Saoedi-Arabië ging op zoek naar bondgenoten tegen Ansar Allah en heeft tot nu toe steunbetuigingen gekregen. Egypte heeft verklaard bereid te zijn het Koninkrijk te steunen, maar zijn verklaring bevat geen toezegging tot enige militaire betrokkenheid. Pakistan en Turkije hebben troepen toegezegd in het kader van de in augustus ondertekende Gezamenlijke Defensieovereenkomst van Mekka, maar beide regeringen zeggen dat hun strijdkrachten “een ondersteunende in plaats van een actieve gevechtsrol” tegen de Houthi’s zullen vervullen. Ik volg dergelijke toezeggingen van coalities al tientallen jaren. Caïro is zijn oorlog in Jemen in de jaren zestig niet vergeten. Islamabad heeft zijn eigen grens met Afghanistan en een onrustig India om rekening mee te houden. Geen van beide zal zijn soldaten de bergen van Saada insturen, dus Riyad zal deze strijd in wezen alleen moeten voeren.
Dat is belangrijk omdat Ansar Allah heeft laten zien dat het de economische kern van het Koninkrijk kan bereiken. In de afgelopen twee weken hebben de Houthi’s aanvallen uitgevoerd op Aramco-installaties nabij Riyad, de gasverwerkingsinstallatie van Shedgum in de Ghawar-corridor en de olie-installatie van Tanajib aan de Golfkust. Ze troffen een administratief gebouw op het hoofdkantoor van Aramco in Dhahran, het historische zenuwcentrum van het bedrijf. Nu zouden ze Yanbu als doelwit hebben, schrijft Larry Johnson.
Riyad zegt weinig over de schade en de topman van Aramco houdt vol dat het systeem van het bedrijf intact is en binnen enkele dagen weer op zijn volledige capaciteit van 12 miljoen vaten per dag kan worden gebracht. Ik geloof er niets van. Karl Miller, die ter plaatse in de regio is, vertelt me dat de Saoedi’s aanzienlijke schade hebben geleden. Dat komt overeen met wat we van buitenaf kunnen waarnemen: een coalitie die voortdurend onderscheppingen aankondigt, terwijl de branden bij de doelwitten blijven woeden. Het repareren van gasverwerkingsinstallaties, stabilisatie-eenheden en raffinaderijonderdelen is geen kwestie van dagen. Na de aanval op Abqaiq-Khurais in 2019 daalde de Saoedische productie met 5,7 miljoen vaten per dag, en het duurde ongeveer twee maanden om te herstellen van één enkele aanval op een onverdedigde locatie. Deze keer zijn de aanvallen aanhoudend en herhaaldelijk, en werken de reparatieploegen onder vuur.
Yanbu is het cruciale doelwit. Nu de Iraanse marine heeft verklaard dat de Straat van Hormuz gesloten is, behalve voor schepen die zij toestemming verleent, vormt de Saoedische terminal aan de Rode Zee bij Yanbu, die wordt bevoorraad via de Oost-Westpijpleiding, de ontsnappingsroute van het Koninkrijk naar de wereldmarkten. De oliestromen door Hormuz daalden in de week tot 13 oktober tot 11,62 miljoen vaten per dag, tegenover een uitgangsniveau van 17,15 miljoen. Die alternatieve route is al zwaar beschadigd. De Oost-Westpijpleiding is ontworpen om tot 7 miljoen vaten per dag over het schiereiland te vervoeren, voortgestuwd door 11 pompstations. Volgens mijn bronnen in de regio zijn vier van die elf stations ernstig beschadigd en buiten werking. Dit kwam niet uit de lucht vallen. In september beschadigde een aanval pompinstallaties en legde de pijpleiding grotendeels stil, en regionale functionarissen vertelden Associated Press dat de reparaties drie tot vijf weken zouden duren. Aramco kreeg de leiding weer operationeel, waarna deze opnieuw werd getroffen. Een pijpleiding waarvan meer dan een derde van de pompstations ontbreekt, kan onmogelijk ook maar in de buurt van haar nominale capaciteit komen, hoeveel ruwe olie er ook in de Oostelijke Provincie ligt te wachten.
Ondertussen heeft Ansar Allah de eilanden Groot-Hanish en Klein-Hanish en Perim in de Bab al-Mandab ingenomen, waardoor het de controle heeft over precies de zeeroutes die tankers vanuit Yanbu moeten gebruiken. Beschadigde productie-installaties, een verlamde pijpleiding en een betwiste Rode Zee betekenen samen dat de wereld op drie manieren Saoedische olievaten verliest: een deel kan niet worden geproduceerd, een deel kan de kust niet bereiken en wat de kust wel bereikt, kan niet veilig worden verscheept.
Diesel is waar dit het hardst aankomt. Diesel drijft de vrachtwagens, tractoren, treinen en schepen aan die al het andere vervoeren, en Europa is een van de grootste dieselimporteurs ter wereld. Het oktoberrapport van het Internationaal Energieagentschap is duidelijk. De brandstofexport uit het Midden-Oosten ligt onder de helft van het niveau van vóór de oorlog, en de dieselmarkten “zullen tot ver in 2027 krap blijven”. Het IEA verwacht niet dat de verloren dieselvoorraden vóór de tweede helft van 2027 weer zullen zijn aangevuld. De referentieprijzen voor diesel stegen in september tot boven de 200 dollar per vat en blijven bijna twee keer zo hoog als de prijs van ruwe olie, die zelf rond de 108 dollar voor Brent ligt, een stijging van meer dan 75 procent ten opzichte van een jaar geleden. Oekraïense drones blijven Russische raffinaderijen en exportterminals treffen, waardoor ook Europa’s andere traditionele bron van middeldestillaten is aangetast.
Dus wanneer mensen mij vragen wanneer de dieselvoorziening weer normaal wordt, is mijn antwoord: niet snel. De tijdlijn van het IEA, waarin geen rekening wordt gehouden met aanhoudende schade aan Saoedische installaties, wijst op zijn vroegst naar de tweede helft van 2027. Een werkelijk herstel is minstens een jaar verwijderd, en waarschijnlijk langer.
Verwacht niet dat de dieseldeal tussen Trump en Poetin daar verandering in zal brengen. Zoals ik eerder heb betoogd, zijn de Russische hoeveelheden verwaarloosbaar. Moskou heeft 500.000 ton vrijgegeven voor export, ongeveer 3,7 miljoen vaten, zonder tijdschema voor de verscheping. Zelfs als elke door Trump aangekondigde partij wordt geleverd, in totaal ongeveer 4,8 miljoen ton, komt dat neer op ongeveer 36 miljoen vaten, verspreid over maanden. De eerste 300.000 ton staat gelijk aan minder dan één dag van de Amerikaanse vraag naar transportdiesel, en het volledige programma aan minder dan vier dagen. Afgezet tegen de verloren export van middeldestillaten uit het Midden-Oosten is dat verwaarloosbaar. Het is bovendien afhankelijk van Russische raffinaderijen die nog steeds door Oekraïense drones worden getroffen, en van gesanctioneerde tankers om de brandstof te vervoeren. De deal levert misschien een mooie krantenkop op. Hij zal de aanbodcurve niet verschuiven en dus ook de dieselprijs niet verlagen.
Europa betaalt nu al de politieke prijs. Zaterdag beleefde Frankrijk zijn ernstigste rellen in jaren. De vakbond CGT schatte dat meer dan 500.000 mensen de straat op gingen om te protesteren tegen de kosten van benzine, energie en voedsel, en meer dan 270 mensen werden gearresteerd. In Milaan eindigde een demonstratie tegen oorlogen en de stijgende kosten van levensonderhoud met brandende barricades en geplunderde winkels. Protesten tegen de kosten van levensonderhoud hebben zich verspreid naar België en Portugal. Albanië heeft vijf opeenvolgende dagen van gewelddadige confrontaties in Tirana meegemaakt. De directe aanleiding daar is woede over premier Edi Rama, maar het maakt deel uit van dezelfde stemming op het continent onder mensen die het gevoel hebben dat hun regeringen niet meer naar hen luisteren.
Dit is de context waarin Washington nieuwe aanvallen op Iran overweegt. Het staakt-het-vuren stortte in juli in en is sindsdien niet hersteld. Elke escalatieronde sindsdien heeft de olieprijs opgedreven, en elke ronde heeft Teheran een reden gegeven om zijn greep op Hormuz te verstevigen en zijn bondgenoten in Jemen een reden om hun lijst met doelwitten uit te breiden. Een nieuwe Amerikaanse militaire campagne zal de Straat niet heropenen. Zij zal deze juist verder afsluiten. Zij zal de dieselprijzen weer richting hun recordniveaus van september stuwen, precies wanneer Europa de winter ingaat en de vraag naar stookolie haar hoogtepunt bereikt.
Amerikaanse beleidsmakers lijken te geloven dat de kosten van deze oorlog kunnen worden afgewenteld op anderen. Dat kan niet. De Europese economieën waren al zwak voordat de oorlog begon. Fabrieken die afhankelijk zijn van logistiek op diesel, boeren die diesel nodig hebben voor de oogst en huishoudens die met stookolie verwarmen, kunnen een nieuwe prijspiek niet opvangen. De rellen in Parijs en Milaan zijn een waarschuwing voor wat een langdurig dieseltekort met een samenleving doet. Als Washington deze oorlog uitbreidt, kiest het er bewust voor om dat tekort langer en ernstiger te maken, en Europa zal daarvoor op zijn straten de rekening betalen.
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Frankrijk bereikt het “point of no return” nu rellen en chaos zich verspreiden
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De onrust,rebellie,opstanden in europa zullen doorgaan zodra de prijzen van energie en voedsel blijven stijgen….en de woningmarkt verdewr instort.
Tja, alleen negerland zal braaf en slaafs verder kruipen voor de deep state…….
Hoezo? Wat een onzinverhaal. Diesel wordt gewoon geraffineerd uit aardolie, net als stookolie en (gelode) benzine.
Pure machtsmonoplie dit
En aan die raffinagecapaciteit ontbreekt het gewoon. Ook is de aanvoer en raffinage van diesel via de Straat van Hormuz en Rusland weggevallen, gecombineerd met een grote wereldwijde vraag waardoor we gewoon in de shit zitten.
er zijn er natuurlijk ánderen die het beter weten, Omdat ze het grotere plaatje niet kunnen lezen én omdat ze alleen maar de kranten of FN koppen lezen…Pfffffff…
Hoe vernietig je de deepstate EU?
Door ze op alle fronten schaakmat te zetten.
Short term pain for long term gain.
Poetin heeft ooit gezegd dag hij de EU niet hoeft aan te vallen, de Europeanen gaan uiteindelijk zelf hun leiders afzetten.
De ‘deepstate’ in Europa is niet zo afhankelijk van Europa als de bevolkingen en regeringen. Ze verkassen gewoon naar ergens waar het beter is aangezien ze hun bezittingen en interesses over de hele wereld verspreid hebben, ze zullen wat minder winst maken en misschien zelfs lichte verliezen lijden maar dat was het dan ook, het grootste gedeelte wentelen ze af op de landen en bevolkingen. Dan wachten ze tot Europa instort en kopen alles op voor een prikkie en verdienen goud met de wederopbouw.
Bovendien zijn de Europese leiders niet de deepstate, ze werken hoogstens voor hun en zijn vervangbaar.
Maar droom rustig ‘wakker’ verder.
maar NEE ; Macron, alias Louis XIV, heeft dezer dagen in het Midden Oosten, oa bij de VAE en bij de Saoudis, enorme leveringscontracten afgesloten ….voor Frankrijk ….Koningen begrijpen elkaar eh
Even voor de duidelijkheid diesel is een midden destilaat samen met kerosine ,NIET iedere vorm van ruwe olie bevat even veel van die lang gerekte moleculaire structuren en leverd dus ook niet de gelijke hoeveelheid diesel en of kerosine per vat .
Laat nu Heavy Sour uit de golf dus een zware zure zwavelhoudende olie de ruggengraat zijn van de diesel productie ,en niet de lichte zoete noord Amerikaanse en Europese olie.
wat opmerkelijk is dat rusland via marocco van voorraad o.a uit nederland wel aan zijn voorraden kan komen.
follow the money…….en er gaat een wereld voor je open……