Trump’s corruptie verpest VS’s kandidatuur voor het WK

Trump afkraken is te makkelijk. Het is saai, voorspelbaar en oppervlakkig. Iedereen met een politiek IQ van drie cijfers kan het.

Laten we de oranje duivel dus de eer geven die hem toekomt. Hij is vermakelijk, vaak op een gruwelijke manier. En hij is niet zoveel slechter dan de concurrentie. In sommige opzichten is hij zelfs beter: zijn kernboodschap dat de VS er veel slechter aan toe zijn en in verval zijn geraakt ten opzichte van de vermeende “grootsheid” uit het verleden, is min of meer waar. Helaas kan het ultieme levende bewijs van het verval en de ineenstorting van Amerika in twee woorden worden samengevat: “president Trump”, schrijft Kevin Barett.

Door decadentie en corruptie te benoemen en deze vervolgens beter dan wie ook te illustreren, onthult Trump onbedoeld de gruwelijke waarheid, een waarheid die normale politici worden betaald om te verbergen. Wanneer hij zichzelf “de beste president in de geschiedenis van Israël” noemt, onthult Trump de werkelijke rol die de “Amerikaanse” president heeft moeten spelen sinds die donkere dag waarop Israël JFK vermoordde.

Al sinds Trump in 2015 aankondigde dat hij zich kandidaat stelde voor het presidentschap, heb ik hem vergeleken met Père Ubu, Alfred Jarry’s obscene parodie op politiek leiderschap. Jarry putte uit het carnavaleske genre dat beroemd is geworden door de analyses van M.M. Bakhtin. De Europese traditie van carnavals, die in andere culturen enkele tegenhangers kent (bedriegers, heilige clowns, clownkoningen), houdt in dat er een periode wordt gereserveerd waarin de normale regels niet gelden. Tijdens de feestperiode wordt een ‘narrenkoning’ aangesteld als Heer van de Wanorde, wiens taak het is om leiding te geven aan een anarchistisch feest waarin de normale hiërarchieën worden omgekeerd.

Ik ben altijd dol geweest op Bakhtin – de beste literatuurtheoreticus ooit! – en het carnavaleske genre dat hij prees. Dus moet ik toegeven dat ik af en toe een vlaag van pervers genot voel bij het gekke gedrag van Amerika’s grootste nar-koning aller tijden. (Toen ik in 1980 Bonzo de chimpansee als presidentskandidaat opstelde uit protest tegen Ronald ‘Amiable Dunce’ Reagan, had ik geen idee dat Amerikanen op een dag daadwerkelijk een orang-oetang zouden kiezen.)

En als satiricus waardeer ik Trump. Hij maakt mijn werk gemakkelijk, zo niet overbodig.

Maar er is een wereld van verschil tussen het “verkiezen” van een clown als levende parodie op de ondeugd om een carnaval te misregeren – in de wetenschap dat het carnaval spoedig zal eindigen en de deugd weer zal zegevieren – en het daadwerkelijk de sleutels van het koninkrijk geven aan een kwaadaardige clown als Trump, Caligula, Sabbatai Zevi of Idi Amin. Dat is alsof je op het carnaval slechte LSD slikt en toekijkt hoe het versmelt tot een beestachtig festival van eindeloze helse ellende.

En dat is zo’n beetje waar we nu staan, meer dan 1000 dagen na het begin van de door de VS gefinancierde genocide in Gaza.

Sportwedstrijden zijn spektakels, geen carnavals

Sportwedstrijden zijn, net als carnavals, spektakels. Maar het is een ander soort spektakel.

Bij carnavals draait alles om ondeugd die zichzelf op de hak neemt en stoom afblaast. In carnavals, net als bij hypocrisie, brengt ondeugd op een ironische manier hulde aan de deugd.

Maar deugd is de ruggengraat van sportwedstrijden. Ten eerste, en dat ligt het meest voor de hand: om een topsporter in welke sport dan ook te worden, moet je verschillende ondeugden overwinnen, waaronder luiheid, nalatigheid, gulzigheid, hedonisme, enzovoort.

Zodra je eenmaal meedoet aan de wedstrijd, worden de morele deugden cruciaal: moed, zelfbeheersing en bovenal fair play. Het instinctieve verlangen om te winnen is wreed en beestachtig, tenzij het volledig in toom wordt gehouden door de regels van rechtvaardigheid.

Trump begrijpt dit niet, net als zijn Kosher Nostra-mentoren. Joden, die altijd buitenstaanders en criminelen zijn geweest en zich oprecht weigeren te onderwerpen aan de regels, ethiek en wetten van de goyim, hebben altijd een “winnen ten koste van alles”-mentaliteit gehad die hen goed van pas is gekomen in de georganiseerde misdaad. Daarom heeft de joodse georganiseerde misdaad, in de persoon van Roy Cohn, de Trump gecreëerd die we vandaag de dag kennen. Daarom had de joodse georganiseerde misdaad (met name de toen opkomende Russische tak) haar hoofdkwartier op de bovenste verdieping van de Trump Tower. En daarom wordt Trump, net als zoveel anderen, seksueel gechanteerd door de ‘As van Epstein’ en aanverwante joodse misdaadnetwerken die niet te onderscheiden zijn van de zogenaamde staat ‘Israël’.

Dit alles helpt ons te begrijpen waarom Kosher Nostra-carnavalsclown Trump zojuist de eens zo veelbelovende kandidatuur van de VS voor het WK heeft verpest. Voor wie het gemist heeft, hier is de samenvatting met dank aan Google Gemini:

Trump, de maffia-don, belde zijn slijmerige, kruiperige vriend Gianni Infantino op – die de FIFA bestuurt als de misdaadorganisatie die het is – om de FIFA te dwingen haar regels op te schorten en vals te spelen ten gunste van het Amerikaanse team. En Infantino, die er plezier in schept zijn tong in Trumps lichaamsopeningen te steken terwijl hij denkbeeldige FIFA-Nobelprijzen voor de Vrede uitreikt aan ’s werelds ergste oorlogszuchtige, ging natuurlijk mee in deze valsspelerij. Trump en zijn al even gestoorde en criminele handlangers schepten er allemaal over op dat ze het voetbal in het algemeen en het WK in het bijzonder hadden verpest door de schorsing wegens een rode kaart voor de ruige ster Balogun van het Amerikaanse team in te trekken.

Dit groteske, typisch Trumpiaanse spektakel van criminele brutaliteit in Kosher Nostra-stijl verontwaardigde en walgde de hele wereld natuurlijk, waardoor het wereldwijde publiek zich woest en resoluut keerde tegen de Amerikanen, die voorheen werden gezien als sympathieke, zij het ietwat onhandige underdogs uit een land dat nooit erg goed is geweest in voetbal. De hele wereld keek gisteravond naar de wedstrijd VS tegen België, in de hoop dat de VS genadeloos zouden worden afgestraft, bij voorkeur met meerdere gebroken enkels. Maar de Belgische spelers hadden, in tegenstelling tot het Amerikaanse team en de Amerikaanse president, meer klasse dan dat. Ze gingen gewoon het veld op en verpletterden Team Corruption USA, waardoor de Amerikanen er verbijsterd en dom uitzagen terwijl de Belgen met 4-1 een flinke afstraffing toedienden aan Trumps zielige rood-wit-blauwe griezels.

Dat is niet altijd zo geweest. Toen Amerika nog “groots” was, of in ieder geval grootser dan nu – wat niet veel zegt –, hechtten Amerikanen waarde aan integriteit, fair play en sportiviteit. Ik heb één schitterend voorbeeld van dichtbij meegemaakt: de Olympische carrière van mijn vader. Ik was pas één jaar oud in 1960 toen mijn 25-jarige vader deelnam aan zijn eerste Olympische Spelen in Napels, waar hij als elfde eindigde in de Finn-zeilwedstrijd.

In 1964 keerde hij terug om de VS opnieuw te vertegenwoordigen in Tokio, waar hij een zilveren medaille won. En daar komt die sportiviteit om de hoek kijken: tijdens een van de races meldde hij zelf een overtreding die niemand anders had gezien, en draaide hij zich om in plaats van als eerste over de finishlijn te varen. En die daad van extreme eerlijkheid – ongehoord in de competitieve zeilwereld, waar mensen over het algemeen hun eigen overtredingen proberen te ontkennen of te bagatelliseren – kostte hem een gouden medaille.

In 1968, toen mijn vader weer op de Olympische Spelen was op jacht naar dat ongrijpbare goud, was ik oud genoeg om naar Acapulco te reizen om hem te zien. Mijn meest levendige herinnering, afgezien van de scherpe stank van Mexicaans braaksel dat over de dekken van de toeschouwersboot spoelde, was het moment waarop hij de gouden medaille in ontvangst nam.

Met een vader die niet alleen legendarisch was vanwege zijn intense competitiedrang, maar ook vanwege zijn sportiviteit, heb ik medelijden met Don Jr. en Barron Trump, die een hoop smerig geld zullen erven, samen met de rechtszaken en de reputatieschade die daarmee gepaard gaan – en met hun vader, een schoft van wereldklasse.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

FIFA trok de rode kaart van de Amerikaanse international in na een uitspraak van Trump: fans reageerden met een stortvloed aan memes op social media

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: