Bondgenoten op links – Ze jagen onze machthebbers angst aan

In mijn video van twee weken geleden zei ik dat ik het zou hebben over de opmerkelijke Duitse politica Sahra Wagenknecht.

Zij is een voorbeeld van een door en door linkse politica die aan onze kant staat wat betreft immigratie. Je lijkt mensen zoals zij alleen in Europa te vinden, en in sommige landen zijn ze aan de macht. Ik heb altijd beweerd dat verstandige standpunten over ras en immigratie niet inherent links of rechts zijn, en zulke mensen bewijzen dat, schrijft Jared Taylor.

Tegenwoordig betekent een partij “extreem-rechts” noemen bijna altijd dat ze veilige grenzen wil. En daarom is Sahra Wagenknecht – die ik gewoon Sahra zal noemen en die van communistisch links is – zo verbijsterend voor onze machthebbers. En waarom ze idiote krantenkoppen als: “Is Duitslands rijzende superster zo extreem links dat ze extreem rechts is?”

Nee. Ze is niet meer “extreem-rechts” dan Karl Marx of Che Guevara, die ook verstand hadden van ras.

Sahra werd geboren in Oost-Duitsland in 1969, onder de communisten.

Haar vader was een Iraanse student, die terugging naar Iran toen ze nog maar drie was.

Ze sloot zich aan bij de Oost-Duitse communistische partij vlak voordat de Berlijnse Muur viel en werd een intellectueel.

Haar masterscriptie in 1996 over de interpretatie van Hegel door de jonge Karl Marx was zo inzichtelijk dat het als boek werd gepubliceerd.

Ze was, en is nog steeds, een marxist, wat een verkeerde maar serieuze kijk op de wereld is. De term gebruiken om nitwits als Kamala Harris en BLM knokploegen te beschrijven is een belediging voor marxisten.

Sahra promoveerde cum laude in de micro-economie.

Na de hereniging met West-Duitsland en het verdwijnen van de oude Oost-Duitse communisten, hielp ze in 2007 met de oprichting van De Linkse partij.

De partij is steeds dwazer en woke geworden.

Maar Sahra is consequent Oud Links geweest: voor arbeidersrechten en welzijn en wantrouwend tegenover de Verenigde Staten, het kapitalisme en grote bedrijven. In 2017 riep ze op tot ontbinding van de NAVO en tot nauwere banden met Rusland, dat ze ziet als een natuurlijke energieleverancier. Ze was tegen sancties tegen Rusland na de invasie in Oekraïne en tegen het sturen van wapens naar Oekraïne. Ze is een grote fan van linkse politici zoals Hugo Chavez in Zuid-Amerika.

En ze houdt niet van immigranten die zich misdragen. Op oudejaarsavond 2015 hebben moslims naar schatting 1.200 Duitse vrouwen seksueel misbruikt, vooral in Keulen.

Sahra, op dat moment misschien wel het meest prominente lid van De Linkse partij, wilde hen eruit schoppen omdat “wie zijn recht op gastvrijheid misbruikt, heeft zijn recht op gastvrijheid verspeeld.” Partijgenoten waren woedend “omdat links solidariteit en mensenrechten niet in twijfel mag trekken. En omdat niemand serieus zou kunnen overwegen om Syrische vluchtelingen terug te sturen.”

In 2016 bekritiseerde Sahra Angela Merkel voor het binnenlaten van zoveel Syriërs. Ze is van mening dat “hoe sterker de welvaartsstaat, hoe meer een gevoel van saamhorigheid er moet zijn, want als mensen geen band hebben met degenen die sociale uitkeringen ontvangen, dan zullen ze op een gegeven moment weigeren om voor die uitkeringen te betalen.”

Wat een idee. Je kunt Syriërs het Duitse staatsburgerschap geven, maar dat maakt ze nog geen Duitsers.

Dit maakte een linkse groep genaamd “Cakes for Misanthropes” zo woedend dat een lid inbrak bij een bijeenkomst van De Linkse partij. [0:00 – 0:16]

Onversaagd zegt ze dat Berlijn “de boodschap aan de wereld moet zijn dat ‘Duitsland overweldigd is, Duitsland heeft geen ruimte meer.'”

Sahra heeft een hekel aan verwaande, lifestyle-linksen die niets doen voor de arbeidersklasse. In 2021 schreef ze het boek De Zelfingenomen, waarin ze de hypocrisie en zelfabsorptie aan de kaak stelde van mensen die ze “links-liberalen” noemt en die noch links noch liberaal zijn. Het was dat jaar de bestseller nummer één.

Sahra vindt De Groenen het ergst.

Ze begonnen als pacifisten en milieuactivisten maar zaten achter de vernietiging van de Duitse nucleaire opwekkingsindustrie – waarvan Sahra denkt dat die van vitaal belang is voor de economie en goed voor de arbeiders – en de Groenen zijn nu woeste oorlogsstokers tegen Rusland. Ze noemt hen “de meest hypocriete, meest ontoeschietelijke, meest leugenachtige, meest incompetente en, afgemeten aan de schade die ze aanrichten, ook de gevaarlijkste partij die we momenteel in de Bondsdag hebben.”

Dat werd vooral kwalijk genomen omdat de gevaarlijkste partij de nationalistische Alternative für Deutschland zou zijn.

Dit jaar stemde Sahra tegen een wet die het voor Duitsers makkelijker moest maken om van geslacht te veranderen. Ze zei dat het “belachelijk was als het niet zo gevaarlijk was,” en dat het “ouders en kinderen tot proefkonijnen maakt voor een ideologie die alleen de farmaceutische lobby ten goede komt.”

Ik weet niet hoe ze de tijd vindt, maar Sahra schrijft boeken.

Hier is slechts een selectie, met interessante titels als Rijkdom zonder hebzucht, Kapitalisme in een coma, Vrijheid in plaats van kapitalisme en zelfs een boek over de dichter Goethe.

Ze is zo bekend in Duitsland dat een biografie van haar in 2019 een grote hit was.

Het jaar daarop was ze het onderwerp van een documentaire over haar laatste jaren als lid van De Linkse partij.

Ze liep er steeds meer uit de pas en in januari begon ze haar eigen partij, de “Sahra Wagenknecht Alliantie”, bekend onder de Duitse initialen BSW en met als motto “voor rede en rechtvaardigheid”.

Sahra Wagenknecht’s partij voert campagne voor immigratiecontrole, steun voor werkende mensen en nauwere banden met Rusland.

De BSW is nog maar een paar maanden oud en werd deze maand derde bij de deelstaatverkiezingen in Thüringen en Saksen, een opmerkelijke prestatie.

De BSW zou zich kunnen aansluiten bij regeringscoalities in deze deelstaten en is klaar om een nationale kracht te worden bij federale verkiezingen volgend jaar.

Sahra Wagenknecht is een angstaanjagend raadsel voor mensen die denken dat alleen “extreem-rechts” immigratie begrijpt.

Een vergelijkbare politicus is Robert Fico, premier van Slowakije.

Hij werd in 1964 geboren in het communistische Tsjecho-Slowakije, promoveerde in 1986 in de rechten en werd lid van de communistische partij. Na de val van het regime in 1989 bleef hij, net als Sahra, bij de opvolger van de communistische partij, die de Partij van Democratisch Links werd genoemd.

Nadat Slowakije zich afscheidde van Tsjechië en de open communistische partij uit de gratie raakte, begon hij, net als Sahra, een nieuwe linkse partij met de initialen SMER.

De heer Fico is in en uit de macht geweest en heeft het land nu, in zijn derde termijn als premier, meer dan 10 jaar geleid.

Hij is consequent extreem-links en strijdt voor werknemersrechten, vakbondsmacht, hogere ontslagvergoedingen en royaal verlof. En hij wil geen immigranten, zeker geen moslims. “Voor de islam is geen plaats in dit land,” zegt hij en voegt eraan toe dat Slowakije ‘geen enkele moslim’ zal accepteren.

Toen de EU voor het eerst sprak over het dwingen van lidstaten om immigrantenquota’s te accepteren, zei hij: “Zolang ik premier ben, zullen er geen verplichte quota’s worden ingevoerd op Slowaaks grondgebied.”

Dit jaar, toen Brussel Slowakije vertelde dat het illegalen kon opnemen of premies kon betalen om ze buiten te houden, verklaarde hij: “We zeggen ondubbelzinnig dat je een land niet kunt bevelen dat het, in het geval van Slowakije, tot 300 migranten moet opnemen waar je niets van weet, of 20.000 euro per persoon moet betalen.”

De heer Fico heeft de EU ervan beschuldigd “zo verliefd op zichzelf” te zijn dat ze zich geen betere manieren kan voorstellen om dingen te doen. In zijn meest recente politieke campagne zei hij dat adoptie door koppels van hetzelfde geslacht “een perversie” zou zijn en voegde eraan toe dat terwijl zijn tegenstander “vandaag beslist of hij een jongen, een meisje of een helikopter is, voor ons genderideologie op scholen onaanvaardbaar is en het huwelijk een unieke verbintenis is tussen een man en een vrouw.”

Een eerdere Slowaakse regering stuurde 110 ingenieurs om de Amerikanen te helpen in Irak, maar de heer Fico bracht ze naar huis.

Hij maakte de VS woedend door te zeggen: “De oorlog in Irak is ongelooflijk onrechtvaardig en verkeerd. Spreken over democratie in Irak is een fantasie, en als iemand vandaag wil zeggen dat de situatie daar verbeterd is, zou dat een leugen zijn.”

In Neurenberg hingen we nazi’s op voor de misdaad van het “voeren van een agressieve oorlog.”

Dick Cheney, George W., Donald Rumsfeld en Paul Wolfowitz kwamen er zonder kleerscheuren vanaf.

De sociaaldemocratische premier van Denemarken is nog zo’n linkse politicus die begrijpt wat immigratie is.

Hier is The Guardian, die zich zorgen maakt over “Mette Frederiksen: de linkse anti-immigratieleider die op het punt staat de macht te winnen in Denemarken.”

Weer zo’n verbijsterend verstandige linkse!

Ze zegt dat alle migranten 37 uur per week moeten werken als ze een uitkering willen. Ze steunde een wetsvoorstel dat asielzoekers hun sieraden liet inleveren om mee te betalen aan hun onderhoud en dat criminele vreemdelingen naar een eiland stuurde dat gebruikt wordt om besmettelijke dierenziektes te bestuderen. Het belangrijkste is dat ze een “paradigmaverschuiving” wil – een push om repatriëring, in plaats van integratie, het doel van het asielbeleid te maken.

Ze neemt het standaard standpunt van Oud Links in: “Ongereguleerde globalisering, massa-immigratie en vrij verkeer van arbeid wordt betaald door de lagere klassen.”

Amerikaans links begreep dit vroeger. “Jarenlang waarschuwde Bernie Sanders dat meer immigratie de lonen van Amerikaanse arbeiders zou verlagen. Nu heeft hij het er nauwelijks nog over.”

Hij is platgewalst, samen met heel Amerikaans links, dat nu alleen nog maar gaat over BIPOC’s en globo-homo, en arbeiders kunnen de pot op.

Sommigen van jullie herinneren zich Pim Fortuyn van Nederland.

Hij begon als een marxist – de echte soort – en werd lid van de Partij van de Arbeid.

Fortuyn was openlijk homoseksueel en vooral vijandig tegenover moslims. Hij heeft de beroemde uitspraak gedaan: “Als ik het legaal kon krijgen, zou ik gewoon zeggen: er mogen geen moslims meer in.” Hij voegde eraan toe: “Ik haat de islam niet. Ik denk dat het een achterlijke cultuur is… En overal waar de islam het voor het zeggen heeft, is het gewoon verschrikkelijk.”

Fortuyn dacht dat immigratie de Nederlandse samenleving volledig zou kunnen veranderen en zei: “’Ik heb geen zin om de emancipatie van vrouwen en homoseksuelen helemaal opnieuw door te maken.”

In 2002 werd Fortuyn op deze parkeerplaats vermoord door een autochtone Nederlander die hem ervan beschuldigde moslims “tot zondebok te maken.”

Deze plaquette staat op de plek waar hij werd vermoord.

Hij was net een politieke partij begonnen en als hij was blijven leven, had hij misschien een sterke, links georiënteerde beweging voor immigratiecontrole opgebouwd.

Linkse mensen hoeven geen idioten te zijn op het gebied van immigratie. In Europa – of tenminste daar waar het door het IJzeren Gordijn beschermd werd tegen de Amerikaanse waanzin – kun je tenminste openlijk zeggen dat Slowakije voor de Slowaken moet zijn en links of rechts kan zijn. Bestaat daar hier een kans op? Ik betwijfel het.

---

---

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Duitse politicus: “Inmiddels valt het woord covidioot terug op degenen die het hebben uitgevonden”

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: