Rusland stormt op de Oekraïense minerale rijkdommen af vóór een potentiële wapenstilstand

Rusland heeft de afgelopen vijf maanden steeds grotere stukken Oekraïense steenkool, lithium en uranium in de Donbass opgeslokt. Toch houden Westerse politici vast aan de overtuiging dat ze in staat zullen zijn om deze bronnen aan te boren om de almaar stijgende schulden van Oekraïne in te lossen. Dit is economische waanzin.

In de zomer van 2024 voorspelden de meeste westerse politiek-militaire commentatoren dat Rusland erop gefocust was om het strategisch belangrijke militaire knooppunt Pokrovsk in Donetsk te bestormen. De Russische troepen rukten langzaam en onverbiddelijk in een rechte lijn op naar het westen na de bloedige strijd om Avdiivka, die in februari 2024 werd veroverd, schrijft Ian Proud.

Maar vanaf augustus veranderde de Russische tactiek. Eerst bestormden ze vanuit het zuiden van Donetsk Vuhledar, letterlijk vertaald als “Geschenk van kolen”, een plaats met aanzienlijke reserves, en veroverden het op 1 oktober. Dat maakte de weg vrij om grote stukken land in het zuiden in te nemen. Na de schijnbare omsingeling van Velyka Novosilka in de afgelopen twee dagen, is een van de drie blokken met winbaar lithium in Oekraïne nu binnen handbereik in Shevchenko.

Russische strijdkrachten omzeilden Pokrovsk, in plaats daarvan streden ze door Selydove en in een rechte lijn over een afstand van ongeveer 30 kilometer, waarbij ze een uraniummijn veroverden in een dorp genaamd Shevchenko (niet hetzelfde Shevchenko waar het lithium zich bevindt). In de afgelopen weken hebben Russische troepen de belangrijkste cokeskolenmijn van Oekraïne in Pishchane ingenomen en twee aanverwante cokeskolenmijnen in Udachne en Kotlyne. Samen produceerden deze mijnen de cokeskolen voor 65% van de Oekraïense staalproductie. Er wordt nu gevreesd dat de Oekraïense staalproductie in 2025 zal zijn gedaald tot 10% van het vooroorlogse niveau.

Sinds president Trump in november werd verkozen en het vooruitzicht van een gedwongen staakt-het-vuren rooskleuriger werd, is de opmars van Rusland geleidelijk versneld. Vandaag staat het op het punt om de inname te voltooien van het steenkoolrijke bastion Toretsk, de enige stad op de bestandslijn die sinds 2014 niet was verplaatst.

Dat is slecht nieuws voor Oekraïne, niet alleen vanwege het mogelijke verlies van nog meer grondgebied.

Voordat de crisis in Oekraïne eind 2013 begon, was de winningssector goed voor meer dan een derde van de totale export, en landbouwproducten voor een derde van die waarde. Nu is de situatie omgedraaid en is landbouw veruit de grootste exportsector.

Door alle kolen-, uranium- en lithiummijnen die ze kunnen veroveren, snijdt Rusland een belangrijke bron van Oekraïense rijkdom af. Oekraïne wordt geconfronteerd met grotere tekorten op de lopende rekening omdat de landbouwsector niet in staat is het verschil te compenseren voor de verloren export van mineralen, vooral nu president Zelensky Oekraïens graan wil weggeven aan Syrië.

Fitch ratings heeft voorspeld dat Oekraïne in 2024 en 2025 een tekort op de lopende rekening zal hebben van respectievelijk 6,5% en 5,7% van het BBP.

Zoals ik al eerder heb aangegeven, is Oekraïne nog steeds afgesneden van de internationale kredietmarkten vanwege zijn slechte kredietwaardigheid. Dat betekent dat Oekraïne het verschil alleen kan compenseren door buitenlandse hulp of leningen van buitenlandse regeringen. Met een schuld die nu ongeveer 100% van het BBP bedraagt, moest Oekraïne een beroep doen op de binnenlandse obligatiemarkt.

Maar omdat de Oekraïense banken grotendeels in handen van de staat zijn, komt dat neer op lenen van zichzelf. De gouverneur van de Oekraïense centrale bank heeft ontkend dat het land in 2025 geld zal moeten drukken om het licht aan te houden. Als dat wel het geval is, zullen hyperinflatie en de ineenstorting van de hrynia in het verschiet liggen, waardoor de Oekraïense schuld niet meer betaald kan worden en Westerse regeringen het land uit de brand moeten helpen.

Maar vrees niet, want Westerse politici hebben een sluw plan om de Oekraïense schuld terug te betalen. Sen. Lindsey Graham (R-S.C.) heeft dit jaar onomwonden gezegd dat Oekraïne de Amerikaanse leningen kan terugbetalen met zijn minerale rijkdommen. Hij bracht dit voor het eerst ter sprake in een CBS-interview in februari 2024 toen het Congres hard werkte om het hulppakket van $ 61 miljard van voormalig president Biden aan Oekraïne vrij te spelen. Een maand later herhaalde hij dit standpunt in Kiev. Hij stond naast president Zelensky en zei: “Ze zitten op een biljoen dollar aan mineralen die goed zouden kunnen zijn voor onze economie.”

Een maand later keurde het Congres het lang uitgestelde steunpakket van 61 miljard dollar aan Oekraïne goed. Dat omvatte slechts 9 miljard dollar aan leningen die konden worden kwijtgescholden, minder dan de twee derde waar Sen. Graham in februari op had gezinspeeld.

Desalniettemin betekende dit een nieuwe stap op weg naar meer schulden voor Oekraïne in de overtuiging dat dit ooit terugbetaald zou kunnen worden in Oekraïens uranium, lithium en andere rijke mineralen. Dit werd nog versterkt door de buitengewone versnellingslening van $50 miljard die de G7 in juni 2024 overeenkwam en waaraan de Verenigde Staten eind 2024 $20 miljard bijdroegen.

In dezelfde periode kwam de verschuiving in de richting van het opgeven van natuurlijke hulpbronnen door Oekraïne om Westerse hulp veilig te stellen op gang. In oktober 2024, toen president Zelensky zijn zogenaamde overwinningsplan onthulde, werd het opgeven van de natuurlijke hulpbronnen van Oekraïne geformaliseerd. Hij beweerde dat Oekraïne een overeenkomst zou ondertekenen met de VS, de EU en anderen die het gebruik van de natuurlijke hulpbronnen van Oekraïne, die “biljoenen dollars waard” waren, mogelijk zou maken.

Vorige week nog, kort voor de inauguratie van president Trump, schreef de Britse premier Keir Starmer een “100-jarige partnerschapsovereenkomst ” tussen het Verenigd Koninkrijk en Oekraïne. Hoewel het document nog niet openbaar is gemaakt, zei 10 Downing Street dat het het Verenigd Koninkrijk zou bestendigen als “een voorkeurspartner voor de energiesector, kritieke mineralenstrategie en groene staalproductie van Oekraïne.”

Amerikaanse en Britse politici zien grote potentiële winsten in toegang tot de rijkdommen van Oekraïne wanneer de oorlog eindelijk tot een einde komt. Forbes schat de waarde van mineralen in Oekraïne op $14,8 biljoen.

Iets meer dan de helft daarvan bevindt zich echter in de vier oostelijke Oekraïense regio’s die Rusland heeft bezet en waar het elke dag nieuw terrein wint.

In augustus trok de voormalige Russische president Dmitry Medvedev in een typische scheldtirade via zijn Telegramkanaal onder andere Sen. Graham aan de schandpaal, die hij een “dikke toilet-made” noemde. Hij vervolgde: “Om toegang te krijgen tot de felbegeerde mineralen eisen de westerse parasieten schaamteloos dat hun afdelingen oorlog voeren tot de laatste Oekraïner…. Jullie moeten binnenkort jullie schulden afbetalen. Schiet op, beste vrienden!’”

Vooraanstaande Europese politici dringen er nog steeds bij Oekraïne op aan om de oorlog voort te zetten met behulp van krediet in de hoop dat het wordt terugbetaald met een voorraad natuurlijke hulpbronnen die Rusland steeds sneller en gretiger verovert. Dat is het economische equivalent van Russisch roulette met een volgeladen revolver die president Poetin graag op ons richt.

De inspanningen van president Trump om een einde te maken aan deze waanzin kunnen niet snel genoeg komen.

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

In de Bondsdag: We verminderen onze afhankelijkheid van Russisch gas, maar we worden afhankelijk van lithium, waarvan de voorraden in de Donbass nu in handen zijn van Rusland

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: