredeshandhavers” in Oekraïne als onderdeel van een niet-NAVO-veiligheidsgarantie.

Hoewel minister Hegseth tijdens zijn toespraak in Brussel specifiek zei dat “dit geen Minsk 3.0 mag worden,” kon wat hij beschreef niet anders worden genoemd.

De duidelijke bedoeling was om de mislukte proxyoorlog van de VS tegen Rusland te bevriezen, waarbij Europese troepen naar Oekraïne worden gestuurd om verdere Russische opmars te verhinderen. Met het conflict bevroren, zouden de VS en Europa hun respectieve militaire industriële bases kunnen herbewapenen en uitbreiden, en ook de Oekraïense strijdkrachten herbewapenen en reorganiseren totdat de factoren ter plaatse gunstiger voor Washington zijn en de vijandelijkheden kunnen worden hervat.

Een soortgelijke strategie leverde Washington in december vorig jaar met succes in Syrië, waar sinds 2011 een door de VS georkestreerde proxyoorlog woedde. Nadat de VS en Turkije er in de eerste jaren van het conflict niet in waren geslaagd de Syrische regering omver te werpen, vielen ze Syrisch grondgebied binnen en bezetten ze dat, waardoor het conflict werd bevroren en de VS tijd kreeg om zijn proxy-troepen te herbouwen en te herbewapenen, zodat het in 2024 een laatste en succesvolle aanval op Damascus kon uitvoeren.

Na de opmerkingen van minister Hegseth medio februari gingen Europese landen onmiddellijk aan de slag om de opdracht van Washington uit te voeren. Landen als Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk beloofden hun militaire uitgaven drastisch te verhogen, de militaire industriële productie uit te breiden en Europese troepen voor te bereiden als onderdeel van een “coalitie van bereidwilligen” om Oekraïne binnen te vallen en een langverwachte bufferzone naar Syrisch model te creëren.

Trump’s vredesbesprekingen lopen voorspelbaar op niets uit

Ondanks de duidelijke intenties van Washington om zijn eigen proxy-oorlog met Rusland te redden en uiteindelijk voort te zetten, deed de regering-Trump zich voor als “bemiddelaar”, in een poging Rusland te verleiden tot een tijdelijk staakt-het-vuren dat Europese troepen zouden kunnen gebruiken als een kans om zich in Oekraïne te stationeren.

De diplomatieke inspanningen van Washington werden ook gebruikt om de VS af te schilderen als een land dat “vrede” nastreefde, terwijl alle andere partijen – waaronder Rusland, Oekraïne en zelfs Europa – werden beschuldigd van het ondermijnen van een mogelijk vredesakkoord.

Rusland bleef openstaan voor onderhandelingen, maar weigerde concessies te doen die de VS in staat zouden stellen hun plannen om het conflict te bevriezen, Oekraïne te herbewapenen en het conflict op een later tijdstip voort te zetten, uit te voeren.

Zoals te verwachten was, heeft de regering-Trump, nu de loze onderhandelingen van Washington zijn afgelopen, eindelijk en openlijk het stokje van de regering-Biden overgenomen en tientallen miljoenen dollars aan wapenleveranties aan Oekraïne voorbereid, naast de verkoop van wapens door Amerikaanse wapenfabrikanten aan Europa, die vervolgens aan Oekraïne zullen worden doorgegeven.

Een pauze in grootschalige Oekraïense drone- en raketaanvallen met westerse wapens, mogelijk gemaakt door Amerikaanse militaire middelen en geleid door Amerikaanse militaire commandanten – zoals gemeld door de New York Times – is ten einde gekomen met een golf van aanvallen op Rusland, waarbij onder meer verschillende Britse Storm Shadow-kruisraketten zijn ingezet. Dit zal waarschijnlijk de komende weken en maanden voortduren, samen met voortdurende pogingen om de Russische economie onder druk te zetten door middel van aanvullende sancties en druk op landen die handel blijven drijven met Rusland.

Ruslands langzame en gestage uitputtingsoorlog

Rusland zet zijn uitputtingsstrategie voort. De Wall Street Journal geeft toe dat de militaire industriële basis van Rusland zich blijft uitbreiden, met alleen al meer dan 300 T-90-gevechtstanks die elk jaar worden geproduceerd – tegen slechts 40 in 2021. Ook worden er meer artilleriestukken en munitie geproduceerd, naast minstens evenveel drones als volgens westerse bronnen door Oekraïne worden geproduceerd of aangeschaft.

Hoewel raketten niet worden genoemd door The Wall Street Journal, is het aantal aanvallen in Oekraïne gestaag toegenomen, wat erop wijst dat er waarschijnlijk elke maand tientallen kruisraketten en vanaf de grond gelanceerde ballistische raketten zoals de Iskander worden gebouwd.

In hetzelfde artikel wordt toegegeven dat de Russische strijdkrachten elke maand tussen de 30.000 en 40.000 soldaten rekruteren. De Wall Street Journal geeft toe dat deze extra mankracht het mogelijk maakt om troepen af te lossen op het slagveld – een luxe die de Oekraïense troepen niet hebben. Door troepenaflossingen en een grote reserve is langere en betere training mogelijk. Het onvermogen van Oekraïne om voldoende troepen te rekruteren of in dienst te nemen, draagt bij aan de afnemende kwantiteit en kwaliteit van de Oekraïense soldaten, wat op zijn beurt leidt tot een gestage, geleidelijke ineenstorting van de Oekraïense linies.

Het huidige verloop van het conflict lijkt te leiden tot een uiteindelijke ineenstorting van het gevechtsvermogen van Oekraïne, waardoor Russische troepen relatief ongehinderd kunnen oprukken in wat er nog overblijft van het door Oekraïne gecontroleerde gebied. Het is moeilijk te zeggen of en wanneer dit precies zal gebeuren, maar de urgentie in Washington en Brussel om westerse troepen in Oekraïne in te zetten om het conflict te bevriezen, wijst erop dat dit eerder vroeg dan laat zal gebeuren.

Bepalende factoren zijn onder meer het vermogen van Rusland om de pogingen van de VS en Europa om zijn economie te ondermijnen te blijven omzeilen, waaronder het vooruitzicht dat westerse oorlogsschepen schepen die Russische koolwaterstoffen vervoeren zullen onderscheppen of blokkeren. Ook speelt een rol het vermogen van Rusland om de gezamenlijke westerse militaire industrie te blijven overtreffen op het gebied van militaire industriële productie. En terwijl Rusland succes lijkt te boeken in de aanhoudende proxyoorlog in Oekraïne, blijft de VS druk uitoefenen op Rusland langs zijn hele geografische, politieke en economische periferie.

Het rapport “Extending Russia” van de RAND Corporation uit 2019 bevat een lange lijst van “maatregelen” die bedoeld zijn om “het Russische leger en de economie en de politieke positie van het regime in binnen- en buitenland onder druk te zetten.” Deze maatregelen omvatten onder meer “het leveren van dodelijke hulp aan Oekraïne,” wat volgens het document Rusland zou kunnen dwingen tot “tegenescalatie,” wat het in 2022 ook deed, waardoor een oorlog werd versneld die volgens het document zou kunnen leiden tot “onevenredig grote Oekraïense slachtoffers, territoriaal verlies en vluchtelingenstromen” en “zelfs tot een voor Oekraïne nadelige vrede.”

Het document stelde ook voor om “de steun aan de Syrische rebellen te verhogen.” Omdat de VS beide maatregelen en vele andere in het document voorgestelde maatregelen hebben toegepast, is Rusland inderdaad “uitgebreid.” Het conflict dat in Oekraïne woedt, kreeg voorrang van Moskou boven het conflict dat de VS ook opzettelijk hebben geëscaleerd in Syrië, waardoor Rusland gedwongen werd de moeilijke beslissing te nemen om het ene op te offeren voor het andere.

In de komende dagen, weken en maanden zal de VS niet alleen in Oekraïne druk blijven uitoefenen, maar ook langs alle andere grenzen van Rusland, in de hoop Moskou voor nog meer dilemma’s en moeilijke beslissingen te plaatsen, met als uiteindelijk doel een ineenstorting van de Russische Federatie in Sovjetstijl te bespoedigen. De uitkomst van deze strategie zal niet alleen worden bepaald door het vermogen van Rusland om deze provocaties het hoofd te bieden, maar ook door zijn vermogen om samen te werken met andere landen die door de VS worden geviseerd – waaronder Iran en China – om de opkomende multipolaire wereld sneller te stabiliseren en te versterken dan de VS deze kan ondermijnen en vernietigen.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Meerderheid Amerikanen zou niet dienen in geval van een nieuwe wereldoorlog

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: