Voormalig Brits spionnenchef John Sawers denkt dat de As van Verzet zijn laatste hoofdstuk ingaat nu Israël zijn regionale vijanden met verwoestende dodelijke kracht – en schijnbare straffeloosheid – aanpakt.
In een opinieartikel in de Financial Times deze week schreef de voormalige directeur van de Britse buitenlandse inlichtingendienst MI6 dat Israël aan de winnende hand is tegen Hezbollah, Hamas, de Houthi’s in Jemen, Syrië, Irak en uiteindelijk Iran, de leider van de As van Verzet, schrijft Finian Cunningham.
Het bravouredenken van de voormalige MI6-baas weerspiegelt de arrogantie en soortgelijke misrekening onder Israëlische en Amerikaanse leiders.
Nu heeft Iran na lang aarzelen teruggeslagen. Dinsdagavond hebben tot 200 ballistische raketten Israël getroffen. Op videobeelden lijkt te zien dat de meeste raketten hun doel raken. Een grote klap was de omvangrijke schade aan de Israëlische luchtmachtbasis Nevatim.
De golf van Iraanse aanvallen weerspiegelt het eerdere spervuur in april. Israël en de Verenigde Staten dreigen met vergelding. Het lijkt erop dat de oorlogspoorten zijn geopend.
Maar is de Iraanse reactie te weinig en te laat? Het lange uitstel heeft het door de VS gesteunde Israëlische regime alleen maar aangemoedigd om te blijven escaleren.
Het uitstel van Irans legitieme defensieve acties is geïnterpreteerd als zwakte, en dus hebben het Israëlische regime en zijn westerse medestanders zich misrekend.
Waarom die arrogantie van Israël en zijn westerse medestanders?
Daar zijn verschillende redenen voor. Ten eerste weet Israël dat het op de steun van de Verenigde Staten kan rekenen, met alle vuurkracht van dien. Benjamin Netanyahu, de Israëlische leider, weet dat hij weg kan komen met massamoord omdat Washington vertrouwt op Israël als zijn imperiale handhaver in een vitale geostrategische regio. Israël heeft een license to kill en genocide, goedgekeurd door het Amerikaanse imperialisme.
De genocide van meer dan 41.000 mensen in Gaza in het afgelopen jaar heeft geresulteerd in zwakke retoriek over staakt-het-vuren en “terughoudendheid” van de regering Biden, terwijl tegelijkertijd eindeloze leveranties van militaire hulp werden geleverd om deze genocide uit te voeren. Netanyahu en de fanatici in zijn kabinet weten dat ze Amerikaanse vermaningen over “staakt-het-vuren” en “terughoudendheid” kunnen afdoen als nietszeggende dubbelzinnigheid.
Terwijl Israël nu zijn agressie tegen Libanon opvoert met een grondinvasie na de massale bombardementen op burgercentra in Beiroet, stuurt de VS meer strijdkrachten naar de regio om “Israël te verdedigen.. Welk bewijs is er nog meer nodig dat Washington niet alleen medeplichtig is aan de Israëlische vijandigheid, maar deze ook actief ondersteunt?
Ten tweede, Israël heeft een nucleair arsenaal en is gek genoeg om het te gebruiken. Er bestaat weinig twijfel over dat het amorele en gewetenloze Israëlische regime niet zou aarzelen om kernraketten op zijn vijanden af te vuren. Het meedogenloze overschrijden van alle rode lijnen door het Israëlische regime laat zien dat het geen respect heeft voor internationaal recht of oorlogsregels. Het gevoel dat het recht heeft op oorlog wordt nog versterkt door de wetenschap dat het ook het Amerikaanse nucleaire arsenaal tot zijn beschikking heeft, mocht zijn oorlogszuchtigheid mislopen.
Maar wat deze psychopathische neigingen ook aanwakkert, is de straffeloosheid die het Israëlische regime is gegund.
De massamoord op Palestijnen is het afgelopen jaar ongecontroleerd doorgegaan, in het volle zicht van de wereld. Woedend staan Israëlische politici voor de VN en verscheuren het Handvest van de VN. De minachting voor het internationaal recht is verbazingwekkend.
Ja, er zijn raketten afgevuurd vanuit Libanon door Hezbollah en raketten vanuit Jemen door de Houthi’s, en bij twee gelegenheden door Iran. Maar over het algemeen waren deze aanvallen slechts speldenprikken in de schaal van het leed dat Gaza is aangedaan.
De Arabische en islamitische naties hebben niets gedaan om de Palestijnen te verdedigen tegen de barbaarse, door de VS gesteunde Israëlische genocide. Sterker nog, sommige van deze Arabische staten, zoals Jordanië en Saoedi-Arabië, faciliteren de Amerikaanse verdediging van Israël.
Zelfs Iran heeft niet adequaat gereageerd – ondanks zijn rechtschapen retoriek over wraak en gerechtigheid.
Toen Israël op 1 april de Iraanse ambassade in Damascus bombardeerde en daarbij een Iraanse topcommandant, Mohammad Reza Zahedi, doodde, samen met verschillende andere militairen, was de reactie van Iran er uiteindelijk een van terughoudendheid.
De “vergeldings”raketaanvallen op Israël door Iran twee weken later op 13 april werden uitgevoerd met een choreografie die aan Israël en de Verenigde Staten benadrukte dat Teheran geen escalatie wilde. Sommige commentatoren prezen de Iraanse aanvallen als een “meesterlijke” tactiek, maar is het meesterlijk om een agressor weg te laten komen met moord?
In een column stelde deze auteur destijds dat de zwakke Iraanse reactie alleen maar zou aanzetten tot nog meer Israëlische agressie en criminaliteit.
Vijf maanden later is het dodental in Gaza blijven stijgen, de genocidale belegering duurt voort en Israël herhaalt nu dezelfde genocidale agressie tegen Libanon.
En dat niet alleen, het Israëlische regime is brutaalweg begonnen met het vermoorden van Hamas- en Hezbollah-leiders. De uitschakeling van Hassan Nasrallah en het leiderschap van Hezbollah op 27 september met Amerikaanse bunkerbommen op het hoofdkwartier in Beiroet roept zeker de vraag op: zijn Iran en zijn As van Verzet uitgespeeld?
Iran heeft zijn existentiële vijand ontketend vanwege vermeende zwakte.
Niet reageren op de bomaanslag op de ambassade in Damascus was één ding. De moord op een aantal van zijn topcommandanten was iets anders. De moord op Hamasleider Ismail Haniyeh in Teheran op 31 juli – toen hij de inauguratie van de Iraanse president Masoud Pezeshkian bijwoonde – was een andere rode lijn. Teheran deed toen niets om de dood van Haniyeh te wreken ondanks de oorlogsdaad tegen zijn hoofdstad – tot deze week. We zijn nu twee maanden verder, maar waarom duurde het zo lang?
President Pezeshkian zei naar verluidt dat de vergelding voor de moord op Haniyeh niet eerder was genomen omdat de VS hadden beloofd te zullen werken aan een staakt-het-vuren voor Gaza. Die wapenstilstandsovereenkomst is bedrog en men kan zich afvragen of Iran al die tijd wist dat het een loze belofte was. Maar door erin mee te gaan, konden de Israëli’s afleiden dat Iran zich zwak opstelde.
De brute moord op Hezbollah-leider Hassan Nasrallah in Beiroet vorige week was aantoonbaar het resultaat van het fatale uitstel van Iran.
De gestoorde leiders van Israël geloven dat ze ongestraft kunnen handelen, omdat ze dat tot nu toe hebben gedaan. Het regime kan overal toeslaan en doden, zoals Netanyahu opschepte tegenover de Verenigde Naties vlak voordat hij het bevel gaf om Nasrallah te vermoorden in een telefoongesprek vanuit New York.
De Israëlische schurkenstaat beschouwt zichzelf als boven de wet staand om genocide en moorden uit te voeren, omdat het een Amerikaanse militaire machine en kneedbare Amerikaanse leiders tot zijn beschikking heeft. De monsterlijke dreiging om kernwapens te gebruiken is niet loos en de vijanden van Israël weten dat.
Maar bovenal, zoals de Britse spionnenchef arrogant opmerkte in zijn artikel in de Financial Times waarnaar hierboven wordt verwezen, kan Israël “de zwakte van Iran ruiken.”.
De Iraanse leiders hebben herhaaldelijk gezegd dat ze geen regionale oorlog willen. De gevoelens tegen oorlog zijn begrijpelijk en grootmoedig. Maar deugdzaamheid heeft geen waarde als je te maken hebt met psychopaten en oorlogsmisdadigers.
Iran en de As van Verzet worden geconfronteerd met een existentiële bedreiging. Er is een geheel nieuwe strategische denkwijze nodig.
Het is niet duidelijk wat Iran en zijn bondgenoten kunnen doen. Maar ze kunnen zo niet doorgaan. Ze worden in feite gegijzeld door het door de VS gesteunde Israëlische regime en methodisch vermoord. Niets doen tegenover agressie is fataal.
In een toespraak vlak voor zijn dood vorige week zei Hassan Nasrallah het al: het juiste moet gedaan worden, en het zij zo.
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Geef een reactie