Vandaag in “historische context die je niet zult krijgen van de Race Lady bij MSNBC of voormalig AIPAC stagiair Wolf Blitzer bij CNN” – het verstrekken daarvan is de waarde van onafhankelijke outlets zoals Armageddon Prose – via Jewish Virtual Library:

“Haavara [was] een bedrijf voor de overdracht van Joodse eigendommen van nazi-Duitsland naar Palestina. De Trust and Transfer Office Haavara Ltd., werd opgericht in Tel Aviv, na een overeenkomst met de Duitse regering in augustus 1933, om de emigratie van Joden naar Palestina te vergemakkelijken door de overdracht van hun kapitaal in de vorm van Duitse exportgoederen mogelijk te maken. Het Haavara-akkoord is een voorbeeld van een situatie waarin de kwestie van Joodse rechten, zionistische behoeften en individuele redding op gespannen voet met elkaar stonden. Joodse organisaties buiten Duitsland hadden een boycot afgekondigd tegen Duitse goederen en hoopten het naziregime te delegitimeren. De zionisten zagen deze overeenkomst als een manier om Joden naar Palestina te lokken en hen zo te redden uit het nazi-universum, zelfs als dat betekende dat ze met Hitler moesten samenwerken. Een tijd lang vielen het nazi-programma om Duitsland Judenrein te maken en het zionistische beleid om olim te zoeken samen. De over te maken bedragen werden door aspirant-emigranten gestort op de rekening van een Joodse trustmaatschappij (PALTREU – Palestina Treuhandstelle zur Beratung deutscher Juden) in Duitsland en gebruikt voor de aankoop van goederen, die de Haavara vervolgens in Palestina verkocht. De opbrengst, in Palestijnse valuta, werd betaald aan de emigranten die in Palestina woonden. De wisselkoers werd van tijd tot tijd door de Haavara aangepast aan de disagio, die nodig was door de subsidie die de Haavara aan de Palestijnse importeurs verleende om de gestaag dalende waarde van de mark te compenseren, zodat de Duitse goederen konden concurreren met andere importproducten. Het daaruit voortvloeiende disagio, gedragen door de emigranten, steeg dienovereenkomstig van 6% in 1934 tot 50% in 1938. Het grootste deel van de overdrachtsopbrengst zorgde voor de 1.000 Palestijnse Ponden (toen $4.990) die nodig waren voor een “kapitalistisch” immigratiecertificaat van de Mandatoriale administratie, maar ook voor andere immigratiecategorieën, zoals Youth Aliyah, studenten en ambachtslieden en voor de overdracht van openbare middelen. De overdracht verzwakte de boycot van Duitse goederen die door veel Joodse organisaties over de hele wereld was afgekondigd en stuitte daarom op veel verzet. De controverse werd beslecht op het zionistische congres in Luzern (1935), dat met een grote meerderheid vóór de overdracht besloot en de Haavara onder toezicht van het Joodse Agentschap plaatste. De Zionisten wilden immigranten naar Palestina lokken, vooral de welvarende Duits-Joodse immigranten, en de Duitsers wilden van hun Joden af, hun export vergroten en een propagandaoverwinning behalen door de Joden te verdelen over de boycot. De Haavara bleef functioneren tot aan de Tweede Wereldoorlog, ondanks krachtige pogingen van de Nazipartij om haar activiteiten te stoppen of in te perken. De totale overdracht bedroeg 8.100.000 LP (Palestijnse Pond; toen 40.419.000 dollar), inclusief 2.600.000 LP (toen 13.774.000 dollar) verstrekt door de Duitse Reichsbank in coördinatie met de Haavara. De Haavara overdracht was een belangrijke factor in het mogelijk maken van de immigratie van ongeveer 60.000 Duitse Joden naar Palestina in de jaren 1933-1939, en samen met het geld dat door de immigranten zelf werd geïnvesteerd, in het bieden van een stimulans voor de uitbreiding van agrarische nederzettingen en voor de algemene economische ontwikkeling. Het diende ook als model voor een soortgelijke regeling met de Tsjechische regering en de immigratie van enkele duizenden Joden aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.”

Het Haavara Akkoord is al lang een doorn in het oog van de Zionistische historische canon vanwege de duidelijke narratieve moeilijkheden die het oplevert. Als gevolg daarvan worden pro-Israëlische media gedwongen om met rationele argumenten te komen voor hoe het Derde Rijk geld doorsluist om de oprichting van Israël te financieren (de letterlijke definitie van zionisme) eigenlijk geen zionistische onderneming was, schrijft Ben Bartee.

  Oorlog (Deze film hebben we eerder gezien)

Via The Independent:

“Beweringen dat Hitler een zionist was, of het zionisme steunde, voordat zijn anti-joodse beleid uitdraaide op moord en uitroeiing laaien regelmatig op. Meestal halen ze de controversiële Haavara-overeenkomst (overdrachtsovereenkomst) van augustus 1933 aan als het krachtigste bewijs van een moedwillige samenwerking tussen Hitler en de zionistische beweging. Als je het op een bepaalde manier bekijkt, lijkt deze overeenkomst oppervlakkig gezien aan te tonen dat Hitlers regering het zionisme goedkeurde – maar het feit dat het een mechanisme was om Duitse Joden te helpen verhuizen naar Palestina betekent niet dat het ‘zionistisch’ was.”

Het saillante punt hier is niet om zionisme en nazisme – die duidelijk verschillende ideologieën zijn – of de Israëlische staat en het Derde Rijk met elkaar te verwarren, of wat voor simpele reactionaire onzin je ook zou verwachten van de Amerikaanse mainstream media voor het belichten van zulke onsmakelijke historische feiten als hierboven.

Het is duidelijk dat nazi-Duitsland en de zionisten van die tijd in het begin tot het midden van de 20e eeuw slechts kortstondig politieke agenda’s hadden die elkaar kruisten – de oppervlakkigheid daarvan bleek uit de controversiële aard van de overeenkomst onder de achterban van de relevante facties.

De relevante onthulling is er een die ik al eerder heb geprobeerd te maken: zionisme is een politiek project dat uiteindelijk slechts een oppervlakkige relatie heeft met het Jodendom. De vermeende relatie tussen de oude Abrahamitische religie die jodendom heet en het politieke project dat zionisme heet, wordt door veel partijen, zowel vijandig als bevriend met de staat Israël, voor praktische en ideologische doeleinden opgevoerd.

  Nee, de Hamas-invasie was geen Israëlische "inlichtingendienstfout"

De Israëlische propagandamachine is zeer bedreven in het verwarren van kritiek op Israël met antisemitisme, een tactiek die het de laatste tijd krachtiger – maar gelukkig ook steeds minder effectief – toepast dan ooit tevoren in een ware PR blitzkrieg terwijl het zich inspant om internationale politieke steun op te trommelen voor zijn campagne in de Gazastrook.

Israël is, en is dat altijd geweest sinds het honderden jaren geleden voor het eerst in Europa werd bedacht, een expliciet politiek project.

In het algemeen is het werkterrein van Armageddon Prose geopolitiek, niet oude theologische ruzies. Geen enkele hoeveelheid of intensiteit van beschuldigingen van “antisemitisme” of censuur op aandringen van de Israël-lobby zal me van de erkenning van de realiteit afbrengen.

*Opmerking: Zoals je misschien hebt gemerkt als je het nieuws op de voet volgt, zul je waarschijnlijk niet het soort perspectieven op het conflict tussen Israël en Gaza krijgen dat op Armageddon Prose wordt geboden door de staatsmedia of, helaas, zelfs door een groot deel van de onafhankelijke media, waarvan een groot deel om wat voor reden dan ook het Israëlische staatsnarratief op agressieve wijze verkondigt.


Copyright © 2023 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

ISRAËL CONFLICT DOSSIER

Pro-Israël propaganda is dom



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelDe ondergang van het laatste Joodse koninkrijk
Volgend artikelWEF beveelt regeringen om klokkenluiders te arresteren die de ontvolkingsagenda onthullen
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

11 REACTIES

  1. De Duitser is sterk rasbewust; zo ook de Jood. De Duitser was afgescheiden in zijn houding ten opzichte van de wereld; zo ook de Jood. De Duitser drong aan op raszuiverheid, iets waar de Jood al eeuwen op heeft gehamerd. Een kleine groep Duitsers is antichristelijk; dat geldt ook voor een even klein aantal joden. Ik zou deze gelijkenissen kunnen blijven opstapelen. Daarom is uw afkeer van de ene groep niet meer gerechtvaardigd dan uw weigering om enige rechtvaardiging voor de activiteiten en houdingen van de andere te erkennen. Zoals vaak stoten gelijken elkaar af, en de Duitsers en de Joden zijn merkwaardig gelijk. Net zoals veel Britten en het merendeel van het Britse ras gereïncarneerde Romeinen zijn, zijn zoveel Duitsers gereïncarneerde Joden. Vandaar de gelijkenis van hun standpunten. Het is een familieruzie en er is niets erger dan dit.

  2. Ik wil u eraan herinneren dat de favoriete opvattingen en gekoesterde overtuigingen van degenen tegen wie u mentaal gekant bent (vaak onder het mom van een ingespannen vasthouden aan wat u als juiste principes beschouwt) voor hen die ze hebben evenzeer juist zijn; ze vinden dat uw opvattingen onjuist zijn en ze beschouwen ze als scheidend in hun effect en als de basis van problemen. Zij zijn, in hun plaats, even oprecht als u bent en net zo belust op het bereiken van de juiste houding als u zich voelt. Dit wordt vaak vergeten en ik wil u eraan herinneren. Ik zou dit punt ook kunnen illustreren door u erop te wijzen dat de haat of de afkeer (als haat een te sterk woord is) die een van u kan voelen voor de activiteiten van de Duitse regering en voor de houding die zij hebben ingenomen tegen de Joodse mensen met bijna gelijke rechtvaardiging tegen de Joden zelf zouden kunnen worden gekeerd. De laatstgenoemden zijn altijd afgescheiden geweest en hebben zichzelf beschouwd als “de uitverkorenen van de Heer” en hebben nooit bewezen dat ze in een natie assimileerbaar waren. Hetzelfde kan gezegd worden van de Duitsers, en van velen roepen ze dezelfde reactie op als ze de Jood tegemoet treden.

  3. De joden kregen vele waarschuwingen om Duitsland veilig te kunnen verlaten.. Pas na de inmenging van de USA en het bombardement op Hamburg in de lente van 1941 is de grote verhuizing naar het oosten begonnen!!!

  4. Het is misschien niet zo bekend en het wordt ook niet graag geopenbaard maar het merendeel van de volkeren was maar wat blij dat de Duitser iets ondernam tegen de joden. Jodenhaat is van alle tijden en ook nu bestaat deze haat nog steeds. waar rook is is vuur. Alles wat gebeurt is en gebeurt wordt steevast verdraaid met leugens en halve waarheden. Die hele “Holocaust” is gewoon een ordinair verdienmodel voor de naoorlogse jood en natuurlijk hebben de echte misdadigers de schuld bij de Duitser neergelegd en hun handen gewassen in onschuld.

  5. In het boek DE 13 SATANISCHE BLOEDLIJNEN vindt u een uniek en uitgebreid verslag over het Haavara-Akkoord. Lees het en krijg een duidelijk beeld over de samenwerking van zionisten en het Hitler regime tijdens de Tweede Wereldoorlog.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in