Het Amerikaanse volk zal nooit duidelijkheid krijgen over de Epstein-dossiers

Door heel de Verenigde Staten eisen Democraten en Republikeinen dat hun leiders openheid van zaken geven over de Epstein-dossiers en dat de waarheid eindelijk aan het licht komt. Wat ze in plaats daarvan krijgen, is een grootschalige censuurcampagne.

Sinds 1998, met het Bill Clinton en Monica Lewinsky showproces, is het Amerikaanse publiek niet meer zo verontwaardigd geweest over een seksschandaal als dat van de in ongenade gevallen financier Jeffrey Epstein, die jarenlang persoonlijk leiding gaf aan deze praktijken. Dit is een unieke kans om niet slechts één of twee machtige ‘onaantastbaren’ naar de gevangenis te sturen voor de ergst denkbare misdaad – seksueel misbruik van een minderjarige – maar vele tientallen, mogelijk honderden, schrijft Robert Bridge.

Met andere woorden, een enorm netwerk van internationale macht, rijkdom en systematisch misbruik.

Toch zijn we vandaag de dag nog steeds niet dichter bij de waarheid over de identiteit van de zieke daders. Op grond van de tweeledige Epstein Files Transparency Act was het ministerie van Justitie verplicht om al zijn onderzoeksmateriaal over de heer Epstein uiterlijk op 19 december vrij te geven, hoewel het bepaalde stukken mocht redigeren en achterhouden om “de slachtoffers te beschermen”, wat natuurlijk begrijpelijk is. Het hield ook materiaal achter dat “een federaal onderzoek in gevaar zou brengen”. Of er daadwerkelijk ook maar één verdachte voor de rechter zal komen, is op dit moment onbekend, maar het ministerie van Justitie maakte volledig gebruik van die maas in de wet, aangezien 680 pagina’s van de vrijgegeven stukken volledig werden geredigeerd, waardoor de vrijgave praktisch overbodig en zinloos werd.

Hadden wij, het volk, weer eens te hoge verwachtingen van de regering? Dat is zeer waarschijnlijk, maar gezien het feit dat we het hier hebben over kindermisbruik, zou zelfs één geredigeerde pagina al verdacht zijn geweest; honderden pagina’s die volledig zijn zwartgemaakt, zijn volstrekt onaanvaardbaar. Een onderzoek zou immers niet worden belemmerd door de bekendmaking van de identiteit van personen die seksuele relaties hebben gehad met minderjarige meisjes. Het Amerikaanse volk verdient beter dan dit. Het Amerikaanse volk verdient de namen van de pedofielen die vandaag de dag vrij rondlopen.

In het begin was president Donald Trump van mening dat een dergelijke missie de moeite waard was. Tijdens de verkiezingscampagne van 2024 beloofde hij dat hij “geen probleem” zou hebben met het vrijgeven van meer dossiers over Jeffrey Epstein als hij verkozen zou worden. Hij zei zelfs dat hij de “klantenlijst” van de overleden zedendelinquent openbaar zou maken, met daarop de namen van de elite-pedofielen die een bezoek brachten aan zijn beruchte Little Saint James Island in het Caribisch gebied. Het is niet moeilijk voor te stellen dat deze uitspraak in het hele land voor nervositeit zorgde, en het zou heel goed de oorzaak kunnen zijn van het ‘Trump Derangement Syndrome’ dat zoveel invloedrijke mensen in de wereld in zijn greep heeft. Het leek erop dat de MAGA-beweging een verwrongen deel van het establishment op zijn kop zou zetten.

Eenmaal in functie twijfelde Trump, die tijdens de hele saga zijn onschuld heeft volgehouden, echter over wat hij met de dossiers moest doen. Hij is van het standpunt dat hij de vrijgave van de documenten zou verwelkomen, overgestapt naar het bestempelen van het hele schandaal als een “Democratische hoax.” Wat betreft de klantenlijst van Epstein, verklaarde zijn minister van Justitie Pam Bondi openbaar dat zij deze in haar bezit had, maar ontkende later het bestaan van een klantenlijst. Dit heeft ertoe geleid dat zowel Democraten als Republikeinen zich afvragen wat Trump verborgen houdt, als er al iets is.

Wat we weten is dat Trump sinds eind jaren tachtig goed bevriend was met Epstein, maar in 2004, vier jaar voordat Epstein schuldig pleitte aan het uitlokken van prostitutie door een minderjarige, het contact met de pedofiel verbrak. Hier wordt het verhaal nog spannender, omdat een aantal zeer invloedrijke mannen, waaronder Bill Gates, Larry Summers en Andrew Mountbatten-Windsor (voorheen prins Andrew), hun vriendschap met Epstein voortzetten, zelfs nadat hij publiekelijk was ontmaskerd als kindermisbruiker.

Een politieke figuur die prominent aanwezig was in de laatste vrijgegeven dossiers was – ja, je raadt het al – Bill Clinton, die ook beweert dat hij in 2005 de banden met Epstein heeft verbroken, jaren voordat er aanklachten wegens kindermisbruik tegen laatstgenoemde werden ingediend. Hier is de politieke strijd tussen de Democraten en Republikeinen geëxplodeerd en zal naar verwachting in de loop van de tijd alleen maar erger worden. Clintons woordvoerder Angel Ureña heeft het Witte Huis ervan beschuldigd de voormalige Democratische president als zondebok te gebruiken.

“Het Witte Huis heeft deze dossiers niet maandenlang verborgen gehouden om ze vervolgens op vrijdag laat te dumpen om Bill Clinton te beschermen”, zei de woordvoerder in een verklaring op X.

“Dit gaat over zichzelf beschermen tegen wat er daarna komt, of tegen wat ze voor altijd zullen proberen te verbergen. Ze kunnen dus zoveel korrelige foto’s van meer dan twintig jaar oud vrijgeven als ze willen, maar dit gaat niet over Bill Clinton. Dat is nooit zo geweest en dat zal ook nooit zo zijn”, voegde de verklaring toe.

Hoewel de Democraten en Republikeinen aanvankelijk samenwerkten om de dossiers vrij te geven, was het onvermijdelijk dat ‘politics as usual’ roet in het eten zou gooien. Het is zelfs een waar spektakel om te zien hoe machtige, invloedrijke mannen alles doen wat mogelijk is – behalve moord – om hun schuld in Epsteins uitgebreide pedofielennetwerk te verbergen. Eigenlijk, schrap dat moordgedeelte maar. Ongeacht wat de FBI ons wil doen geloven, is het simpelweg onmogelijk dat Jeffrey Epstein zelfmoord heeft gepleegd in zijn gevangeniscel, die niet speciaal was uitgerust met handige haken in het plafond om jezelf aan op te hangen. Gevangeniscellen zijn speciaal gebouwd om zelfmoord te voorkomen.

Maar ik dwaal af.

Het zou mooi zijn om te denken dat er een soort politieke prijs betaald moet worden voor deze misdaden tegen de meest kwetsbare groep in de samenleving, en dat zou heel goed kunnen gebeuren bij de tussentijdse verkiezingen van 2026. Hoewel we kunnen verwachten dat er geen doorslaggevend bewijs, geen schokkende onthullingen en geen arrestaties bij het krieken van de dag voor de kindermisbruikers zullen zijn, zou er wel eens een politieke terugslag kunnen komen tegen Trump en de Republikeinse Partij omdat ze het land in het ongewisse hebben gelaten over de heer Epstein en zijn enorme kast vol skeletten. Een groot deel van die terugslag zou kunnen komen van binnen MAGA zelf, dat zulke hoge verwachtingen had van Trump om hard op te treden tegen seksuele roofdieren.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Nieuwe wending in de Epstein-zaak: Virginia Giuffre zou een bedriegster zijn

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: