Anatol Lieven en Mark Episkopos zijn historici met expertise op het gebied van Rusland die werkzaam zijn voor het Quincy Institute for Responsible Statecraft. Ze hebben onlangs een beleidsnota gepubliceerd waarin ze een antwoord proberen te geven op:
Helaas missen de gegeven antwoorden hun doel. Ze zijn niet gebaseerd op de werkelijkheid en geven niet de standpunten van de onderhandelende partijen weer.
De eerste vraag die de beleidsnota probeert te beantwoorden is:
Heeft Rusland concessies gedaan in het onderhandelingsproces?
Het antwoord:
Ja. Rusland heeft aanzienlijke concessies gedaan.
Rusland heeft ermee ingestemd alle bezwaren tegen de toetreding van Oekraïne tot de Europese Unie in te trekken, wat een belangrijke verschuiving betekent ten opzichte van zijn standpunt voor en na de Euromaidan-revolutie van 2014.
Vóór de Euromaidan-staatsgreep bood de EU een associatieovereenkomst aan Oekraïne aan, geen toetreding of lidmaatschap. Dit zou de Oekraïense markten hebben opengesteld voor tariefvrije EU-producten. Tegelijkertijd had Oekraïne een vrijhandelsovereenkomst met het Gemenebest van Onafhankelijke Staten, d.w.z. negen voormalige Sovjetrepublieken, waaronder Rusland. Op dat moment vond ongeveer 60 % van de buitenlandse handel van Oekraïne plaats met Rusland en andere GOS-landen, schrijft Bernhard.
Rusland verzette zich tegen de associatieovereenkomst van de EU met Oekraïne, omdat dit Rusland zou hebben blootgesteld aan EU-producten zonder enige tarief- of douanebarrière. Het verklaarde dat het de open grens met Oekraïne zou moeten sluiten als de overeenkomst met de EU zou worden ondertekend. Als gevolg daarvan moest president Janoekovitsj van Oekraïne de overeenkomst verwerpen:
[Een] decreet van de Oekraïense regering schortte de voorbereidingen voor de ondertekening van de associatieovereenkomst op; in plaats daarvan stelde het de oprichting voor van een driepartijenhandelscommissie tussen Oekraïne, de Europese Unie en Rusland die handelsgeschillen tussen de partijen zou oplossen. Premier Mykola Azarov vaardigde het decreet uit om “de nationale veiligheid van Oekraïne te waarborgen” en rekening houdend met de mogelijke gevolgen voor de handel met Rusland (en andere GOS-landen) indien de overeenkomst tijdens de top in Vilnius op 28-29 november zou worden ondertekend. Volgens de Oekraïense vicepremier Yuriy Boyko zal Oekraïne de voorbereiding van de overeenkomst hervatten “wanneer de daling van de industriële productie en onze betrekkingen met de GOS-landen worden gecompenseerd door de Europese markt, anders zal de economie van ons land ernstige schade oplopen”.
Nadat de Oekraïense regering de associatieovereenkomst had opgeschort, activeerden de VS en de EU hun proxy-troepen om de Maidan-coup te lanceren en vervolgens de handelsovereenkomst op te leggen. De gewelddadige staatsgreep was succesvol. Rusland sloot zijn open grens met Oekraïne, de Oekraïense economie, met name de zware industrie, leed enorm, maar de associatieovereenkomst werd ondertekend.
Rusland heeft dus geen “grote verschuiving gemaakt ten opzichte van zijn standpunt voor en na de Euromaidan-revolutie van 2014”.
De omstandigheden waarop het standpunt was gebaseerd, zijn veranderd. Rusland heeft zich hieraan aangepast. Een lidmaatschap van Oekraïne van de EU is overigens nog steeds niet aan de orde. Het zal na de oorlog nog tien jaar of langer duren voordat Oekraïne ook maar enigszins in aanmerking komt.
Lieven en Episkopos vervolgen:
- [Rusland] heeft het principe aanvaard dat Oekraïne recht heeft op een robuuste binnenlandse militaire afschrikking na de oorlog. Dit houdt in dat er zeer weinig kwalitatieve beperkingen gelden voor de soorten wapens die Oekraïne mag bezitten en dat het land een veel groter staand leger in vredestijd mag hebben dan Rusland tijdens de vredesbesprekingen in Istanboel in 2022 eiste. Concreet eiste Rusland in 2022 dat het Oekraïense leger beperkt zou blijven tot 85.000 manschappen, terwijl de huidige voorstellen Oekraïne toestaan om in vredestijd een leger van minstens 600.000 en maximaal 800.000 manschappen te handhaven, wat veruit het grootste leger van Europa zou zijn.
De ‘huidige voorstellen’ in kwestie zijn die welke tussen de VS en Oekraïne zijn besproken. Rusland is hier helemaal niet bij betrokken en heeft ook niet ingestemd met de punten die daarin worden genoemd.
Rusland heeft nergens ingestemd met een troepenlimiet van 600.000 of 800.000 voor Oekraïne. Een limiet die overigens hoger is dan het huidige aantal actieve soldaten in de strijdkrachten van Oekraïne en die noch financieel, noch demografisch houdbaar is.
- Tijdens de top in Alaska in augustus 2025 kwam de Russische president Vladimir Poetin met president Trump overeen dat Oekraïne recht heeft op substantiële, bindende veiligheidsgaranties van westerse staten, waarvan de reikwijdte en inhoud momenteel worden onderhandeld.
Die bewering is onjuist. De link verwijst naar het transcript van de persconferentie die op 16 augustus 2025 na de top in Alaska tussen president Poetin en president Trump werd gehouden. In die verklaring maakte Poetin geen melding van enige ‘garanties’. Hij stelde de veiligheid van Oekraïne ondergeschikt aan een nieuw veiligheidsevenwicht in Europa:
Wij zijn ervan overtuigd dat, wil de oplossing van het conflict in Oekraïne duurzaam en blijvend zijn, alle oorzaken van de crisis, die herhaaldelijk zijn uitgelegd, moeten worden weggenomen; er moet rekening worden gehouden met alle legitieme zorgen van Rusland en er moet een eerlijk veiligheidsevenwicht worden hersteld in Europa en de rest van de wereld.
Ik ben het eens met president Trump. Hij zei vandaag dat de veiligheid van Oekraïne met alle middelen moet worden gewaarborgd. Uiteraard zijn wij bereid hieraan te werken.
De veiligheid van Oekraïne kan alleen worden gewaarborgd na de totstandkoming van een Europees veiligheids evenwicht dat Rusland tevredenstelt.
- Moskou heeft zijn territoriale eisen voor september 2022 teruggeschroefd door zich bereid te tonen het front in Zaporizja en Cherson voor onbepaalde tijd te bevriezen en af te zien van zijn oorspronkelijke doel om deze regio’s te veroveren.
Gezamenlijk zouden deze Russische concessies de oprichting mogelijk maken van een veilige, soevereine, westers georiënteerde Oekraïense staat op ongeveer 80 procent van zijn grondgebied van vóór 2014.
Ik volg nauwgezet de officiële Russische verklaringen over het grondgebied in kwestie. Nergens heeft Rusland of een van zijn functionarissen gezegd dat het zijn territoriale eisen heeft “afgezwakt”. De gebieden in kwestie maken in hun volledige omvang deel uit van de Russische Federatie.
Lieven en Episkopos stellen en beantwoorden verdere vragen:
Heeft Oekraïne concessies gedaan in het onderhandelingsproces?
…
Wat zijn de belangrijkste punten van onenigheid?
…
Moet het mogelijk zijn om deze kwesties op te lossen en tot een akkoord te komen?
…
… enzovoort.
Op alle punten die volgen zijn de antwoorden van Lieven en Episkopos gebaseerd op ongefundeerd wensdenken.
In tegenstelling tot hun fantasieën:
- Er komt geen gedemilitariseerd deel van Donbas. Heel Donbas zal deel uitmaken van Rusland.
- De kerncentrale van Zaporizja staat en blijft volledig onder Russische controle.
- Het enige land dat Oekraïne echte veiligheidsgaranties kan geven, is Rusland. Zij eisen dat Oekraïne gefinlandiseerd wordt.
Ik vraag me af wat het Quincy Institute met dit beleidsdocument wil bereiken.
Het wekt bij degenen die niet op de hoogte zijn van de details de indruk dat een vredesakkoord tussen Rusland en Oekraïne slechts nog een klein compromis nodig heeft om te worden afgerond en ondertekend.
Dat is ver verwijderd van de werkelijkheid. Er bestaan nog steeds fundamentele meningsverschillen tussen Oekraïne en Rusland. In het flim-flam theater van de vredesbesprekingen tussen de VS, Oekraïne en Europa zijn de kernpunten van de Russische eisen nog niet aan de orde gekomen.
Momenteel weigert Oekraïne zelfs (in het Russisch) om te onderhandelen over een vredesakkoord met Rusland of dit te ondertekenen. Het wil twee bilaterale verdragen, maar geen verdrag tussen zichzelf en de Russische Federatie:
De Oekraïense minister van Buitenlandse Zaken Andriy Sibiga zei dat de totstandkoming van een vreedzame regeling twee afzonderlijke documenten omvat: Oekraïne zal een 20-puntenovereenkomst met de Verenigde Staten (VS) ondertekenen en de Verenigde Staten zullen een afzonderlijk document met Rusland ondertekenen.
Hij zei dit in een interview met Evropeyskaya Pravda.
Sibiga benadrukte dat het 20-puntenplan, dat nu centraal staat in het vredesproces, een bilateraal document is van Kiev en Washington.
Volgens hem zou het document met Rusland volgens dezelfde logica door de Verenigde Staten moeten worden ondertekend.
“Als we het uitsluitend over dit 20-puntenkader hebben, is het nog steeds een bilateraal document dat door de Verenigde Staten en Oekraïne zal worden ondertekend. Welnu, met Rusland zouden de Verenigde Staten het moeten ondertekenen. Op dit moment wordt een dergelijk ontwerp besproken, maar de onderhandelingen zijn nog gaande, dit is een proces”, zei hij.
De regering van Oekraïne wil ook een specifieke volgorde van die bilaterale verdragen. Zij eist een verdrag met de VS over veiligheidsgaranties voordat zij instemt met territoriale “concessies”. Dit terwijl de VS druk uitoefenen op Oekraïne om eerst concessies te doen en pas daarna de zwakke garanties te krijgen die de VS bereid is te bieden:
De regering-Trump heeft Oekraïne laten weten dat de veiligheidsgaranties van de VS afhankelijk zijn van de voorwaarde dat Kiev eerst instemt met een vredesakkoord dat waarschijnlijk inhoudt dat de Donbas-regio aan Rusland wordt afgestaan, aldus acht personen die bekend zijn met de besprekingen.
…
Volodymyr Zelenskyy, de president van Oekraïne, had gehoopt nog deze maand documenten te ondertekenen over veiligheidsgaranties en een naoorlogs “welvaartsplan” met de VS, waardoor Kiev invloed zou krijgen in toekomstige besprekingen met Moskou.
Maar Washington geeft nu aan dat de veiligheidsverplichtingen van de VS afhankelijk zijn van het bereiken van een akkoord met Rusland. Oekraïense en Europese functionarissen beschreven het standpunt van de VS als een poging om Kiev onder druk te zetten om pijnlijke territoriale concessies te doen die Moskou in elk akkoord eist.
Als zelfs de VS en Oekraïne zo fundamenteel van mening verschillen over basiszaken, hoe kan men dan verwachten dat er op korte termijn een onderhandeld vredesakkoord tussen Rusland en Oekraïne zal komen?
Dat kunnen we niet.
Deze oorlog zal, zoals realist John Mearsheimer al enige tijd beweert, op het slagveld worden beslist en uiteindelijk eindigen met de capitulatie van Oekraïne:
Wat betreft het uitwerken van een soort vredesakkoord, Trump kan dat niet. En de reden dat Trump dat niet kan, is omdat de Oekraïners en de Europeanen aan de ene kant en de Russen aan de andere kant mijlenver uit elkaar liggen. Er is hier geen basis voor een compromis. En Trump kan geen basis voor een compromis creëren. Bovendien kan hij de Russen niet dwingen om in te stemmen met de voorwaarden van Oekraïne, en kan hij de Oekraïners en Europeanen aan de andere kant niet dwingen om in te stemmen met de voorwaarden van Rusland.
Dit zal dus op het slagveld worden beslecht. Wat Trump wil doen, is zich terugtrekken en de verantwoordelijkheid voor deze oorlog voornamelijk aan de Europeanen en de Oekraïners overdragen. Laat ze maar zien wat er op het slagveld gebeurt, dan kunnen ze wel een regeling met Poetin uitwerken. Dat is de richting die we opgaan.
Het beleidsdocument van het Quincy Institute probeert een antwoord te geven op vragen over een vermeend vredesakkoord dat simpelweg niet op tafel ligt, omdat geen van beide partijen in het conflict hiermee akkoord gaat. Het document verdraait de feiten om de indruk te wekken dat vrede bijna binnen handbereik is.
Het verdoezelt de werkelijke meningsverschillen die nog moeten worden blootgelegd en aangepakt om het conflict definitief te beëindigen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Hoe durft die vreselijke vent op de foto na 2 miljoen doden nog te lachen ?
Walgelijke kwal.
*S. : Ja, met je eens.
Die Zel. is illegaal “pres”, en heeft zeer grote aantallen “Oekrainse” jongeren opgeofferd.
En helaas is hij, als lid van “het uitverkoren volk”,
heel uitgekookt; en dient hij een andere agenda : ‘Groot Israel’.
‘k Blijf het herhalen : de regio “de Oekraïne” is historisch [ overwegend ] Russisch :
en : etnisch, godsdienstig, cultureel. I.i.g. sinds de laatste 3 eeuwen.
op dit eeuwige Slagveld wordt de uitslag geschreven en nergens anders..
Stelde vragen aan ai, waarop ai aangaf dat bij een bevolkingpeiling in 2001, 29,6; procent van de Oekraïne, Russisch als moedertaal te hebben.
dat was voor de afsplitsing van de Krim
Hongaars nog geen half procent, Polen nog geen half procent, Roemeens Moldavische iets van 1 procent.
dan zou je kunnen zeggen dat tweederde van de Oekraïne als ‘ Oekraïns’ kan worden beschouwd.
Ik ga ervanuit dat het Russische deel officieel Russisch zal zijn.
Volkenbond en Verenigde Naties: zelfbeschikkingsrecht der volkeren, laat de bevolking ter plaatse kiezen waar ze bij willen horen.
Ik vrees dat deze oorlog nooit gaat stoppen. De Belangen zijn niet verzoenbaar. Misschien na een atoombon kan er repeat worden. Tristig on in zulke wereld te leven