Terwijl de Iran-oorlog escaleert, kan Trump de markten niet eeuwig voor de gek houden

Een van de meest bizarre tegenstrijdigheden van Trumps oorlog tegen Iran is de grote kloof tussen de omvang van de verstoring van de energie-infrastructuur en de scheepvaart door de oorlog en de verrassend gematigde reactie van de financiële markten. Iran heeft duidelijk gemaakt dat zijn strategie erop gericht is de Verenigde Staten, Israël en het bredere mondiale systeem ernstige economische schade toe te brengen door de Straat van Hormuz gesloten te houden. Als die dreiging volledig in de prijzen zou zijn verwerkt, stelt auteur Matt Stoller deze week op Substack, zouden de olieprijzen waarschijnlijk veel hoger zijn en de aandelenkoersen veel lager.

In plaats daarvan zijn de markten, ondanks de mogelijkheid van een historische aanbodschok, relatief kalm gebleven, waarbij de prijs van Brent-ruwe olie schommelt in plaats van gestaag te stijgen. Stoller biedt een overtuigende verklaring voor het recente marktgedrag en stelt dat dit het gevolg is van de bredere oorlogsstrategie van de regering-Trump om de markten te manipuleren door middel van gecoördineerde propaganda, schrijft Harrison Berger.

De gebeurtenissen van deze week, waarbij het Witte Huis nepnieuwsberichten verspreidde over vredesbesprekingen om de oorlog te beëindigen, leveren ruimschoots bewijs voor Stollers stelling. Nadat Iran met kostbare vergeldingsmaatregelen had gedreigd, verzachtte president Donald Trump maandag zijn dreigementen tegen Teheran en suggereerde hij dat er een vredesakkoord in de maak was, waarbij hij de zelfopgelegde deadline om de Iraanse kerncentrales te “vernietigen” met vijf dagen uitstelde. Donderdagmiddag verlengde hij die termijn met nog eens tien dagen.

Die aankondiging van maandag leidde tot een onmiddellijke reactie van de markt: de olieprijzen daalden scherp en Amerikaanse aandelen maakten een deel van de oorlogsverliezen goed, omdat handelaren het uitstel interpreteerden als een mogelijk teken dat het conflict binnenkort zou kunnen eindigen. De onmiddellijke reactie van Wall Street werd ongetwijfeld in de hand gewerkt door de mainstream media, die suggereerden dat er een akkoord in de maak was, waarbij nieuwskanalen als Bloomberg maandagochtend koppen publiceerden als “Ceasefire Talks Get Underway” (Onderhandelingen over staakt-het-vuren van start), terwijl blogs over beleggen investeerders lieten weten: “Oil Prices Drop Over 5% Amid U.S.-Iran Negotiations” (Olieprijzen dalen met meer dan 5% te midden van onderhandelingen tussen de VS en Iran).

In de dagen die volgden suggereerden Trump en een reeks berichten in de commerciële media, gebaseerd op anonieme bronnen, verder dat er een soort staakt-het-vuren of achterkamertjesdiplomatie met Iran gaande was. CNN beweerde, onder verwijzing naar niet nader genoemde “regionale bronnen”, zelfs dat Teheran om gesprekken had verzocht met vicepresident J.D. Vance, en hem verkoos boven Steve Witkoff en Jared Kushner, die naar verluidt worden gezien als vertegenwoordigers van de Israëlische regering in plaats van de Amerikaanse.

Maar ondanks de stortvloed aan berichten die Trumps beweringen over onderhandelingen over een staakt-het-vuren serieus namen, was het al sinds maandagochtend volkomen duidelijk dat de Iraniërs op dit moment nooit de intentie hadden gehad om over een staakt-het-vuren te onderhandelen, een standpunt dat zij de hele week hebben herhaald via Iraanse mediaverklaringen die door Amerikaanse media zijn onderdrukt.

Kort na Trumps bericht op Truth Social maandagochtend ontkende het Iraanse Mehr News, onder verwijzing naar een verklaring van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken, Trumps bewering dat er gesprekken hadden plaatsgevonden. Een paar uur later bevestigde de Iraanse parlementsvoorzitter Mohammad Ghalibaf het standpunt van Iran op X en zei dat “er geen onderhandelingen met de VS hebben plaatsgevonden”. Hij voegde eraan toe dat beweringen die het tegendeel beweren “nepnieuws” zijn dat “wordt gebruikt om de financiële en oliemarkten te manipuleren en te ontsnappen aan het moeras waarin de VS en Israël vastzitten.”

Woensdagochtend richtte een woordvoerder van het centrale hoofdkwartier van Khatam al-Anbiya zich tot Trump met de boodschap: “Noem je nederlaag geen ‘akkoord’.” De woordvoerder wuifde recente berichten in de Israëlische media weg dat Iran en de VS in contact staan over een staakt-het-vuren, en spotte met Washington door te vragen of de interne verdeeldheid daar zo ver was gekomen dat het nu “met zichzelf onderhandelde”. Later meldde het Iraanse persbureau Fars, onder verwijzing naar een goed geïnformeerde bron, dat Teheran een Amerikaans voorstel voor een staakt-het-vuren had afgewezen en elke onderhandeling met Washington als “onlogisch” beschouwde zolang de oorlog voortduurt.

Ten slotte stuurde Iran, in reactie op een 15-puntenvoorstel dat door de regering-Trump aan Iran was overhandigd (en dat werd gezien als een soort Israëlische verlanglijst), zijn eigen voorwaarden terug om het conflict op te lossen. Die voorwaarden omvatten het beëindigen van aanvallen en moordaanslagen, garanties dat de oorlog niet opnieuw zal beginnen, volledige schadevergoeding en een regiobreed einde aan aanvallen, inclusief die van de Israëli’s.

Een hoge Iraanse functionaris vertelde Drop Site News inderdaad dat de voorwaarden van Teheran voor het beëindigen van de oorlog zowel herstelbetalingen als een gelijktijdig staakt-het-vuren in Iran, Libanon en Irak zouden omvatten, terwijl onderhandelingen over het Iraanse programma voor ballistische raketten werden uitgesloten. Het belangrijkste is dat de functionaris aan Drop Site liet weten dat Iran geen staakt-het-vuren zou accepteren, gezien hun ervaring met het laatste staakt-het-vuren dat ze in juni accepteerden om de 12-daagse oorlog te beëindigen, dat werd “misbruikt om tijd te winnen voor een nieuwe oorlog tussen de VS en Israël.”

De Iraanse zorgen worden bevestigd door een Israëlische functionaris die deze week tegen Sky News zei dat Trumps gepraat over een staakt-het-vuren “met een korreltje zout” moet worden genomen.

Het is onduidelijk wat Trump dit weekend zal doen. Maar wat overduidelijk is, is dat Trump nu probeert een oorlog te beheersen die hij niet onder controle heeft.

Enerzijds wordt Trump beperkt door de oliemarkten en de rente op staatsobligaties, die de financieringskosten dreigen te verhogen en de kans op een bredere uitverkoop op de markt vergroten. Trump kan zich geen echte olieschok of ineenstorting van de aandelenmarkt veroorloven, voornamelijk omdat zijn donateursklasse verbonden is met Wall Street, zijn eigen populariteit al daalt en kwetsbaar is voor de benzineprijzen, en de bredere door de VS geleide orde afhankelijk is van blijvend vertrouwen in Amerikaanse aandelen en in dollar luidende activa.

Tegelijkertijd wordt Trump echter in de tegenovergestelde richting geduwd door Israël en zijn leger van loyalisten in de VS, die voorspellen dat hun inspanningen voor een regimewisseling tot een jaar zullen duren en die profiteren van een goed geolied distributiesysteem om de president te voeden met eersteklas pro-oorlogspropaganda, bedoeld om hem te overtuigen tot escalatie.

Op het als pro-Israël bekendstaande Fox News, dat de president naar verluidt dagelijks bekijkt, moedigen haviken zoals Keith Kellogg, Trumps voormalige gezant voor Rusland en Oekraïne, Trump aan om “troepen in te zetten… zoals de Romeinen dat vroeger deden” en “het eiland Kharg in te nemen”, een Iraans grondgebied niet ver van het vasteland. Ondertussen stellen Amerikaanse militaire functionarissen videohighlights samen van de grootste Amerikaanse aanvallen van de dag op Iraanse doelen en filteren ze naar verluidt slecht nieuws over het conflict eruit. Een functionaris vertelde NBC News dat Trumps briefings doorgaans betere reacties van zijn assistenten krijgen wanneer ze zich richten op Amerikaanse overwinningen in plaats van op het volledige beeld van het slagveld. Die berichten volgen het patroon dat werd waargenomen door Joe Kent, die vorige week ontslag nam als directeur van het National Counterterrorism Center vanwege de oorlog met Iran. Kent zei onlangs dat “belangrijke besluitvormers niet de kans kregen om hun mening aan de president kenbaar te maken” en dat er “geen stevig debat” was geweest over het besluit om überhaupt oorlog te voeren.

Gevangen tussen tegenstrijdige druk lijkt Trump te hebben gekozen voor een escalatie die grotendeels in lijn ligt met de doelstellingen van Israël – waarbij het Pentagon 200 miljard dollar vraagt om de oorlog voort te zetten – terwijl hij die doelstellingen nastreeft in een tempo dat bedoeld is om de investeerdersklasse gerust te stellen en te voorkomen dat er paniek op de markt ontstaat.

Hoewel Trump deze evenwichtsoefening al een paar weken heeft kunnen volhouden, is het onduidelijk hoe lang hij dit nog zal kunnen doen. Uiteindelijk zal Trump een geloofwaardige uitweg of een beslissende uitkomst op het slagveld moeten presenteren, waarbij het laatste onwaarschijnlijk lijkt gezien het voortdurende vermogen van Iran om de escalaties van de VS en Israël te evenaren.

Iran heeft aangegeven dat een serieuze weg naar de-escalatie vereist dat Trump Israël niet alleen in Iran, maar ook in Libanon in toom houdt, waar Israël de zuidelijke regio is binnengevallen en bezet. Maar als de recente geschiedenis een leidraad is, is dat precies de stap die president Trump het minst bereid is te zetten.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Sluiting Straat van Hormuz brengt het Imperium op de rand van de afgrond

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: