Pepe Escobar: Het verwarde Westen

Neo-Caligula – alias de onbetwiste tariefkampioen van de wereld – lijkt verbaasd dat Iran niet heeft gecapituleerd.

Geen wonder. Geen enkele onwetende sycofaant in zijn verbazingwekkend middelmatige inner circle is intellectueel in staat om neo-Caligula in soundbites de basisprincipes van het sjiisme uit te leggen.

Het wordt nog erger. Wat er eigenlijk op het imperiale menu staat, is de terugkeer van totale oorlog als politieke dekmantel, waarvan een aanzienlijk deel van de enorm corrupte/perverse Anglo-Amerikaanse/Atlantische oligarchie profiteert, schrijft Pepe Escobar.

De “onderhandelingen” in Genève zijn mislukt. Oorlog tegen Rusland was het leidmotief van de veiligheidsconferentie in München. De “enorme armada” die zich niet ver van de Perzische Golf heeft geconcentreerd, vaart en praat alsof de VS/Israël klaar zijn om Iran aan te vallen.

Zelfs als we rekening houden met een mogelijke laatste kans in Genève op vrijdag, en zelfs als we rekening houden met het feit dat Iran niet capituleert, blijft TACO het meest plausibele scenario.

Want een aanval op Iran – die tot een verwoestende reactie leidt – bezegelt het verlies van de Republikeinen bij de tussentijdse verkiezingen en maakt van neo-Caligula een lame duck.

Het hele drama draait om de dringende noodzaak om de aandacht af te leiden van de Epstein-dossiers – of de botsing tussen de Verenigde Staten van Epstein Island en het westerse Epstein-collectief. Het Trump-Bibi-Epstein-syndicaat moet het verhaal veranderen.

In de VS heerst een monsterlijke speculatieve bubbel; historisch gezien gaat het Imperium van Chaos, Plundering en Permanente Stakingen altijd ten oorlog nadat een bubbel is geëxplodeerd. Het Ministerie van Eeuwige Oorlogen zal in 2027 een 50% hoger budget hebben.

Maar de oorlogen moeten nu beginnen. Het industrieel-militaire complex, of liever gezegd het MICIMATT, zoals Ray McGovern het zo treffend omschreef (militair-industrieel-congres-inlichtingen-media-academisch-denktankcomplex), is de enige uitweg voor een westers turbokapitalisme dat economisch achterop raakt en waarvan de “geloofwaardigheid” begraven ligt.

Het nieuwe paradigma – geen regels, internationale chaos – ligt nu bloot. Het is uiterst, pornografisch roofzuchtig: het ethos van Epstein vat het perfect samen.

En de geschiedenis herhaalt zich – altijd als een farce: de proxy-oorlog tegen Rusland in Oekraïne zal doorgaan. Dat is een obsessie van de Europese “elite”. En net als in 1941 gaat het om de immense natuurlijke hulpbronnen van Rusland.

Nietzsche had dus gelijk, zoals gewoonlijk, al in 1888. We beleven de doodstrijd van de westerse, postmoderne duik in het nihilisme. Post-truth, in weer een poëtisch (on)rechtvaardig juweeltje, wordt weerspiegeld door Truth Social.

Verwar me, schatje

Onze huidige diepe, donkere malaise kan gemakkelijk worden geanalyseerd als de logische conclusie van een lang proces dat het Perzische rijk, de Grieks-Perzische oorlogen, hun invloed op de Griekse cultuur, het hellenisme, het Romeinse rijk, de opkomst van het christendom en de islam, de kruistochten, de renaissance, het tijdperk van de ontdekkingen dat de intra-Euraziatische handel overtrof, de industriële revolutie, de Verlichting, de Amerikaanse onafhankelijkheid, de Franse revolutie, het Duitse idealisme, de revoluties van 1848, Nietzsche, WO I en WO II.

Gedurende twee millennia vormden Plato en Aristoteles de filosofische architectuur voor deze traditie. Maar al in 1945 stortte het hele bouwwerk in. Het liberale kapitalisme en de Amerikaanse ‘democratie’ drongen zich op als onbetwistbare waarheden – en maakten een einde aan de ruimte voor inhoudelijke ideologische debatten.

Het einde van de USSR leidde tot de ultieme dwaasheid van het ‘einde van de geschiedenis’ – en daarmee het einde van het kritisch denken. Pas nu, met de opkomst en groei van China, wordt het Westen gedwongen terug te keren naar de geschiedenis, waarvan het voortaan vooral toeschouwer zal zijn. Het collectieve, gefragmenteerde Westen heeft voorgoed het vermogen verloren om zichzelf historisch te lokaliseren. Het Westen staat nu volledig onder de heerschappij van de Verwarder.

De logica van de Verwarder is bijvoorbeeld van toepassing op de energiezelfmoord van de EU. Het in Ohio gevestigde Institute for Energy Economics and Financial Analysis (IEEFA) schatte onlangs dat de VS tegen 2030 tot 80% van de LNG-import van de EU voor zijn rekening zou kunnen nemen. Dat houdt verband met de handelsovereenkomst die afgelopen juli werd aangekondigd en waarin de EU zich verplichtte om tegen 2028 voor maar liefst 750 miljard dollar aan Amerikaanse energieproducten te kopen.

Het verlies van goedkoop Russisch gas en de afhankelijkheid van belachelijk dure LNG uit het Imperium van Chaos betekenen de doodsteek voor industriële ondernemingen in de hele EU. Sluitingen en faillissementen zijn al de norm, vooral in de voormalige industriële grootmacht Duitsland. Noem het de triomf van de de-industrialisatie.

Ondertussen investeren rationele RIC-actoren (Rusland-India-China) in een complexe strategische opbouw.

Cue voor een combinatie van Ruslands slimme tactische betrokkenheid, een belofte die als hefboom wordt gebruikt, met enkele Amerikaanse dollardomeinen; de gestage uitbreiding van de geïnternationaliseerde yuan; India dat ook gebruikmaakt van de betrekkingen met de VS terwijl het de BRICS-betalingssysteemarchitectuur bevordert; en onderling verbonden maritieme veiligheid, zoals in de marineoefeningen van Rusland, China en Iran.

Het ontwerp van de Amerikaanse nationale veiligheidsstrategie met vijf invloedssferen is al aan het wankelen: de VS, Rusland, China (beide aangemerkt als vijanden), India en Japan (een vazalstaat van de VS).

De NSS houdt vol dat “de veiligheid, vrijheid en welvaart van het Amerikaanse volk rechtstreeks verband houden met ons vermogen om handel te drijven en een machtspositie in te nemen in de Indo-Pacific”.

In feite is dit dus een oorlogsdreiging, geen geo-economisch aanbod. Zelfs India ziet dat in. Dit sluit volledig aan bij de dringende imperiale behoefte aan natuurlijke hulpbronnen en controle over strategische gebieden.

De ultieme confrontatie

Het nieuwe grote spel evolueert, maar het belangrijkste strijdtoneel ligt vast: VS-China. Al het andere is hieraan ondergeschikt. Neo-Caligula zal begin april een bezoek brengen aan China. Over de ultieme confrontatie gesproken.

Neo-Caligula zal onder druk proberen een soort grootschalige deal te sluiten om de dominantie van de Amerikaanse dollar veilig te stellen. Een grote mislukking is gegarandeerd, aangezien het Imperium van Chaos nog steeds China wil dwingen terwijl het juist dringend behoefte heeft aan zijn medewerking.

Wat voor Peking echt belangrijk is, is de internationalisering van de yuan en het opbouwen van de ene na de andere door goud gedekte corridor. En zijn financiële slagkracht met discretie gebruiken – of dat nu is door de export van zilver te beperken of door Amerikaanse staatsobligaties te dumpen.

Peking weet maar al te goed dat de stapel Amerikaanse bubbels alleen in stand kan worden gehouden door ijzeren oligarchische controle en eindeloos geld drukken. Er is geen plan B.

We zijn al een nieuwe historische fase ingegaan: alles mag, geen omwegen, zelfs geen poging om iets te rechtvaardigen. Dat geldt bijvoorbeeld voor piraterij door de Amerikanen – en tot op zekere hoogte ook door de Europeanen – op Russische maritieme activa.

Iran weerspiegelt de ultieme confrontatie: ofwel zegeviert het Amerikaans-zionistische imperialisme, ofwel is het de multipolariteit – zoals vertegenwoordigd door het strategische partnerschap tussen Rusland en China en de BRICS.

Het is dan ook geen wonder dat het alomtegenwoordige slagveld met de dag heviger zal worden.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Pepe Escobar: De echte ‘breuk’ in Davos

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: