Amerika 2.0 – No Country for White Men

De titel van dit artikel lijkt misschien verwarrend. Worden we immers niet nog steeds door voornamelijk blanke mannen slecht geregeerd? Dat is onmiskenbaar waar, maar voor de overgrote meerderheid van de blanke mannen in dit land, vooral die onder de veertig, is het leven geen pretje. We weten allemaal dat aardige jongens als laatste eindigen. Aardige blanke jongens eindigen als allerlaatste. Op het dieptepunt.

Zoals de bovenstaande grafiek laat zien, was dit land nog voor bijna 90 procent blank toen JFK werd gekozen. Toen kwamen enkele van de gebruikelijke niet-Ierse verdachten bij elkaar, samen met Teddy Kennedy als schijnvertoning, en keurden de immigratiewet van 1965 goed. Deze wet veranderde de immigratie drastisch van 90 procent Europees naar 90 procent niet-Europees. Niet-blank. Waarom zouden machtige blanke mannen samenzweren om letterlijk de samenstelling van de Amerikaanse bevolking te veranderen? Ik ben blank, dus het feit dat mijn raciale groep uitsterft, baart me zorgen. Ik heb blanke kinderen en hoop blanke kleinkinderen te krijgen. Ik wil niet dat ze in een wereld leven waar ze minder rechten hebben. Natuurlijk heb ik medelijden met de mannen in Zuid-Korea – ze hebben ook echt werk gemaakt van de vrouwen in dat land. Maar de belangrijkste groep die meedogenloos wordt aangevallen via reclame en alle vormen van ‘entertainment’ zijn blanke mannen. Zij die geen ‘carrière’ hebben, vaak alleen wonen en worden vervangen door hogere niet-blanke geboortecijfers en immigratie, schrijft Donald Jeffries.

Je zou denken dat met een ouderwetse alfa-blanke man, een uitstervend ras, als leider van de niet langer vrije wereld, alle blanke mannen betere kansen zouden hebben. Is Donald Trump niet de grootste racist die de wereld ooit heeft gekend? Is hij niet de enige ‘blanke supremacist’ in de geschiedenis die het woord ‘blank’ nooit in de mond neemt? Trump herhaalde onlangs dat we meer buitenlandse visumwerkers nodig hebben, omdat we niet over het benodigde binnenlandse ‘talent’ beschikken. Hij heeft het over blanken, en met name blanke mannen. Hij maakt zich overdreven zorgen over de werkloosheid onder zwarten, niet over de werkloosheid in het algemeen en zeker niet over de werkloosheid onder blanken. Trump heeft absoluut niets gedaan voor, of zelfs maar aanmoediging gegeven aan, blanke mensen. Nou ja, behalve rijke blanken. Trump houdt wel degelijk van zijn collega’s uit de top 1%. Voor een vermeende vrouwenhater heeft hij geen neiging getoond om terug te keren naar chauvinistische tijden. Het matriarchaat is stevig verankerd, zelfs met een oranje patriarch die in hoofdletters op social media tekeergaat. Trumpenstein is echt een zielige ‘racist’.

Vergeet niet dat Trump de leider is van wie we moeten geloven dat hij vecht voor blanken, vooral blanke mannen. We hebben allemaal de verhalen gezien over hoe bijna alle nieuwe banen die de afgelopen jaren zijn gecreëerd, naar niet-blanken zijn gegaan. In 2021 ging slechts zes procent van de nieuwe banen naar blanken. Tijdens zijn presidentscampagne in 2024 beweerde ‘s werelds meest oranje “racist”, op typische Trumpenstein-wijze, dat “107%” van de nieuwe banen naar illegale vreemdelingen ging. Als een doorgewinterd lid van de KKK verklaarde Trump: ‘Het begint met de zwarte bevolking. Afro-Amerikanen raken hun banen kwijt.’ Trump heeft meerdere malen laten weten dat hij zich grote zorgen maakt over de werkloosheidscijfers onder zwarten. Ook dat is nogal vreemd voor een “racist” om op te hameren. Er is zelfs een opname van hem waarin hij de monsterlijke leugen uitspreekt dat “Afro-Amerikanen deze natie hebben opgebouwd”. Bekijk de video – hij staat op YouTube.

Ik hoef niet te benadrukken hoe anti-blank de Democraten nu zijn. Denk maar aan hoe Joe Biden beweerde dat “blanke supremacisten de grootste bedreiging voor onze democratie” waren. Zoveel leugens in één zin. De weinige “blanke supremacisten” die er in Amerika 2.0 zijn, verschuilen zich angstig in donkere hoekjes. Ze hebben geen macht of invloed. Zelfs als ze een “bedreiging” zouden zijn, zou dat niet voor onze democratie zijn, aangezien we geen democratie zijn. We zijn ook geen constitutionele republiek, wat de bedoeling was van onze volledig blanke grondleggers. In plaats daarvan zijn we een plutocratie. Een oligarchie. Kies maar uit; maar het is een regeringsvorm waarin de gemiddelde burger geen enkele zeggenschap heeft over het overheidsbeleid. En van al die gemiddelde burgers heeft niemand minder invloed dan blanke mannen. Nogmaals, dit zijn “gemiddelde” burgers. Niet de succesvolle blanke afstammelingen van de Mayflower, of degenen die letterlijk hun ziel hebben verkocht of gewoon heel goed zijn in het slijmen bij hun corrupte “superieuren”. Denk aan de ongewassen massa. Gewoon gespuis. Moderne plebs.

Ik hoor van veel mensen dat ze mijn werk waarderen. Dat is erg bevredigend. Ik ben er vrij zeker van dat de overgrote meerderheid van hen blank is. Dat is het publiek dat je waarschijnlijk hebt als je kritisch spreekt over de Grote Vervanging. De blanke mannen, vooral de jongere, vertellen me dat ze het moeilijk hebben. Ze kunnen geen baan vinden die hen genoeg betaalt om op zichzelf te wonen. Of, in toenemende mate, ze kunnen helemaal geen baan vinden. De meesten zijn alleen en hebben het zoeken naar een vrouw opgegeven. Ik kan dat begrijpen, aangezien ik genoeg filmpjes online heb gezien van de jonge blanke vrouwen van vandaag. Brutaal, godslasterlijk, met roze, blauw of paars haar, getatoeëerd, te dikke wannabe-prinsesjes met een vervelende persoonlijkheid. Uit elke peiling blijkt dat ze weinig interesse hebben in trouwen en nog minder in kinderen krijgen. En ze hebben hun hele leven anti-blanke propaganda geabsorbeerd uit onze corrupte media en ons onderwijssysteem. Alles wat ze zien of horen is bedoeld om hen in de armen te drijven van de “donkere vreemdeling” die ze in de jaren twintig voor het eerst aan de flappers hebben voorgeschoteld.

Elke andere groep in Amerika heeft organisaties die zich inzetten voor het bevorderen en behartigen van hun belangen. De organisaties die zich inzetten voor zwarte mensen zijn te talrijk om hier op te noemen. Er zijn ook tal van vrouwengroepen, hoewel er natuurlijk geen specifieke organisaties voor blanke vrouwen zijn. Alle minderheidsgroepen hebben anti-lasterliga’s, waaronder de meest bijzondere ADL, of groepen die hen specifiek verdedigen. Blanke mannen hebben wel degelijk veel organisaties die hun belangen behartigen, zolang ze maar homoseksueel zijn. Of “in transitie”. Maar de blanke man die heteroseksueel is en helemaal niet “genderfluïde’” heeft niemand en niets. Tenzij je de MGTOW-mensen (Men Going Their Own Way) meetelt. Ik durf te wedden dat er weinig “diversiteit” in hun gelederen is. Blanke mannen zijn degenen die door blanke vrouwen worden bezoedeld. Zij worden bij Human Resources (waar altijd een vrouw de leiding heeft) aangeklaagd wegens “intimidatie” of “ongepast gedrag”, wat meestal gewoon een onhandige poging is om een gesprek met een vrouwelijke collega aan te knopen.

Homoseksuele blanke mannen zijn echter razend populair in de media en in het bedrijfsleven. Blanke vrouwen zijn dol op hen. Belachelijke televisieprogramma’s zoals Queer Eye for the Straight Guy werden rechtstreeks op blanke vrouwen gericht. Heteroseksuele vrouwen. Jonge blanke meisjes vinden het geweldig om een homoseksuele mannelijke vriend te hebben. Als ik vandaag jong en vrijgezel was, vervloekt met het navigeren door de ruïnes van wat ooit het datingveld was, zou ik waarschijnlijk doen alsof ik homo was, om dicht bij schattige blanke meisjes te komen. Dan zou ik hopen dat ik een van hen ervan kon overtuigen dat ik nu “in de war” was, omdat ik eindelijk een vrouw had gevonden die zo bijzonder en ongelooflijk was dat ik me tot haar aangetrokken voelde. Ja, dat is oneerlijk. Maar wat kun je anders doen als je dezelfde kaarten hebt gekregen als de meeste alleenstaande blanke mannen vandaag de dag? In de liefde en oorlog is alles geoorloofd, zeiden ze vroeger. Als je kijkt naar de resultaten van opiniepeilingen over de sterk uiteenlopende prioriteiten van jonge vrouwen en jonge mannen, en daarnaast hun sterk verschillende stemgedrag in aanmerking neemt, begrijp je dat de situatie onwerkbaar is.

Ik ken veel jonge blanke mannen. Een minderheid doet het goed, maar de meesten hebben het moeilijk. Studeren is duur en zinloos geworden, tenzij je het geld hebt om naar een Ivy League-universiteit te gaan of studeert om arts of advocaat te worden. Met een bachelor in bedrijfskunde krijg je niet meer hetzelfde soort baan als veertig jaar geleden. Als je niet blank bent, vooral als je zwart bent, kun je naar universiteiten gaan waar blanke mannen met jouw cijfers en SAT-scores niet naartoe kunnen. Ik heb met te veel zwarte universitair afgestudeerden gesproken die regelmatig eenvoudige grammaticale fouten maken en Ebonics spreken. De tests die bestaan voor overheidsbanen, met name voor wetshandhaving en brandbestrijding, zijn nog steeds “rasgenormaliseerd”. Zwarten die lager scoren dan blanken worden als eerste in aanmerking genomen, omdat hun resultaten alleen worden “genormaliseerd” ten opzichte van andere zwarten. Zelfs de moeizame online tests voor banen in de detailhandel schrappen alleen de blanken. Je kunt me niet vertellen dat immigranten met beperkte Engelse taalvaardigheid hiervoor slagen.

Onze vaders en grootvaders hadden niet te maken met positieve discriminatie of DEI. Gezinnen spoorden hun dochters aan om met “aardige jongens” te trouwen. Alle vrouwelijke familieleden die ik kende, geloofden dat”‘een vrouw naar haar man luistert” en “de man het hoofd van het gezin is’” Dit zijn vandaag de dag niet alleen achterhaalde concepten, ze zouden ook als bekrompen en vrouwonvriendelijk worden beschouwd. “Racistisch”, omdat, nou ja, alles dat is. Het feminisme heeft onze samenleving veranderd. Maar zoals ik al vaak heb aangegeven, zou het toetreden van vrouwen tot de arbeidsmarkt het inkomen van elk gezin moeten hebben verhoogd, zo niet verdubbeld. Op de een of andere manier is dat niet alleen niet gebeurd, maar is de levensstandaard zelfs gedaald. Het domino-effect van het feminisme, van kinderen die alleen thuis zijn tot de maatschappelijke omvorming tot een matriarchaat, was rampzalig voor blanke mannen. Zoals de “woke” media het zouden omschrijven, werden zij onevenredig zwaar getroffen. Negatief getroffen. Mannen van mijn generatie hadden minder macht dan onze vaders, en de generatie van onze kinderen heeft nog minder macht.

Mijn vader had de controle over de televisie in ons huis. We hadden er maar één, en ik was dolblij toen we in 1970 een 19 inch Zenith kleurentelevisie kochten. Ik kon alleen iets kijken als een van zijn vele programma’s niet werd uitgezonden. Van de jaren vijftig tot en met de jaren zeventig waren alle programma’s gericht op mannen. Blanke mannelijke kijkers. Politieseries met alfamannelijke blanke agenten. Privédetectiveseries met alfamannelijke blanke sterren. Variétéshows met alfamannelijke blanke entertainers. Mijn moeder keek alleen naar Lawrence Welk en een paar soapseries. Hetzelfde gold voor films. Veel mannelijke personages van het type James Bond/John Wayne/Matt Helm. Alfa’s waar de vrouwen zich op stortten. Kan onze cultuur nog meer verschillen van die van vandaag? Alle televisieprogramma’s en films zijn gericht op een vrouwelijk publiek. Nu zijn de vrouwen de alfa’s. Ze slaan elke blanke man met gemak in elkaar. Blanke mannelijke personages bestaan tegenwoordig om te worden gekleineerd. De vrouwen en niet-blanke mannen lachen hen uit en bespotten hen.

Hoe heeft deze opmerkelijke transformatie plaatsgevonden? Hoe zijn we van een situatie waarin mannen de leiding hadden, en dat betekende blanke mannen, aangezien het grootste deel van onze samenleving blank was, naar een situatie gekomen waarin blanke mannen simps, cucks en slappe losers zijn die worden belachelijk gemaakt en zelfs fysiek worden aangevallen door de meer mannelijke vrouwen? Ik weet het, dezelfde niet-Ieren die deze cultuur al meer dan een eeuw beheersen, waren erbij tijdens de laatste ademstoten van het patriarchaat en hebben geholpen het matriarchaat op te bouwen. De magische twee procent. Blank, maar niet echt blank. In de zakenwereld begon ik vijftig jaar geleden de impact van positieve discriminatie te zien. Blanke managers die mensen promoveerden die niet op hen leken en minder gekwalificeerd waren dan blanke mannelijke werknemers die dat wel verdienden. Blanke managers en supervisors waren al cuckolds voordat het zo triest genoeg algemeen werd. Het was toen triest om te zien, en het is nu nog triester om te zien dat er op elk niveau nog maar heel weinig alfa-blanke mannen aan de macht zijn. Gewoon ineengedoken simps die doodsbang zijn voor iedereen behalve blanke mannelijke ondergeschikten.

Het Trumpenstein-project is een totale mislukking gebleken. Zoals het ongetwijfeld ook de bedoeling was. Voor de meeste mensen is Trump het soort uitgestorven blanke machtsfiguur waar ik het over heb. Niets is minder waar. Dit is de man die zwarte rappers gratie verleende, maar Edward Snowden wilde executeren. Waar zijn de “blanke nationalisten” in zijn regering? Marco Rubio? Stephen Miller, die eigenlijk een zionistische nationalist is, veel meer gericht op de veiligheid van Israël dan op het stoppen van de Grote Vervanging van Blanken? Wat moeten we denken als blanke toeschouwers juichen bij voorspellingen dat blanken binnenkort een minderheid zullen zijn in Amerika? Wat moeten we denken als schattige blanke meisjes video’s maken waarin ze opscheppen dat ze alleen zwarte mannen willen, terwijl ze smalend doen over blanke “jongens”? Als dronken blanke fans uithalen naar de weinige overgebleven blanke professionele atleten en enthousiast zijn over middelmatige zwarte spelers met een uitgebreid strafblad, wat moeten we dan denken?

Het kleine aantal jonge blanken dat doorbreekt in de massamedia, op radio of televisie, moet vernederende rituelen ondergaan, doen alsof ze van gangsta rap houden en alle andere aspecten van de dodelijke getto-cultuur. Velen van hen zijn (schokkend genoeg) joden, die natuurlijk altijd iets meer vrijheid krijgen. Maar je kunt er altijd op rekenen dat zij in de eerste plaats de belangen van “mensen van kleur” behartigen. Niemand behartigt de belangen van blanke mannen, behalve misschien de jonge Nick Fuentes, wiens snelle opkomst natuurlijk argwaan wekt. Om zo snel zo’n groot publiek te krijgen, moet er een machtige persoon achter zitten. Het zijn zeker geen “blanke supremacisten” De enige alfamannetjes die we de afgelopen decennia hebben gehad, waren komieken die gespecialiseerd waren in vrouwonvriendelijke humor, zoals Andrew Dice Clay, een jood die nauwelijks voor blanke mannen opkwam. We hebben mannenrechtengroeperingen gehad die zich uitsluitend (en zonder succes) bezighielden met de oneerlijke manier waarop mannen worden behandeld in echtscheidingsrechtbanken.

Maar Nick Fuentes is een trotse incel – onvrijwillig celibatair. Mijn generatie zou terugdeinzen voor een dergelijke term. Hij is dus nauwelijks een alfamannetje in de traditionele zin van het woord. Onze leiders zullen doorgaan met het promoten van een anti-blanke mannenagenda. De “racistische” Donald Trump heeft zojuist hypotheken met een looptijd van vijftig jaar voorgesteld. Nog twintig jaar woekerrente! Dat is niet de oplossing voor jonge blanke mannen die het moeilijk hebben, of voor wie dan ook. De kosten van levensonderhoud, met astronomische huurprijzen en het voor de meesten onmogelijke eigenwoningbezit, worden door geen van onze leiders aangepakt. In plaats van te gniffelen om “sneeuwvlokjes” die in de kelder van hun ouders wonen, vraag je je af waarom ze niet het huis hebben verlaten. Je hebt het voor hen economisch onhaalbaar gemaakt om te verhuizen, en de weinige banen die je hebt gecreëerd, gaan blijkbaar alleen naar niet-blanken. Zonder een zeer duur universitair diploma van de juiste school is er voor hen vrijwel geen opwaartse mobiliteit mogelijk. En nu kunnen ze zelfs geen troost meer vinden bij een mooie schouder, omdat jullie blanke vrouwen tegen hen hebben opgezet.

Zal een ander absurd idee van Trumpenstein – autoleningen met een looptijd van vijftien jaar – iemand anders dan zijn bankiersvrienden enthousiast maken? Blijf de problemen voor je uitschuiven, zoals toen jullie de pensioengerechtigde leeftijd verhoogden. Jonge blanke mannen zouden zich niet loyaal moeten voelen aan deze afbrokkelende natie. Ze hebben te maken met een gemanipuleerde markt en een cultuur die hen voortdurend belachelijk maakt. Ik hoop dat ze allemaal weigeren om voor jouw winst te vechten in de volgende zinloze oorlog die je creëert. Ik neem aan dat Europa niet beter is; besmet met hetzelfde soort “diversiteit” dat de kansen van de meeste blanke Amerikanen heeft verpest. Misschien kan Elon Musk jullie allemaal naar Mars vliegen. In de tussentijd kunnen blanken in ieder geval stoppen met zich onderdanig te gedragen. Wees geen slappeling. Kom voor jezelf op. Je bent geen loyaliteit verschuldigd aan een systeem dat je toch geen kans geeft. Je kunt nog steeds aardig zijn, want je eindigt toch als laatste. Maar heb een beetje zelfrespect en waardigheid. Je hoeft jezelf niet nog verder te vernederen als de maatschappij dat al voor je doet. Je hebt niets te verliezen behalve je status als lachertje.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Blank zijn als ziekte? Deense staatstelevisie roept op tot genetische zelfvernietiging

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: