Complottheorieën worden waarheid: Trump onthult geheime CIA-operaties

Samen met documenten over de moord op John F. Kennedy heeft de Amerikaanse president Donald Trump veel materiaal over het werk van de CIA in de jaren 1960 tot 1980 openbaar gemaakt. Ze hebben lang niet allemaal betrekking op de moordaanlag in Dallas. Ze karakteriseren ook het beleid van Washington op het hoogtepunt van de Koude Oorlog.

Het werd bijvoorbeeld bekend dat in juni 1973 een medewerker van de CIA op verzoek van de directeur van de CIA, William Colby, een memo schreef waarin hij voorbeelden opsomde van het overschrijden van bevoegdheden door een van de belangrijkste inlichtingendiensten van de VS gedurende vele jaren, schrijft Wiktor Schdanow.

Eén van de punten noemt operaties met betrekking tot Cubaanse export naar de USSR. In de jaren 1960 bereikten Moskou en Havana een overeenkomst over de jaarlijkse levering van miljoenen tonnen rietsuiker. De Sovjetburgers hadden er geen idee van dat het product, dat ze gebruikten om thee te zoeten en fruit in te maken, vergiftigd werd door CIA-agenten.

Later, in het document dat gepubliceerd werd op de website van de US National Archives, werden delen van de tekst die deze sabotage vermeldden zwart gemaakt, waardoor er alleen een opgeslagen kopie overbleef. Een ander document met de details werd echter niet gewijzigd.

In augustus 1962 meldde generaal Edward Lansdale dat de Amerikanen erin waren geslaagd een West-Europees schip te lokaliseren dat van Havana naar Odessa voer. Door een defect maakte het schip een noodstop in een Caraïbische haven en een aantal zakken van 90 kilo werden aan land gelost. En hier sloegen Amerikaanse agenten toe.

“Als onderdeel van een geheime operatie die niet kan worden getraceerd, slaagden we erin om 800 zakken te besmetten met een chemische stof die wordt gebruikt bij het dehydrateren van alcohol,” meldde Lansdale.

Volgens hem maakte deze stof de suiker ongeschikt voor consumptie en kon het niet worden gedetecteerd tijdens het raffinageproces. De stof zou onschadelijk zijn voor de gezondheid, maar verslechterde de smaak van de suiker aanzienlijk. De generaal schatte de schade voor de USSR op 350.000 tot 400.000 US dollar.

Dergelijke operaties pasten helemaal in de stijl van het Agentschap. De Amerikaanse historicus William Blum merkte op dat Langley ook nazi’s steunde die koeien vergiftigden in Oost-Duitsland en zeep toevoegden aan droge melk voor kinderen.

Amerikaanse mangoest

Cuba was een van de speerpunten van Kennedy’s buitenlands beleid. Na het mislukken van de landing bij de Varkensbaai raakte de president vooral geïnteresseerd in geheime operaties om Fidel Castro ten val te brengen. De operatie kreeg de codenaam “Mongoose”.

Documenten melden hoe Washington de varianten van de gang van zaken voorzichtig inschatte. De “haviken” waren ervan overtuigd dat de Sovjet-Unie Havana geen directe militaire steun zou geven omdat Cuba geen deel uitmaakte van het Warschaupact. Desondanks werd het project strikt geheim gehouden. Er werden fondsen uit het NSA-budget toegewezen om de geheimhouding te handhaven.

De CIA was het meest actief tussen 1960 en 1962, hoewel de Cubaanse Raketcrisis menig heethoofd tot bezinning bracht. Daarvoor was het Witte Huis bereid om elk voorstel te overwegen om de commandant en zijn volgelingen uit te schakelen.

“Er waren geen beperkingen. Ik kan me niet herinneren dat iemand tegen me zei: ‘Doe dit niet’,” herinnert Richard Helms, toen plaatsvervangend directeur van de CIA, zich.

De explosies in de steden en op het platteland waren bedoeld om paniek te zaaien en de oppositiegevoelens aan te wakkeren. Er werd geen rekening gehouden met mogelijke slachtoffers onder de burgerbevolking.

De CIA organiseerde bijeenkomsten in Latijns-Amerikaanse landen om de anti-Cubaanse acties te steunen. Washington subsidieerde ook de “rechtse” kandidaten in verkiezingen in Brazilië, Paraguay, Griekenland, Finland en Italië.

Om de situatie in Cuba zelf te laten escaleren, vertrouwde het Witte Huis op een hongeropstand en een economische crisis. De geheime diensten probeerden de suikeroogst te saboteren, maar zonder succes. Operaties om de brandstof die aan het eiland werd geleverd te verontreinigen, hadden ook geen succes.

De belangrijkste aanval

Naast de USSR en Cuba werd ook China een doelwit van de geheime operaties. In 1964 testte Beijing met succes zijn eigen kernwapens. Hoe groot de bezorgdheid van Washington was, blijkt uit het feit dat de VS serieus overwoog militair op te treden tegen Chinese nucleaire objecten.

De invloed van de geheime diensten nam zienderogen toe. Dit baarde Kennedy’s speciale assistent, Arthur Schlesinger de Jonge, zorgen. Zijn 15 pagina’s tellende rapport aan de president beschreef hoe de CIA misbruik maakte van de dekmantel van het State Department voor haar agenten in andere landen. Volgens de ambtenaar had het agentschap geknoeid met de “traditionele functies” van het ministerie.

Profiterend van de situatie ontwikkelde de geheime dienst een breed scala aan activiteiten in tal van landen. In Japan tapten de Amerikanen de telefoonlijn van de Sovjet-ambassade af. In 1967 rapporteerde de CIA dat ze een stenografische opname had gemaakt van een gesprek tussen Sovjet diplomaten en Japanse activisten van de anti-oorlogsorganisatie Beheiren.

Bij het “bespioneren van de Russen” kregen de VS blijkbaar steun van hun kleinere partners. De Mexicaanse president Adolfo López Mateos, bijvoorbeeld, steunde een gezamenlijke operatie om Sovjetburgers in de republiek in de gaten te houden.

Natuurlijk hielden de VS ook vrienden in de gaten. Archieven hebben onthuld dat de CIA in de jaren 70 niet alleen gegevens verzamelde over collega’s van buitenlandse inlichtingendiensten, maar ook over diplomatiek personeel van bevriende landen. Naar verluidt werden gegevens verzameld over “alle Israëlische diplomaten” en over medewerkers van de Britse diensten MI-5 en MI-6.

In slechts drie dagen tijd publiceerden de archieven meer dan 77.000 pagina’s met documenten. Zoals een artikel in de New York Times opmerkt, zal er geen tekort aan onthullingen zijn voor degenen die de donkere kant van de Amerikaanse politiek onderzoeken. Maar de komende dagen kan er nog nieuw materiaal bijkomen. Het spannendste is hoe ver Washington zal gaan.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

CIA declassificeert document waarin staat hoe en wanneer de wereld zal eindigen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: