De ultieme schande van ‘onze beschaving’

De plannen om een luxueus internationaal toeristenresort te bouwen in de Gazastrook zijn het meest weerzinwekkende voorbeeld van onmenselijkheid en mensenrechtenschendingen als gevolg van de perverse degradatie van de zogenaamde “westerse wereld” of “collectief Westen”, dat beweert de bewaker te zijn van “onze beschaving”.

Het geplande project, geïnspireerd door de nieuwe architectonische weelde en milieuvernietiging van Dubai en andere resorts in de Arabische petromonarchieën, maar zelfs nog luxueuzer dan deze, zal gebaseerd zijn op genocide, etnische zuivering, honderdduizenden menselijke resten die zijn begraven op formele of geïmproviseerde begraafplaatsen, in massagraven of verpulverd tussen miljoenen tonnen puin, schrijft
José Goulão.

Het geweten van ’s werelds rijkste fanatici, vergezeld door dat van de midden- en hogere klassen van Amerika, Europa en Azië die bereid zijn te streven naar de grandioze status die zij altijd hebben gewenst, zal sereen en gepacificeerd zijn terwijl zij genieten van de geneugten van de spa’s van duizend-en-een-nacht. En ook wanneer ze de delicatessen proeven die worden geserveerd op plaatsen waar tienduizenden kinderen zijn gestorven van de honger, of, meer prozaïsch, wanneer ze baden in de paradijselijke wateren van de Middellandse Zee, vrij van de aanwezigheid van Israëlische oorlogsschepen en waar de armste Palestijnse vissers altijd verboden is geweest hun brood te verdienen.

Het faraonische project dat megabouwer Donald Trump, in zijn hoedanigheid van president van de Verenigde Staten van Amerika en westerse imperator, van plan is te bouwen in de Gazastrook, is een ambitieuze fortuinjager en generator die een groot deel van het “nieuwe Midden-Oosten” zal transformeren dat het neoliberale kapitalisme wil tot stand brengen door de uitroeiing van het Palestijnse volk. Of, beter gezegd, de “definitieve oplossing” voor het “Palestijnse probleem”.

Een dergelijk idyllisch scenario zal het meest illustratieve beeld van de liberale democratie worden, waardoor we ons afvragen hoe het zal verschillen van het fascisme van Trump, het banderistische nazisme van Kiev, de Arabische terroristische dictaturen en de exoterische, racistische en uitroeiende perversiteit van het zionisme. Kortom, een ononderscheidbaar magma dat uiteindelijk ‘onze beschaving’ zal vertegenwoordigen in een totalitair globalisme dat in opmars is. Op voorwaarde natuurlijk dat het erin slaagt de BRICS te buigen, de Shanghai Cooperation Organization te vernietigen, het Belt and Road Initiative te doen ontsporen en te vernietigen, de Euraziatische Economische Unie te ondermijnen, Rusland tegen China, India tegen China en Rusland tegen India op te zetten, en alle vormen van solidariteit en ontwikkeling die in de rest van de wereld vorderen te verstoren, tot wanhoop van de sacrosancte “op regels gebaseerde internationale orde”. Daar echter “wordt de proef op de som gelegd”.

Een “Wilde Westen” in het “Midden-Oosten”

Voordat we ons rechtstreeks richten op de wrede onmenselijkheid en bloedige missie waarmee het westerse kolonialisme de bezette Palestijnse gebieden tracht te regenereren, laten we even stilstaan bij de internationale context waarin de slachting heeft plaatsgevonden.

We leven in een liberale democratie, zo wordt ons verteld door de regeringskliekjes van de Europese Unie en Noord-Amerika, hand in hand met de oppositie die zich beroept op ‘gouvernementele status’. In Portugal leggen ze ons zonder schaamte of gêne uit dat het een kwestie is van voortgaan op de weg die op 25 april 1974 is ingeslagen. Dit is een schande die tot nadenken moet stemmen en tot eerlijke zelfkritiek moet aanzetten bij al diegenen die, met de beste bedoelingen, hun toevlucht hebben genomen tot de nostalgische horden van het salazarisme, hoe beleefd ze ook mogen zijn geweest, om de triomf van 25 november te bewerkstelligen en, zoals ze zeiden, Portugal weer op het legitieme pad van 25 april te brengen. Kijk waar dat ons heeft gebracht.

Nu wordt de liberale democratie, waarin de aanhangers van Salazar, Pinochet en nu ook de gestoorde Argentijnse fascistische dictator Javier Milei een steeds invloedrijkere rol spelen, geleid door de zogenaamde “op regels gebaseerde internationale orde”, een doctrine die het internationaal recht met voeten treedt en de publieke opinie tot een enkele, uniforme verwarring vormt.

De liberale democratie, met haar casuïstische en illegale orde, is een regime van willekeur, staatsgrepen, opportunisme en vervolging van de vrijheid van meningsuiting en privacy, ten dienste van de grootste economische en financiële belangen ter wereld. Deze worden aangestuurd door een steeds rijkere en steeds meer beperkte elite van criminelen, maffia en mensenhandelaars.

De “op regels gebaseerde orde” heeft oorlog als belangrijkste actieplatform. Het is geen toeval dat Donald Trump, in een zeldzaam gebaar van eerlijkheid en helderheid, besloot het ministerie van Defensie (Pentagon) te vervangen door een ministerie van Oorlog. Alles werd duidelijk: de leider van het Westen heeft zojuist bevestigd dat wanneer de NAVO, de Europese Unie en onze regeringen het hebben over “defensiedoctrine” of investeringen “in defensie”, zij “oorlogsdoctrine” of investeringen in oorlog bedoelen. Het zou goed zijn als onze regering, omwille van de consistentie met haar beleid van blindelings de kudde volgen, de terminologie uit het Salazar-tijdperk van ‘Ministerie van Oorlog’ zou doen herleven.

Liberale democratie is dit alles, plus leugens, een noodzakelijke maar nooit voldoende praktijk om ons allemaal te laten geloven dat we in een democratie leven.

Op deze manier was wat er gebeurde onvermijdelijk. De wetteloze mentaliteit van het oude Amerikaanse koloniale Wilde Westen, gebaseerd op de uitroeiing van de inheemse bevolking en de vervanging ervan door een immigrantenbevolking, heeft de westerse levensstijl gevormd, de norm van de liberale democratie.

De eerste premier van Israël, de Poolse staatsburger David Ben-Gurion, geboren als David Grun uit moeder Scheindel, zei altijd dat hij geen probleem zag in de genocidale behandeling van de inheemse Amerikanen omdat “een superieur ras” het gebied had overgenomen. “God heeft hen geschapen, God heeft hen samengebracht”, zullen de mensen zeggen. Het gedrag van Israël is niets meer dan een replica van de massamoord op de inheemse volkeren van Noord- (en Zuid-)Amerika om plaats te maken voor een immigrantenbevolking, zij het met meer verfijnde middelen en op basis van een door God geïnspireerde doctrine om het aardse bloedbad te rechtvaardigen. Dit is nog een reden om te begrijpen dat de as Verenigde Staten-Israël “onverwoestbaar” is, zoals men in beide landen zegt. Laten we altijd in gedachten houden dat de meest gangbare Israëlische versie van de oprichting van het land is dat “God ons dit land vijfduizend jaar geleden heeft beloofd”. Een misleidende clausule die, heel natuurlijk, wordt aangenomen door de “op regels gebaseerde nationale orde”.

De leiders en propagandisten van de liberale democratie zeggen, terwijl ze door hun tanden liegen, dat ze de “tweestatenoplossing in Palestina” verdedigen omdat dat is wat is vastgelegd in het internationaal recht, dat ze met alle macht verachten.

Er is één eervolle uitzondering, die zich met toenemende moed en humanitaire geest laat gelden, ook al weet ze dat ze niets meer is dan een stem die predikt in de wrede westerse woestijn: de Spaanse regering en haar president, Pedro Sanchez. Sánchez gaat de realiteit niet uit de weg wanneer hij stelt dat we getuige zijn van de genocide van een volk; hij geeft helemaal niets om Van der Leyen, Costas, Trump en Netanyahu. En in tegenstelling tot zijn partners in de Europese Unie en de NAVO heeft hij maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat, zoals hij zegt, de “tweestatenoplossing” nog steeds kan worden gewaarborgd. Maar zoals het gezegde luidt: “Er is geen regel zonder uitzondering”, en in het onrustige Westen blijft de regel prevaleren.

Niemand beter dan zij, de leiders en propagandisten van de liberale democratie, weet dat ze een van hun grootste en meest flagrante leugens verkondigen. Terwijl zij “twee staten” als een mantra herhalen, verzekert de Israëlische premier Benjamin Netanyahu (wiens Poolse vader Mileikovsky heette) ons dat hij de kolonisatie van de Westelijke Jordaanoever en het bloedbad in Gaza (om “Hamas te bestrijden”) zal versnellen, zodat de oprichting van een Palestijnse staat onmogelijk wordt. Het hoofd van de regering in Tel Aviv, die door het internationale gerecht wordt vervolgd maar zich overal in de Europese Unie en de Verenigde Staten laat zien, heeft er geen moeite mee om te zeggen wat hij denkt en de “op regels gebaseerde internationale orde” in praktijk te brengen, een houding waarin hij veel eerlijker is dan zijn bondgenoten. Onze regeringen overtreffen de criminele zionisten in hypocrisie. Ze praten en praten en praten over een Palestijnse staat, ze huilen krokodillentranen om de doden, de kinderen en de hongerigen, ze uiten hun verontwaardiging terwijl ze buigen voor de bevelen van de Israëlische ambassadeurs die de Mossad over de hele wereld verspreidt, en uiteindelijk kijken ze toe hoe het Palestijnse volk wordt uitgeroeid zonder een vinger uit te steken.

Waarom geen resort?

Moeten we ons, gezien dit gedrag, verbazen over plannen om een luxe strandresort te bouwen bovenop stapels van honderdduizenden lijken en de overblijfselen van de pijnlijke levens die zijn achtergelaten door twee miljoen levende doden? Uiteindelijk zijn plannen als deze niets meer dan een manifestatie, hoe monsterlijk ook, van de onmenselijkheid en minachting voor mensen die inherent zijn aan de liberale democratie. Als de zorgen van onze regeringen anders waren, gelijkwaardig aan die van ons, zouden de genocidale acties van de zionisten al lang geleden zijn gestopt en zou de levensvatbare staat waarop de Palestijnen recht hebben, bestaan. Een staat waarvan de oprichting een realiteit zal worden, of het zionisme dat nu leuk vindt of niet – de enige vraag is wanneer. Criminele regeringen en regimes duren niet eeuwig, en de geschiedenis staat bol van de ondergang van soortgelijke terroristische regimes. Dit is ook het lot dat het neoliberale totalitarisme te wachten staat.

Wat momenteel echter in de westerse wereld van kracht is, is de “op regels gebaseerde internationale orde”. Het is waar dat het internationaal recht Donald Trump niet toestaat soevereiniteit uit te oefenen over een gebied dat niet tot zijn land behoort, de Gazastrook, om daar vrij spel te geven aan zakelijke perversiteiten. Evenzo verhinderen internationale verdragen dat Israël demografische en structurele veranderingen teweegbrengt in de gebieden die het bezet: Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem. De willekeurige internationale orde bestaat juist zodat het Westen deze onwettigheden kan begaan, maar dat betekent niet dat het internationaal recht voor altijd is ingetrokken. Het overgrote deel van de wereld dat buiten de kleine achtertuin van het zogenaamde ‘collectieve Westen’ ligt, dat slechts iets meer dan 15% vertegenwoordigt, werkt aan het herstel ervan en heeft fundamentele strategische stappen ondernomen om dit te realiseren.

De machtsverhoudingen stellen de heersers en aanhangers van het misplaatste concept van de liberale democratie echter nog steeds in staat te dromen van een toeristisch paradijs in een Gazastrook die met alles wat erin stond, inclusief mensenlevens, met de grond gelijk is gemaakt.

Laten we er geen twijfel over bestaan dat zodra Egypte de poorten bij Rafah, aan de zuidelijke grens van de enclave, opent, een groot deel van de bevolking van Gaza niet eens door de zionistische handlangers hoeft te worden aangespoord: ze zullen gewoon vluchten op zoek naar zelfs maar een paar kruimels die hun nu worden onthouden, naar tenten ter vervanging van de huizen die zijn verwoest, naar soep bereid door een liefdadigheidsinstelling die altijd klaarstaat om te pronken met haar inspanningen om kansarmen te helpen, naar een nieuw leven van ontberingen en onzekerheid dat hun tenslotte al lang is beloofd in de woestijn.

Westerse politieke kliekjes, opgelucht dat het “Palestijnse probleem” eindelijk is opgelost, zullen zich verzamelen bij de pompeuze inhuldiging van het paradijs van Gaza en zich verheugen in de zeldzame luxe die is gecreëerd op de menselijke, materiële en beschavingspuinhopen van een oude cultuur waarvan de onze bijna alles heeft overgenomen. Met uitzondering natuurlijk van de perversiteiten en wrede gedragsafwijkingen waaraan zij zich wijdt.

Aan de andere kant zullen er bij die gelegenheid, en in het licht van schokkend bewijs, veel meer westerse burgers zijn die genoeg hebben van het gepreek over de verdediging van de mensenrechten, het welzijn van de bevolking en de garanties van het primaat van de democratie en de rechtsstaat, zoals dat door hun leiders wordt verkondigd. Door in parallelle realiteiten te leven en mensen te gebruiken als instrumenten van belangen die bestaan om hen te vernederen, graven liberaal-democratische regeringen en regimes op de lange termijn hun eigen graf, zoals gebeurde met talrijke dictaturen die de eerlijkheid hadden om toe te geven wat ze waren, en waarvan ze veel snode methoden en gedragingen hebben geërfd.

De solidariteit met het Palestijnse volk en het volksactivisme ter verdediging daarvan, die wereldwijd toenemen, ook in Portugal, helpen de macht van de leugens die door de sociopaten van de liberale democratie worden verspreid, te ondermijnen – tot de dag dat we hen dwingen hun positie te verliezen.

En wie weet of dat zal gebeuren voordat het prachtige en misselijkmakende resort in Gaza wordt gebouwd? In werkelijkheid hangt het allemaal van ons af, en het is verre van een onmogelijke taak. Laten we nogmaals teruggrijpen op de geschiedenis en ons herinneren dat die vol goede voorbeelden van gerechtigheid en bevrijding staat. Maar we moeten er wel voor werken.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

VN-afgevaardigden lopen massaal weg bij aanvang van Netanyahu’s toespraak

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: