De lont van de geschiedenis is aangestoken

Eerder deze maand schreef een Britse academicus genaamd Michael Rainsborough een verhelderend essay over de afglijding van het Verenigd Koninkrijk naar een burgeroorlog. Rainsborough, ooit hoofd van de afdeling Oorlogsstudies aan King’s College London, werd ontslagen wegens het plegen van een reeks “gedachtemisdrijven”. Zijn laatste overtreding kwam in de vorm van een essay dat hij samen met een collega schreef, getiteld “The British Road to Dirty War”, waarin hij en zijn voormalige collega David Betz een diagram maakten van “de uitholling van de Britse democratische instellingen” en de gevaarlijke heerschappij van een permanente regerende klasse vol autoritaire elites.

Rainsborough, die nu in Australië werkt, komt terug op dit onderwerp met extra wijsheid die alleen tijd en afstand kunnen bieden. Zijn oordeel is even scherp als ontnuchterend: de Britse instellingen zijn onherstelbaar beschadigd. Het land stevent af op een langdurige balkanisering. Een ‘vuile oorlog’, vergelijkbaar met die welke vijftig jaar geleden Latijns-Amerika in zijn greep hield, kan een tijdperk van moorden, gijzelingen, verdwijningen, industriële sabotage, censuur en algemene onderdrukking inluiden. Hoewel hij erkent dat de vraag hoe erg de situatie in Groot-Brittannië zal worden nog steeds open is, ziet hij geen omstandigheden die het komende leed volledig kunnen afwenden, schrijft J.B. Shurk.

Rainsborough beschrijft een reeks opzettelijke acties van de heersende elite om de democratische verantwoordingsplicht te verminderen en permanente controle te behouden. In plaats van de democratische wil van het volk na het Brexit-referendum in 2016 te erkennen, reageerde de heersende klasse met een “verstoorde mix van ontkenning en minachting voor het electoraat”. Maar zelfs vóór de Brexit-stemming waren linkse globalisten bezig met een grote “demografische transformatie” die bedoeld was “om de rechtervleugel met diversiteit om de oren te slaan”. Tegenwoordig opereert de hele Britse regering “vanuit een postnationalistisch perspectief, waarin het idee van nationaliteit als onderhandelbaar, zelfs vreemd, wordt beschouwd door de politieke klasse”.

Wat de zaak nog erger maakt, is dat het Britse establishment volledig is overgestapt op globalisme door zijn “soevereiniteit uit te besteden aan supranationale instanties” die “de binnenlandse consensus verwateren en vaak terzijde schuiven”. Bijgevolg drijven institutionele elites Groot-Brittannië naar ‘“zelfvernietiging” door “vast te houden aan een incontinent immigratiesysteem en een bijna devotionele gehechtheid aan internationale en mensenrechtenwetten die hun eigen burgers benadelen”.

Rainsborough beschuldigt de Britse autoriteiten ervan oude instrumenten voor imperiaal bestuur te hergebruiken als instrumenten voor “verdeel en heers” om de binnenlandse samenleving te manipuleren. “Het doel” is “te heersen door verdeeldheid: de samenleving op te splitsen in gemeenschappen, loyale in-groepen te belonen en de meerderheid te discrimineren door middel van een tweeledig systeem van justitie, politie en sociaal beleid”. Hij noemt de agenten van deze doelbewuste verdeeldheid de “nieuwe imperialisten”.

De “nieuwe imperialisten” hebben zelfingenomen titels – “diversiteitscoördinatoren, antiracismeactivisten, curriculumdekolonisatoren, klimaatactivisten” – maar hun missie is identiek aan die van de agenten die ooit de Britse Oost-Indische Compagnie hielpen een groot deel van de wereld te veroveren: “de samenleving beheren door middel van verdeeldheid”. Na iedereen te hebben gecategoriseerd op basis van ras, kaste en geloof, “verheffen” de “woke” imperialisten van vandaag de bevoorrechte minderheden en “degraderen” ze de meerderheid tot ‘tweederangsburgers’. Net zoals hun voorgangers zich moreel superieur voelden ten opzichte van de inheemse bevolking toen ze India veroverden, worden de linkse globalisten van vandaag “gedreven door morele zekerheid en de overtuiging dat ze het recht hebben om te heersen”.

Het natuurlijke gevolg van deze kunstmatige verdeeldheid zijn de huidige protesten tegen de nationale vlag in het Verenigd Koninkrijk. Terwijl de overheid het zwaaien met Oekraïense, islamitische en ‘gay pride’-vlaggen enthousiast ondersteunt, is zij uiterst boos op Britse burgers die trots het Engelse kruis van St. George voeren. “De meerderheid van de bevolking, die al genegeerd wordt bij kwesties als immigratie, krijgt te horen dat haar eigen symbolen van verbondenheid verborgen moeten blijven, terwijl de emblemen van anderen bevoorrecht en geprezen worden.” In feite heeft de Britse heersende elite het Britse “volk het recht ontzegd om zichzelf te herkennen”.

Wat vooral opmerkelijk is aan de analyse van Rainsborough, is dat deze ook van toepassing is op andere landen in het Westen. Een Amerikaanse, Canadese, Australische, Duitse of Nederlandse burger die zijn punt voor punt uiteengezette redenen leest waarom het Verenigd Koninkrijk op een burgeroorlog afstevent, zou logischerwijs concluderen dat een burgeroorlog ook dichterbij komt. Is er enig overheidsbeleid dat de Britse establishment heeft geïmplementeerd om burgers te “verdelen en te heersen” dat de establishments van andere westerse landen niet ook hebben geïmplementeerd? Steun voor massale illegale immigratie, het demoniseren van patriottisme als “fascisme”, het strafbaar stellen van zogenaamde “haatzaaiende uitlatingen”, wijdverbreide censuur en de systematische vervolging van individuen en groepen die afwijken van de officiële “narratieven” van de regering – deze kenmerken van oprukkend totalitarisme floreren in het hele Westen.

Delen van Frankrijk staan momenteel in brand. Nadat de regering van Emmanuel Macron vorige week ten val kwam, braken er in het hele land rellen uit. Franse burgers uit het hele politieke spectrum, die genoeg hebben van de koers van hun land onder Macron, hebben zich tijdelijk verenigd in een “Block Everything”-beweging die belangrijke snelwegen heeft afgesloten en de nachtelijke hemel heeft veranderd in een middeleeuwse mengeling van gloeiende sintels en rook. Er is gemeld dat de ineffectieve Franse president zo wanhopig is om de groeiende opstand te onderdrukken dat hij overweegt social mediaplatforms te sluiten.

Macron zou de despotische neiging om openbare communicatie op te schorten kunnen weerstaan na getuige te zijn geweest van de gebeurtenissen in Nepal. De Zuid-Aziatische republiek staat momenteel ook in brand na meer dan een week van totale chaos. Nadat grote publieke protesten tegen corruptie bij de overheid niet onder controle konden worden gehouden, nam het Nepalese establishment het noodlottige besluit om alle social mediaplatforms te blokkeren. Boze burgers reageerden onmiddellijk door het parlement in brand te steken, politici uit hun huizen te slepen en ambtenaren dood te slaan. De regering probeerde het roer om te gooien en toegang tot social media toe te staan, maar demonstranten blijven zich richten op iedereen die als ‘elite’ kan worden beschouwd.

De Franse president Macron is zich er terdege van bewust dat het bloedbad in Nepal binnenkort ook in Frankrijk zou kunnen plaatsvinden als hij besluit social-mediasites te sluiten. Linkse globalisten hebben al een soortgelijke grens overschreden in Canada, toen de regering van voormalig premier Justin Trudeau de bankrekeningen in beslag nam van demonstranten van de “Freedom Convoy” die zich verzetten tegen COVID-maatregelen en “vaccinatieverplichtingen”. Trudeau’s acties toonden aan hoe bereid westerse regeringen zijn om afwijkende meningen te bestraffen door privé-eigendommen in beslag te nemen. Mocht Macron het roekeloze voorbeeld van Canada en Nepal volgen door bankrekeningen in beslag te nemen en openbare communicatie te onderdrukken, dan zullen Franse burgers ongetwijfeld nog heftiger reageren.

Misschien is dat de reden waarom een van de hoogste wetshandhavers van het Verenigd Koninkrijk, Sir Andy Cooke, wanhopig probeert een einde te maken aan de criminalisering van “beledigende” uitlatingen op social media. Cooke stelt dat de Britse autoriteiten “mensen moeten toestaan openlijk te spreken zonder dat ze bang hoeven te zijn dat hun mening hen in conflict brengt met de wet” en wil dat de politie ophoudt met het optreden als “waakhond” van de vrijheid van meningsuiting. Na jarenlang Britse burgers in de gevangenis te hebben gegooid omdat ze hun mening hadden geuit, suggereert deze ommezwaai in het overheidsbeleid dat de autoriteiten nu spijt hebben van het aanwakkeren van een beweging voor vrije meningsuiting die het Verenigd Koninkrijk overspoelt.

In reactie op de moord op Charlie Kirk in de Verenigde Staten schreef premier Keir Starmer: “We moeten allemaal vrij zijn om openlijk en vrij te debatteren zonder angst – er kan geen rechtvaardiging zijn voor politiek geweld.” Na jarenlang mensen gevangen te hebben gezet vanwege hun uitlatingen en regelmatig social media-accounts te hebben gecensureerd, heeft Starmer met zijn hypocrisie een kettingreactie van nationale woede in het Verenigd Koninkrijk veroorzaakt. Zaterdag gingen meer dan een miljoen burgers de straat op in Londen om hun steun te betuigen aan de vrijheid van meningsuiting. Een Brit verklaarde: “Ze hebben zojuist een miljoen Charlie Kirks gecreëerd”.

Zouden Frankrijk, Groot-Brittannië of de Verenigde Staten hetzelfde lot kunnen ondergaan als Nepal? Misschien. De “nieuwe imperialisten” zijn gevaarlijk arrogant. Zoals Rainsborough schrijft: “Ze denken dat ze slim genoeg zijn – en het publiek naïef genoeg – om dergelijk beleid te kunnen voeren zonder weerstand op te roepen. Maar arrogantie is geen vervanging voor vooruitziendheid. Zodra de zaken uitmonden in een open conflict, krijgt de escalatie een eigen dynamiek. De woede begint al te borrelen – en woede, eenmaal aangewakkerd, is de lont in de geschiedenis.”

Als je rondkijkt in het Westen, kun je niet ontkennen dat de ‘lont van de geschiedenis’ al is aangestoken.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De afglijding van Groot-Brittannië naar een burgeroorlog is geen toeval

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: