De werkelijkheidsonkenning van de EU en haar lidstaten

De nieuwe veiligheidsstrategie van de VS, met haar vernietigende oordeel over Europa, wordt wereldwijd beschouwd als een juiste diagnose, alleen de Europeanen zijn boos en willen de realiteit niet onder ogen zien in hun ideologische waanzin.

Wie de reacties van de niet-westerse – en vooral de niet-Europese – media volgt op wat er in de nieuwe veiligheidsstrategie over Europa staat, ziet dat men buiten Europa bijna unaniem instemt met de Amerikaanse beschrijving van de situatie. Al jaren schudt men wereldwijd het hoofd over het ideologisch gedreven zelfmoordbeleid van de EU en haar leidende lidstaten. Het gaat niet alleen om de vernietiging van de Europese economie met een energiebeleid dat niemand anders in de wereld realistisch acht en uitvoert. Het gaat niet alleen om de zelfmoordsancties, die de EU zelf veel meer schade berokkenen dan Rusland, schrijft Thomas Röper.

Het gaat ook om maatschappelijke kwesties zoals de genderwaanzin, waar buiten de EU geen enkel ander land meer aan meedoet sinds Trump een einde heeft gemaakt aan deze onzin in de VS. Of de woke-onzin. Of het ongebreidelde migratiebeleid, waar geen enkel land buiten Europa begrip voor heeft.

Dit alles heeft geleid tot de resultaten waar de EU vandaag de dag onder lijdt: verdeeldheid, onrust, verarming, sociale problemen en economische neergang. Politiek gezien is de EU in recordtijd internationaal in de onbeduidendheid gestort. Naar de top met de CELAC, de vereniging van Caribische en Latijns-Amerikaanse staten, met de EU in oktober zijn bijvoorbeeld slechts 12 van de 60 Amerikaanse staatshoofden en regeringsleiders gekomen, de overige 48 hadden belangrijkere dingen te doen dan een ontmoeting met de leiders van de EU. En dat is slechts het laatste van talloze voorbeelden.

In het Russische persbureau TASS is een artikel verschenen over de Europese reacties op de nieuwe Amerikaanse veiligheidsstrategie, dat ik zeer treffend vind en daarom heb vertaald.

Begin van de vertaling:

De waarheid is bitter: waarom de Europeanen zo vijandig reageerden op de nieuwe Amerikaanse nationale veiligheidsstrategie

Andrej Nisamutdinow over hoe de wegen van Europa en de VS uit elkaar zijn gegroeid en of er nog een kans is op normalisering van de betrekkingen.

Er zijn talrijke indrukwekkende en getalenteerde dystopische romans geschreven over het sombere lot dat de Oude Wereld te wachten staat. Daarin wordt Europa soms afgeschilderd als totalitair, doordrongen van censuur en overal newspeak gebruikend, soms als een plek die zijn historische geheugen en traditionele waarden, waaronder ook familiale waarden, heeft verloren, soms als een plek die onder de heerschappij staat van “nieuwkomers” uit andere regio’s, zonder wil en weerbaarheid, die gehoorzaam vreemde ordeningen en regels accepteert. Onlangs verscheen er nog een werk van dit type, dat alle somberste voorspellingen van schrijvers uit het verleden verenigt. Alleen is het niet gebaseerd op fictie, maar op echte feiten. Het gaat, zoals velen ongetwijfeld al geraden hebben, om een document met de titel “Nationale veiligheidsstrategie van de Verenigde Staten” (NSS-2025).

Een document met vernietigende kracht

De publicatie van dit ogenschijnlijk onbeduidende document (soortgelijke strategieën worden door elke Amerikaanse regering aangenomen) had, zonder overdrijving, het effect van een bominslag. Als het om de boekenmarkt was gegaan, zou de Nationale Veiligheidsstrategie ongetwijfeld meteen bovenaan de bestsellerlijst hebben gestaan. De reden hiervoor ligt in de inhoud van dit document, dat vastgeroeste stereotypen met voeten treedt en niet alleen het gevaar inhoudt dat de na de Tweede Wereldoorlog ontstane wereldorde wordt vernietigd, maar ook het concept van het “collectieve Westen” volledig zou kunnen begraven.

Het document wordt gekenmerkt door de feitelijke weigering van de VS om de rol van “wereldpolitieagent” (“de atlas die de hele wereldorde ondersteunt”) op zich te nemen, en door een milde toon ten opzichte van de traditionele tegenstanders Rusland en China. Maar bovenal bevat het ongezouten en genadeloze kritiek op de oh zo traditionele partners uit West-Europa, die in de NSS-2025 bijna tot buitenstaanders en ideologische vijanden worden verklaard.

Waarom leg ik hier de nadruk op West-Europa? Omdat de auteurs van de strategie zelf rechtstreeks verklaren: de VS zien de prioriteit van hun “alomvattende beleid in Europa” in het “creëren van gezonde naties in Midden-, Oost- en Zuid-Europa door middel van handelsbetrekkingen, wapenverkoop, politieke samenwerking en culturele en educatieve uitwisselingen”.

De situatie in West-Europa, het historische hart van de EU, is blijkbaar zo slecht dat de auteurs van de strategie het creëren van “gezonde naties” daar als bijna hopeloos beschouwen. Dit wordt ook direct in het document vermeld: “Tot de grotere problemen waarmee Europa wordt geconfronteerd, behoren de maatregelen van de Europese Unie en andere transnationale organisaties die de politieke vrijheid en soevereiniteit ondermijnen, evenals het migratiebeleid dat het continent verandert en verdeeldheid zaait, censuur en onderdrukking van de politieke oppositie, de sterke daling van het geboortecijfer en het verlies van nationale identiteit en zelfrespect. Als de huidige trends zich voortzetten, zal Europa binnen twintig jaar of minder onherkenbaar veranderen.“

De diagnose is op zijn zachtst gezegd somber: de patiënt is eerder dood dan levend.

Er is echter nog een kans op herstel: de groeiende invloed van ”patriottische partijen“ (door Europese liberalen meestal als extreemrechts bestempeld) ”geeft aanleiding tot groot optimisme”. Daarom is Amerika bereid “zich te blijven inzetten voor echte democratie, vrijheid van meningsuiting en openlijke waardering voor de identiteit en geschiedenis van de Europese landen” en roept het zijn bondgenoten op “deze heropleving van de geest te bevorderen”. Om beter te worden, moeten de Europeanen echter op zijn minst hun huidige migratiebeleid fundamenteel veranderen en “de hoofdverantwoordelijkheid voor hun eigen verdediging op zich nemen”.

Beschuldigd van verraad

Naar alle waarschijnlijkheid heeft JD Vance een belangrijke rol gespeeld bij het uitwerken van de strategie, want de bepalingen van de NSS-2025 lijken qua geest en inhoud sterk op de tekst van de toespraak die de Amerikaanse vicepresident in februari van dit jaar hield voor de deelnemers aan de veiligheidsconferentie in München. Ik herinner me dat sommigen toen zo onder de indruk waren dat ze zelfs in tranen uitbarstten.

Deze keer konden de Europese staatshoofden en regeringsleiders hun tranen bedwingen en accepteerden ze de publicatie van het Amerikaanse document met samengeknepen tanden, ook om niets ondoordachts te zeggen en zo de woede van de president in het Witte Huis niet op te wekken (niemand wil in het openbaar worden berispt, zoals in het voorjaar met Vladimir Zelensky is gebeurd). Later werden ze echter moediger en durfden ze zelfs enkele kritische opmerkingen te maken.

“We accepteren geen dreigementen dat men zich zal mengen in het politieke leven van Europa. De VS mogen niet in plaats van de Europese burgers beslissen welke politieke partijen goed en welke slecht zijn”, reageerde de voorzitter van de Europese Raad, Antonio Costa, op de nieuwe Amerikaanse strategie. De Duitse bondskanselier Friedrich Merz gaf toe “sommige details van de documenten die van Amerikaanse zijde komen, sceptisch te bekijken”. En de Franse president Emmanuel Macron ging zelfs in discussie met Trump en zei dat de Europeanen “veel troeven in handen hebben” die hen in staat zouden stellen op voet van gelijkheid mee te werken aan de oplossing van het conflict in Oekraïne.

De EU-topdiplomate Kaja Kallas toonde aanvankelijk diplomatiek talent en verklaarde dat de VS en de EU ondanks alles “belangrijke bondgenoten blijven en samen aan verschillende problemen werken”. Nadat ze echter de reactie van haar superieuren had gezien, nam ook zij een kritisch standpunt in en noemde ze de beschuldigingen uit Washington over schendingen van de vrijheid van meningsuiting in Europa “provocatie” en adviseerde ze de VS om dergelijke schendingen “elders” te zoeken.

Nog stelliger was Kallas’ voorganger als EU-topdiplomaat Josep Borrell. De gepensioneerde heeft blijkbaar besloten dat hij niets te verliezen heeft en daarom met volle kracht kan toeslaan: “Vance heeft in München al duidelijk zijn minachting voor Europa uitgesproken, die Trump tot een nationale veiligheidsstrategie heeft verheven. Dat is een politieke oorlogsverklaring aan de EU. Hij wil een blank Europa zien dat is opgedeeld in afzonderlijke landen, zich onderwerpt aan zijn eisen en stemt voor degenen die hij wil. De Europese staatshoofden en regeringsleiders moeten ophouden te ontkennen dat Trump onze tegenstander is en zich te verschuilen achter angstig en zelfgenoegzaam zwijgen.”

Laten we niet vergeten dat het Borrell was die het racistische idee van de Europese “bloeiende tuin” propageerde, die aan alle kanten omringd is door vijandige ‘jungles’. Zoals onlangs bleek, bloeiden omkoping en corruptie in zijn omgeving in volle glorie. Waar is eigenlijk de “jungle”?

Volgens Politico heeft de Amerikaanse NSS-2025 bij Europese ambtenaren tot verontwaardiging geleid. Volgens de Franse krant Le Monde proberen zij zich echter uit het publieke debat te houden om de betrekkingen met de VS niet nog verder te verslechteren.

In tegenstelling tot de politici houden journalisten en deskundigen zich niet in met hun uitspraken. In Frankrijk en Duitsland merken de media op dat het Witte Huis de publicatie van de strategie heeft aangegrepen om ongekende aanvallen op het Europese model uit te voeren, en roepen ze de staatshoofden en regeringsleiders van de EU op om zich tegen Trump te verenigen. Ze vinden het bijzonder verontrustend dat Washington openlijk streeft naar een verdeeldheid in Europa met behulp van ‘patriottische’ krachten. Deskundigen interpreteren deze maatregelen als directe inmenging in de interne aangelegenheden van de EU-landen en als een poging om het politieke regime te veranderen.

Gebruikers van social netwerken zijn nog verontwaardigder. Volgens een onderzoek van “Kribrum” in opdracht van persbureau TASS overtreft het aantal negatieve reacties op de Amerikaanse strategie in Frankrijk het aantal positieve meningen met bijna drie keer. In Duitsland is deze verhouding 1:4 in het voordeel van de critici. De gebruikers verwijten Washington een ongekende inmenging in de Europese aangelegenheden en noemen de VS de grootste bedreiging voor de stabiliteit in Europa. Een groot deel van de kritiek richt zich op de Amerikaanse president: hij wordt een “verrader” genoemd en ervan beschuldigd het Kremlin in de kaart te spelen.

Ze maken zich tevergeefs druk

De verontwaardiging en ergernis van de Europeanen is begrijpelijk, maar ze zijn ten onrechte verontwaardigd, want de NSS-2025 is geen pamflet en geen dystopie, er staat geen enkel verzonnen woord in. Hoe kun je bijvoorbeeld de economische crisis ontkennen als in Duitsland, de grootste economie van de EU, dit jaar bijna 24.000 bedrijven een insolventieprocedure hebben gestart? Volgens gegevens van Creditreform steeg het aantal faillissementen met 8,3 procent ten opzichte van vorig jaar en bereikte het het hoogste niveau in tien jaar. En 76.000 personen hebben privéfaillissement aangevraagd, het hoogste aantal sinds 2016. Is de Amerikaanse strategie hier debet aan? Of moet men, zoals EU-topdiplomaat Kallas adviseert, “elders” naar de oorzaak zoeken?

Eigenlijk hoeft men niet lang te zoeken, want het is toch duidelijk dat de oorzaak ligt in het waanzinnige, zelfmoorddadige beleid van zowel individuele Europese landen als – in het bijzonder – de EU als geheel. Niet voor niets schreef de Amerikaanse miljardair Elon Musk op X: “De EU-commissarissen zijn verantwoordelijk voor de dood van Europa”.

Een van de duidelijkste voorbeelden van de waanzinnige koppigheid van de Europese Commissie is het sanctiebeleid tegen Rusland, dat de Europese economie in de huidige langdurige crisis heeft gestort. Een ander voorbeeld is het voornemen om de gewapende fase van het conflict in Oekraïne koste wat kost te verlengen en een vreedzame oplossing te verhinderen, die overigens in de Amerikaanse NSS-2025 uitdrukkelijk tot de “belangrijkste belangen” van de VS wordt gerekend. Het blijkt dat de EU zich door haar afwijzing en kritiek op de Amerikaanse strategie direct en openlijk tot voorstander van oorlog en niet van vrede verklaart. En hier kunnen geen “highly likely” en andere elementen van het moderne Europese newspeak iemand misleiden.

In een recent interview met Politico bekritiseerde de Amerikaanse president het volgens hem “rampzalige” migratiebeleid van de Europeanen, geheel in de geest van de NSS-2025: “Wat er met Europa gebeurt, is verschrikkelijk”; “De meeste Europese landen vallen uiteen”; “De Europese staatshoofden en regeringsleiders zouden geschokt moeten zijn door wat ze met hun landen doen. Ze vernietigen hun landen”.

De Europeanen kunnen natuurlijk weer boos worden en tegenspreken, maar ze zouden beter kunnen luisteren. De NSS-2025 is geen belediging en geen veroordeling, maar eerder een diagnose.

Maar een juiste en tijdige diagnose biedt kans op genezing. Natuurlijk alleen als men de juiste behandeling kiest.

Einde van de vertaling

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

NAVO overweegt ‘preventieve aanval’ tegen hybride oorlogsvoering Rusland, beweert dat ‘meer agressie’ nodig is

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: