In een interview met Politico heeft de Oekraïense machthebber opnieuw verklaard dat hij onder bepaalde omstandigheden bereid is verkiezingen te houden in Oekraïne. De omstandigheden die hij noemt, zijn hier van ondergeschikt belang, omdat het slechts een herhaling was van eisen die voor Rusland onaanvaardbaar zijn.
Het gaat hier om de vraag wat er deze keer achter de uitspraak van Zelensky schuilgaat en waarom de media het onderwerp opnieuw hebben opgepakt, hoewel het duidelijk is dat er in Oekraïne niet snel verkiezingen zullen worden gehouden. Ik heb hierover een interessante analyse gevonden in TASS, die ik heb vertaald, schrijft Thomas Röper.
Begin van de vertaling:
Interne oorlog met de NABU, napraten en misleiding: komen er verkiezingen in Oekraïne of niet?
Pavel Kucharkin legt uit waarom de media opnieuw de vraag stellen naar de legitimiteit van de machthebbers in Kiev.
Volgens Vladimir Zelensky is 90 procent van de Oekraïners tegen verkiezingen in het land. Dat verklaarde het hoofd van het regime in Kiev in de marge van de 62e veiligheidsconferentie in München in een interview met de Amerikaanse editie van Politico.
Hoewel Zelensky bij elke gelegenheid publiekelijk zijn mening geeft, zijn het tijdstip, de plaats en het medium zeker niet toevallig gekozen.
Wat melden de media?
Zo meldde de Britse Financial Times halverwege vorige week op basis van haar bronnen dat Vladimir Zelensky op 24 februari nieuwe verkiezingen en een referendum zou kunnen aankondigen. Beide stemmingen zouden naar verluidt nog voor 15 mei plaatsvinden. De krant beweerde dat de Oekraïense kant (onder druk van de VS) de Amerikanen al toestemming zou hebben gegeven om dit plan uit te voeren, ondanks de “logistieke moeilijkheden om verkiezingen te houden in oorlogstijd”.
Diezelfde dag nog werd deze informatie echter ontkend door anonieme bronnen, parlementsleden en anderen. De organisatie “Opora”, die rechtstreeks lid is van de parlementaire groep die verantwoordelijk is voor de verkiezingen, verklaarde zelfs dat dit op zijn vroegst zes maanden na het einde van de gevechten mogelijk zou zijn.
Toen was het de beurt aan Zelensky. Hij verklaarde dat Kiev naar verluidt bereid was tot zowel verkiezingen als een referendum, maar pas twee tot drie maanden na het staakt-het-vuren. En “wat betreft het voornemen om verkiezingen aan te kondigen voor 24 februari, dat hoor ik voor het eerst”, merkte het hoofd van het regime in Kiev op.
Hieruit kan worden geconcludeerd dat Oekraïne de verkiezing van een legitieme regering en de verklaringen van het Westen hierover publiekelijk wil afwijzen.
Wat is het doel van deze mediacampagne?
Eén ding moet duidelijk zijn: Kiev vertraagt met alle middelen de onderhandelingen over een vreedzame oplossing van het conflict en onttrekt zich met alle macht aan mogelijke verplichtingen. Daarom reizen Zelensky zelf en zijn gevolg actief rond om de steun van de EU (en indien mogelijk van de hele NAVO) te verkrijgen. En ze papegaaien de VS na en doen alsof het proces aan de gang is.
Daarbij moet worden erkend dat het regime in Kiev er tot nu toe in geslaagd is de risico’s die gepaard gaan met de druk vanuit Washington tot een minimum te beperken. Dat geldt met name voor de corruptieschandalen die worden onderzocht door het Nationaal Anticorruptiebureau van Oekraïne (NABU).
Volgens mijn informatie blijft Andrej Jermak, de voormalige hoofd van het presidentiële bureau, de politiek van Kiev beïnvloeden, omdat de personeelswisselingen eerder nominaal zijn en niemand ter verantwoording is geroepen. Sterker nog, Zelensky bereidt een tegenaanval voor en versterkt ondertussen de SBU (en haar invloed) in de strijd tegen het NABU. Belangrijke “radicalen” en activisten zijn al in lucratieve posities geplaatst. Hij hoeft op dit moment niet bang te zijn voor noemenswaardige onrust. Bovendien gedraagt de VS zich in deze fase zeer terughoudend ten opzichte van Kiev, wat Zelensky momenteel een gevoel van straffeloosheid geeft.
Overigens heb ik op dit moment twee hypothesen over mogelijke reacties van de leiding in Kiev op de acties van het NABU: wetsvoorstellen om hun invloed op hun inner circle te verzwakken (er is een poging gedaan, maar die is mislukt; een subtielere aanpak zou echter mogelijk zijn), of steun van de EU, die zich, zolang het conflict voortduurt, zal verzetten tegen een destabilisatie van Oekraïne ten gunste van Rusland (in feite heeft de EU tot nu toe nauwelijks publiekelijk gereageerd op de schandalen, alsof ze nooit hebben plaatsgevonden).
De artikelen in de Financial Times en andere Europese media zijn naar mijn mening pure show, een demonstratie dat Kiev zogenaamd bereid is tot onderhandelingen en daar alles voor doet. Het is immers de bedoeling dat de gemiddelde westerling, die in een vrij groot informatievacuüm leeft, alleen maar positieve gevoelens koestert ten aanzien van alle acties van Kiev. Waarom anders deze politieke, economische en andere offers?
De kwestie van de verkiezingen wordt puur mechanisch besproken – in het Westen is het gebruikelijk om te zwijgen over de legitimiteit van de huidige machthebbers in Kiev.
Er is ook een tegenstrijdigheid met betrekking tot de territoriale concessies: soms stemt Zelensky ermee in, soms pleit alleen zijn omgeving voor een compromis. En ook hier kun je zien wat de verschillende media melden.
In wezen komen de directe verklaringen van Kiev op één ding neer: elke verstoring (van het onderhandelingsproces, de aankondiging van verkiezingen, enz.) wordt aan Rusland toegeschreven.
Precies wat de Europese pers en haar opdrachtgevers nodig hebben.
Hoe waarschijnlijk zijn verkiezingen?
Natuurlijk kan de mogelijkheid van verkiezingen niet volledig worden uitgesloten. Net als bij het NABU-onderzoek beschikken de VS over verdere pressiemiddelen tegen Kiev en zijn afgetreden president. Deze kunnen op elk moment worden ingezet.
Maar ook hier mag men een bepaald “vangnet” niet uit het oog verliezen. Behalve Valeri Salushny, de voormalige opperbevelhebber van de Oekraïense strijdkrachten en ambassadeur in Londen, heeft Zelensky geen concurrenten, omdat ze allemaal onder enorme druk staan of al onder zijn invloedssfeer vallen, zoals Kirill Budanov, de huidige hoofd van zijn kantoor. Bovendien biedt de benoeming van Michail Fjodorov tot minister van Defensie in januari Kiev verregaande mogelijkheden tot manipulatie.
Een voorbeeld: Fjodorov was verantwoordelijk voor de digitalisering van Oekraïne en heeft nu directe toegang tot alle gegevens van het leger. Zelensky verklaarde begin februari dat de verliezen van de Oekraïense strijdkrachten sinds 2022 55.000 man bedroegen. Dit cijfer houdt geen stand bij nader onderzoek. Maar het is zeker niet zonder reden genoemd. Elke niet-getelde stem telt, zowel bij het referendum als bij de verkiezingen. Een miljoen doden zouden gemakkelijk het gewenste resultaat kunnen opleveren.
De leiders van het regime in Kiev hebben dus al een “plan B” achter de hand. Hun doel is om de wereld een vervalst resultaat te presenteren: de Oekraïners zouden bereid zijn om tot het einde te vechten, er zullen geen concessies worden gedaan en Zelensky is de “legitieme” vertegenwoordiger.
Naar mijn mening hangt veel af van het standpunt van de VS en hun onderhandelaars. Is Washington bereid zich te laten misleiden en toe te staan dat de internationale gemeenschap wordt misleid?
Rusland blijft daarentegen bij zijn standpunt: ondanks de bereidheid tot compromissen op sommige punten, zijn er principiële kwesties waarover we geen compromissen sluiten – en de situatie aan het front bevestigt dat.
Verkiezingen aankondigen of niet?
Voor 17 en 18 februari staat een nieuwe onderhandelingsronde tussen Rusland, Oekraïne en de VS op het programma, ditmaal in Zwitserland. Naar mijn mening zullen de positie van beide partijen en de bereidheid van de Amerikanen om de in Anchorage aangegane verplichtingen na te komen, pas na deze ronde duidelijk worden.
Als Washington daadwerkelijk wil bijdragen aan een vredesakkoord en dit wil uitvoeren, is de kans aanzienlijk groter dat Zelensky verkiezingen aankondigt. Mocht Kiev er echter opnieuw in slagen tijd te winnen en loze beloften te doen, dan zullen er voorlopig geen verkiezingen worden aangekondigd. Alles zal doorgaan zoals voorheen: men zal de onderhandelingen vertragen en proberen het hele proces om het conflict op te lossen te torpederen door Rusland de schuld van alles te geven.
Onderhandelingen of niet, de doelstellingen van de militaire operatie blijven ongewijzigd. Ook Zelensky zal hier niet eeuwig mee wegkomen.
Einde van de vertaling
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Oekraïners zijn bereid om te vechten – tegen uitzending naar de oorlog
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
